Όμηρος Αβραμίδης – Γύρισε σελίδα

«Γιατί δε σε υπολογίζουν όταν κάνεις το σωστό; Γιατί τιμωρείσαι όταν λες την αλήθεια;»

Αυτά είναι δύο από τα ερωτήματα που τίθενται από ένα από τους βασικούς πρωταγωνιστές στο νέο μυθιστόρημα του Όμηρου Αβραμίδη «Γύρισε σελίδα».

Όπως συνήθως, σ’ αυτό το βιβλίο ο γνωστός συγγραφέας καταπιάνεται με κάποια από τα αγαπημένα του θέματα: την αγάπη, την αδικία, την αιώνια μάχη του καλού με το κακό, και υιοθετώντας μια κινηματογραφική γραφή που μας ταξιδεύει από το ένα γεγονός στο άλλο, από τη μια ανατροπή στην επόμενη, μας αφηγείται την ιστορία δύο ανθρώπων που έπεσαν θύματα της μοίρας, και μετά ενός τρίτου.

Ο Άδωνης ήταν ένας νεαρός άντρας, που έκρυβε πολλά μυστικά. Η Δανάη ήταν μια νέα γυναίκα, που ίσως κάπου μέσα της είχε αρχίσει να πιστεύει ότι δεν θα έβλεπε ποτέ το πρόσωπο του έρωτα, της αγάπης. Η συνάντησή τους υπήρξε τυχαία, η μελλοντική τους σχέση και συμβίωση, γραμμένη λες στ’ αστέρια, κι η πτώση αναπόφευκτη.

Ό,τι και να κάνει κάποιος δεν μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν του. Το παρελθόν μας διαμορφώνει, μας κάνει αυτούς που θα γίνουμε στο μέλλον, και το παρελθόν του Άδωνη είναι βαρύ, αν και όχι σκοτεινό. Απλά ο Άδωνης δεν είναι ο Άδωνης,  είναι ο Σαλί, βορειοηπειρώτης στην καταγωγή, ο οποίος αλλάζοντας όνομα και ταυτότητα ταξίδεψε στην Ελλάδα αναζητώντας μια νέα ζωή. Κι αυτή ακριβώς η ζωή, ή μάλλον ο πόθος της, είναι που θα τον τιμωρήσει, καθώς ξανά και ξανά θα δεχτεί αλύπητα τα χτυπήματα της μοίρας.

Πρώτα θα πέσει θύμα ενός απατεώνα εργοδότη, μετά θα απολυθεί από μια δουλειά στην προσπάθειά του να προστατέψει ένα φίλο, μετά θα αρχίσει να ζει στους δρόμους, μα ποτέ δεν θα το βάλει κάτω. Πιστεύει ότι η δουλειά και η καλή ψυχή φτιάχνουν τον άνθρωπο και έτσι δεν παύει να ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον.

Η τύχη του φαίνεται ν’ αλλάζει όταν γνωρίζει τον Νεόφυτο, έναν καλόψυχο άντρα που στην αρχή τον προσλαμβάνει για να του βάψει στο σπίτι και ο οποίος στη συνέχεια του βρίσκει δουλειά σ’ ένα φαρμακείο, του δίνει την ευκαιρία δηλαδή να εξασκήσει το επάγγελμα για το οποίο σπούδασε.

Σ’ εκείνο το φαρμακείο είναι που θα γνωρίσει και τη Δανάη, την όμορφη, καλόψυχη Δανάη, που θα γίνει η γυναίκα της ζωής του και που θα τον κάνει ευτυχισμένο. Τη Δανάη που κάποτε θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει απλά και μόνο για να κάνει το σωστό. Ο κώδικας ηθικής του είναι υψηλός κι αυτός ακριβώς είναι που θα τον καταδικάσει στη συνέχεια σε μια άχαρη, δυστυχισμένη ζωή.

Γύρω από τους δυο τους βλέπουμε να περιφέρεται ένας γαλαξίας χαρακτήρων, από τους οποίους όμως μονάχα λιγοστοί έχουν να διαδραματίσουν κάποιο σημαντικό ρόλο: ο Νεόφυτος φυσικά, που κόβει συχνά βόλτες στις ζωές τους, ο Αντώνης, που ήταν από πάντα ερωτευμένος με τη Δανάη, ένας επιχειρηματίας και ένας δικηγόρος. Αυτοί είναι που συμπληρώνουν το παζλ και δίνουν πνοή στην ιστορία. Αυτοί, με τα πιστεύω τους και τις μικροπρέπειές τους, με το πείσμα τους και την αξιοπρέπειά τους, με την ανάγκη τους για αναγνώριση ή απλά για να κάνουν το σωστό.

Η ιστορία του Άδωνη και της Δανάης είναι τραγική και ανθρώπινη, με λίγες κορυφώσεις κι αλλεπάλληλες πτώσεις. Ο συγγραφέας μοιάζει να λέει στον αναγνώστη ότι δεν πρέπει να παίρνει τίποτα για δεδομένο και πώς πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν, αλλά την ίδια ώρα φαίνεται να θέλει να τον κάνει να καταλάβει ότι η μοίρα συχνά πυκνά μας παίζει στα δάχτυλά της, μας βγάζει τη γλώσσα και μας κοροϊδεύει ασύστολα.

Μια καλογραμμένη ιστορία για των ανθρώπων τα πάθη, τα διαψευσμένα όνειρα και την απέθαντη ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.

Άλλες παρουσιάσεις βιβλίων του ίδιου συγγραφέα:

Άκου το τραγούδι της βροχής
Η αγάπη είναι το μυστικό
Ακριβή κληρονομιά
Γιατί, Αλλάχ;
Το τρίτο πρόσωπο
Η κίτρινη σημαία
Ο δρόμος του φεγγαριού 
Η δροσοσταλίδα της συγγνώμης 

Τα βιβλία της χρονιάς. Ένας απολογισμός...

Φέτος διάβασα τόσα πολλά βιβλία που μου φαίνεται απίστευτο. Ειδικά από τη στιγμή που μερικά από αυτά, σε ό,τι αφορά το μέγεθος, ήταν τεράστια (βλέπε Μάρτιν, Μουρακάμι, βιογραφία Λένον και άλλα). Ποια ξεχώρισα από αυτά τα 190 αναγνώσματα; Πολλά. Αφού όμως παρουσίασα ήδη τη συντριπτική πλειοψηφία των βιβλίων δεν θα ήθελα να μιλήσω εδώ γι’ αυτά που μου έκαναν την καλύτερη εντύπωση – δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τους συνδέσμους για να τα ανακαλύψετε. Ωστόσο αν με ρωτούσε κάποιος ποια ήταν αυτά τα οποία «ένιωσα» πιο έντονα θα του απαντούσα: το On Canaan’s Side του Sebastian Barry και το No One Belongs Here More Than You της Miranda July. Ο πρώτος έγραψε ένα βιβλίο τόσο όμορφο και λυρικό που με έκανε να θέλω να κλάψω από ζήλεια, ενώ η δεύτερη με τα διηγήματά της με έκανε να πιστέψω ότι είναι στ’ αλήθεια για μένα μια αδελφή ψυχή. Ελπίζω να μπορέσω να παρουσιάσω το βιβλίο της σύντομα. Κατά τα άλλα το 2011 ήταν μια χρονιά νέων συγκινήσεων, ειδικά σε ό,τι αφορά τη σκανδιναβική αστυνομική λογοτεχνία, αλλά και ανακαλύψεων σε ό,τι έχει να κάνει με τους γιαπωνέζους συγγραφείς. Και ίσως φέτος, περισσότερο παρά ποτέ, το περιεχόμενο του μπλογκ δικαίωσε τον τίτλο του, αφού όντως έφερε στους αναγνώστες Του Κόσμου τα Βιβλία, και μέσω αυτών τους ταξίδεψε ούτε λίγο ούτε πολύ σε 26 διαφορετικές χώρες. Ελπίζω η νέα χρονιά που έρχεται να είναι το ίδιο παραγωγική, αν και εδώ που τα λέμε κάτι τέτοιο δεν θα είναι και τόσο εύκολο να συμβεί. Είτε έτσι είτε αλλιώς όμως, εγώ δεν έχω παρά να σας ευχηθώ πολλά χαμόγελα και καλές αναγνώσεις…

Κόρμακ ΜακΚάρθυ – Ο δρόμος
Γιούκιο Μισίμα – Ανοιξιάτικο Χιόνι
Δημήτρης Σωτάκης – Το Θαύμα της αναπνοής
Τομάς Ελόι Μαρτίνες – Το πέταγμα της βασίλισσας
Γιασουνάρι Καβαμπάτα – Το σπίτι των κοιμισμένων κοριτσιών
Marilynne Robinson – Gilead
Σαντιάγο Ρονκαλιόλο – Κόκκινος Απρίλης
Mako Yoshikawa – One Hundred and One Ways
Toni Morrison – Beloved
Margaret Atwood – Alias Grace
Amy Yamada – Trash
Dennis Lehane – Shutter Island
PD James – The Murder Room
Kobo Abe – The Woman in the Dunes
Colm Toibin – The Heather Blazing
David Baldacci – Deliver Us From Evil
Ogai Mori – The Wild Geese
George Pelecanos – Shoedog
Michael Connelly – The Reversal
Murasaki Shikibu – The Tale of Genji
Joseph Conrad – Heart of Darkness
Mordecai Richler – Cocksure
Kenzaburo Oe – Somersault
Jo Nesbo – The Devil’s Star
Ian Rankin – The Complaints
Chimamanda Ngozi Adichie – Half of a Yellow Sun
Taichi Yamada – Strangers
Masako Togawa – The Master Key
Minette Walters – The Breaker
Neil Gaiman – The Graveyard Book
Yūko Tsushima – The Shooting Gallery
Μάρω Δούκα – Το δίκιο είναι ζόρικο πολύ
Jeffery Deaver – Edge
Yasushi Inoue – The Hunting Gun
Δημήτρης Μαμαλούκας – Κοπέλα που σε λένε Φίνι
David Baldacci – Hell’s Corner
Kyoko Mori – Shizuko’s Daughter
Ευγενία Φακίνου – Οδυσσέας και Μπλουζ
Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες – Η μελαγχολία των λιονταριών
Sōseki Natsume – The 210th Day
Paul Auster – The Book of Illusions
Σταυρούλα Σκαλίδη – Προδοσία και εγκατάλειψη
Ριού Μουρακάμι – Σχεδόν διάφανο γαλάζιο
Αντρέα Καμιλλέρι – Τα φτερά της πεταλούδας
Hitomi Kanehara – Autofiction
Όμηρος Αβραμίδης – Η δροσοσταλίδα της συγγνώμης
Akira Yoshimura – Shipwrecks
Αλεσσάντρο Μπαρίκκο – Μετάξι
Άντζελα Δημητρακάκη – Μέσα σ’ ένα κορίτσι σαν κι εσένα
Ρομπέρτο Μπολάνιο – Μακρινό αστέρι
Emma Donoghue – Room
David Baldacci – The Sixth Man
Raymond Chandler – The Big Sleep
Stephen King – The Dark Tower: The Gunslinger
Philip Pullman – The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ
Χαρούκι Μουρακάμι – Ο ελέφαντας εξαφανίζεται
Ευγένιος Τριβιζάς – Η τελευταία μαύρη γάτα
Richard Castle – Naked Heat
Rick Riordan – The Lost Hero
Γιούκιο Μισίμα - Αφηνιασμένα άλογα
Neil Gaiman - Coraline
Αλέξης Σταμάτης – Ζωή
Michael Connelly – The Fifth Witness
Edogawa Rampo – Japanese Tales of Mystery & Imagination
George R.R. Martin – A Game of Thrones
Dennis Lehane – Moonlight Mile
Hugh Laurie – The Gun Seller
Sōseki Natsume – I Am a Cat II
Hunter S. Thompson – Fear and Loathing in Las Vegas
Harlan Coben – Live Wire
Ray Bradbury – Fahrenheit 451
Miyuki Miyabe – Crossfire
Jeffery Deaver – Carte Blanche
Ernesto Sabato – Πριν το τέλος
Banana Yoshimoto – The Lake
Téa Obreht – The Tiger's Wife
Charlaine Harris – Dead Reckoning
David Baldacci – One Summer
Haruki Murakami – South of the Border, West of the Sun
Patrick Ness – The Knife of Never Letting Go
Daniel Kehlmann – Me and Kaminski
Bret Easton Ellis – Imperial Bedrooms
Ζαν-Κλωντ Ιζζό – Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας
Yoko Ogawa – The Housekeeper and the Professor
Esther Freud – Hideous Kinky
Mario Vargas Llosa – Who Killed Palomino Molero?
Javier Marias – Πυρετός και λόγχη
Neil Gaiman – Stardust
Γιούκιο Μισίμα – Ο ναός της αυγής
Arturo Perez-Reverte – Purity of Blood
Janet Evanovich – Smokin’ Seventeen
Χόρχε Σεμπρούν – Είκοσι χρόνια και μια μέρα
Chinua Achebe – Things Fall Apart
Γιασουνάρι Καουαμπάτα – Ομορφιά και θλίψη
John Sandford – Buried Prey
Lee Child – Worth Dying For
Χουάν Γκοϊτισόλο – Τρεις εβδομάδες σ’ ένα φανταστικό κήπο
Χάρης Μαυρομάτης – Ο κήπος των νεκρών
Karin Fossum – Bad Intentions
Lev Grossman – The Magician King
Stephen Kelman – Pigeon English
Kobo Abe – Ark Sakura
Sara Blaedel – Call Me Princess
Jussi Adler-Olsen – The Keeper of Lost Causes
Tess Gerritsen – The Silent Girl
Arnaldur Indridason – Arctic Chill
Wilbur Smith – Those in Peril
Camilla Läckberg – The Preacher
Andrey Kurkov – Death and the Penguin
Iris Johansen – Quinn
Amanda Kyle Williams – The Stranger You Seek
Evan Munday – The Dead Kid Detective Agency
Natsume Sōseki – Kokoro
Sebastian Barry – On Canaan’s Side
George R.R. Martin – A Dance With Dragons
Lee Child – Second Son
Jo Nesbo – The Snowman
Mukoma Wa Ngugi – Nairobi Heat
Andrea Camilleri – The Track of Sand
Haruki Murakami – Pinball, 1973
Stephen King – Mile 81
Tim Riley – Lennon
Kathy Reichs – Flash and Bones
Harlan Coben – Shelter
Andrey Kurkov – Penguin Lost
Stella Duffy – Theodora: Actress, Empress, Whore
Lee Child – The Affair
Ismet Prcic – Shards
Jose Saramago – Cain
Shuichi Yoshida – Villain
Richard Castle – Heat Rises
A.D. Miller – Snowdrops
Jamil Ahmad – The Wandering Falcon
Julian Barnes – The Sense of an Ending
Amos Oz – Scenes from Village Life
Διάφοροι συγγραφείς – No Rest for the Dead
George Pelecanos – The Cut
Alessandro Baricco – Without Blood
Michael Connelly – Suicide Run
Roberto Bolaño – Antwerp
Tatsuhiko Takimoto – Welcome to the NHK!
Mary Glickman – One More River
Joyce Carol Oates – The Corn Maiden and Other Nightmares
Tess Gerritsen – Freaks
Michael Connelly – Angle of Investigation
Marina Sonkina – Lucia’s Eyes and Other Stories, Yoani Sanchez – Havana Real, Tessa Afshar – Pearl in the Sand. Τρία βιβλία σε μία ανάρτηση.
Haruki Murakami – 1Q84
Ian Rankin – The Impossible Dead
David Baldacci – Zero Day
Michael Connelly – The Drop
John Connolly – The Burning Soul, Georges Simenon – The Train, Ninni Holmqvist – The Unit. Τρία βιβλία σε μία ανάρτηση.
Karin Slaughter – Thorn in My Side
Kaori Ekuni – Twinkle Twinkle
Karin Fossum – The Caller, Kwei Quartey – Children of the Street, Michael Ondaatje – The Cat’s Table. Τρία βιβλία σε μία ανάρτηση.
David Baldacci – No Time Left
Σώτη Τριανταφύλλου – Για την αγάπη της γεωμετρίας
Kathy Reichs – Seizure
Barack Obama – Of Thee I Sing
Amy Yamada – Bedtime Eyes
Janet Evanovich – Explosive Eighteen
Thanhha Lai – Inside Out & Back Again
Hakan Nesser – The Return
Ryu Murakami – Popular Hits of the Showa Era (Δείτε την παρουσίαση στη Γιαπωνέζικη Λογοτεχνία)

Βιβλία που διάβασα, αλλά δεν μπόρεσα να παρουσιάσω, είτε επειδή είναι ακόμη νωρίς, είτε γιατί δεν βρήκα το χρόνο:

Alex Kava – Hotwire. Δράση και ψυχεδέλεια στα σκοτεινά δάση.
Patricia Cornwell – Red Mist. Το νέο της Σκαρπέτα. Πολύ καλό.
Philip Pullman – Two Crafty Criminals. Παιδικό και καταπληκτικό. Κυκλοφορεί στις 8 Μαΐου του 2012.
Niccolo Ammaniti – Me and You. Κυκλοφορεί στις 31 Ιανουαρίου του 2012. Τρυφερό και όμορφο.
Paul Theroux – Murder in Mount Holly. Επανακυκλοφορία ενός κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος.
Gillian Bradshaw – In Winter’s Shadow. Ο μύθος του Αρθούρου ζει και βασιλεύει. Η ιστορία ειπωμένη από την Γκουέν.
John Grisham – The Litigators. Το καινούριο του, καλογραμμένο, δικαστικό θρίλερ.
Yasutaka Tsutsui – The Girl Who Leapt Through Time. Γιαπωνέζικη επιστημονική φαντασία.
Stephen King – The Colorado Kid. Το μυθιστόρημα το οποίο ενέπνευσε την τηλεοπτική σειρά Haven.
Asa Larsson – Until Thy Wrath Be Past. Αστυνομικό με ουσία από τη Σουηδία.
David Perry – The Cyclops Conspiracy. Ένα καλογραμμένο θρίλερ για μια καλοστημένη συνομωσία. Με κινηματογραφικούς ρυθμούς. Κυκλοφορεί την 1η Φεβρουαρίου.
Miranda July – No One Belongs Here More Than You. Μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων από μια πολυτάλαντη δημιουργό.
Raymond Khoury – The Devil’s Elixir. Συμμορίες ναρκωτικών, σαμάνοι και αστυνομικοί σ’ ένα αξιόλογο θρίλερ. Κυκλοφορεί στις 27 του μήνα.
Sofi Oksanen – Purge.  Υψηλή λογοτεχνία από μια νεαρή φιλανδή συγγραφέα. Στην Εσθονία του χθες και του σήμερα. Μνήμες, ιστορίες και προδοσίες.
Val McDermid – The Retribution. Ένα εξαιρετικό αστυνομικό από τη Βρετανία, στο οποίο τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατούν οι γυναίκες. Κυκλοφορεί στις 10 Ιανουαρίου.
Thomas Caplan – The Spy Who Jumped Off the Screen. Θυμίζει ταινία δράσης του Τζέιμς Μποντ. Με πρόλογο του Μπιλ Κλίντον. Κυκλοφορεί στις 12 Ιανουαρίου.
 Hisham Matar – Anatomy of a Disappearance. Ένας λίβυος συγγραφέας ταξιδεύει στα μονοπάτια της μνήμης και ρίχνει μια διακριτική ματιά στην ιστορία.
Nick Arvin – The Reconstructionist. Μια ιστορία δρόμου με πρωταγωνιστές δύο φίλους που τους ενώνουν κάποια πράγματα και που τους χωρίζουν κάποια άλλα. Γλυκόπικρο. Κυκλοφορεί την 1η Μαρτίου.
Vilmos Kondor – Budapest Noir. Οργανωμένο έγκλημα και πορνεία στους δρόμους της Βουδαπέστης. Ένα καλογραμμένο νουάρ. Κυκλοφορεί την 1η Φεβρουαρίου.
Ernesto Sabato – The Tunnel. Η κλασική νουβέλα του καλού συγγραφέα σε νέα έκδοση. Κυκλοφορεί στις 27 Δεκεμβρίου.
A.S. Byatt – Ragnarok. Η γνωστή συγγραφέας αναπλάθει τους σκανδιναβικούς μύθους. Τα παιχνίδια των θεών. Κυκλοφορεί, στις ΗΠΑ, την 1η Φεβρουαρίου.

Αλέξης Σταμάτης – Μητέρα Στάχτη

Μια ιστορία που αναδίδει μυστήριο και τρομερά μυστικά και επιφυλάσσει φοβερές ανατροπές είναι αυτό το (παλιό) μυθιστόρημα του Αλέξη Σταμάτη. Και αν και ο τίτλος αναφέρεται στη μητέρα, ο πατέρας είναι αυτός που κρατά τον πρωταγωνιστικό ρόλο εδώ. Η πρώτη δίνει το στίγμα της με την απουσία της, ο δεύτερος με την έντονη, καταλυτική του παρουσία. Από την πρώτη στιγμή που συναντάμε αυτούς τους τόσο αντίθετους χαρακτήρες αναρωτιόμαστε πώς κατάφεραν να ξοδέψουν μαζί μια ολόκληρη ζωή (38 χρονιά), να κάνουν παιδιά και να τα μεγαλώσουν, να συνυπάρξουν σε ένα σπίτι αλλά ζώντας δυο διαφορετικές ζωές, που δε συμπλήρωναν καν η μια την άλλη, αλλά μάλλον αποτελούσαν γι’ αυτή κάποτε ένα ανυπέρβλητο, αόρατο και ορατό εμπόδιο.
Με δεδομένα τα πιο πάνω δεν εκπλήσσει καθόλου τον αναγνώστη το γεγονός ότι όλα τα παιδιά τους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, απομακρύνθηκαν απ’ αυτούς. Δεν μπορούσαν να αντέξουν την τυραννία του πατέρα, τα λυπούσε η παθητικότητα της μάνας. Μετά από ένα μεγάλο καυγά με τον πρώτο ήταν αποφασισμένα να μη γυρίσουν ξανά στο νησί, τη Σαντορίνη, αλλά να που ξαφνικά καταφθάνει στα χέρια τους μια πρόσκληση απ’ τον πατέρα για να πάνε εκεί για τις γιορτές του Πάσχα. Για το δικό του λόγο ο καθένας δέχονται. Ο πρωτότοκος, ο εστιάτορας Μηνάς, για να ζητήσει απ’ το γέρο άρχοντα την περιουσία που του έχει υποσχεθεί, η Ρηνιώ, που εδώ και χρόνια έκανε καριέρα σα φωτογράφος στη Γερμανία, για κάποιο προσωπικό της λόγο, κι ο μικρότερος ο Άλκης, που έγινε γιατρός, απλά και μόνο επειδή δεν μπορούσε να αρνηθεί το κάλεσμα του γεννήτορά του.
Από την πρώτη στιγμή που καταφθάνουν εκεί αρχίζουν να μαζεύονται τα πρώτα σκοτεινά νεφικά πάνω από το πατρικό τους σπίτι. Ο πατέρας τους μοιάζει το ίδιο πεισματάρης όπως πάντα, η μάνα τους φαίνεται κλεισμένη μέσα σ’ ένα ολόδικό της κόσμο, κι εκείνοι νιώθουν συνεχώς αμήχανοι και εν αναμονή μιας καταιγίδας που, δεν μπορεί, σύντομα σίγουρα θα ξεσπάσει. Ο Ηλίας, ο πατέρας, που όπως ο ίδιος ομολογεί: «Μια κουράδα είμαι, η κουράδα που τρέφει το δέντρο» (και που μ’ αυτό μάλλον εννοεί το δέντρο της δικής τους ζωής) και ο οποίος είναι απόλυτος όταν λέει ότι: «Εδώ κάτω είναι το παιχνίδι, όχι στα σύννεφα», δε φαίνεται να έχει μετανιώσει για τίποτα απ’ όσα έχει κάνει στο παρελθόν, ενώ μοιάζει έτοιμος να κάνει και άλλα τόσα. Έτσι η σύγκρουση, την οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να προλάβει ο Άλκης, δε θα αργήσει να επέλθει, με τραγικές συνέπειες για όλους.
Ο Σταμάτης, ταξιδεύοντάς μας μπρος-πίσω στο χρόνο και σκιαγραφώντας αδρά τους χαρακτήρες του, μας παραδίδει μια ιστορία για τα ακραία ανθρώπινα πάθη και τις βασανισμένες ψυχές, ενώ ένα σημαντικό ρόλο επιφυλάσσει και για τον τόπο, το νησί που μοιάζει να συμπάσχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με τους ήρωες, χαρίζοντάς τους ομορφιά και γαλήνη τη μια και σκοτεινά και τρόμο την επόμενη.
Το τέλος του βιβλίου, εκεί όπου βγαίνουν στη φορά όλα τα σκοτεινά μυστικά, είναι λίγο προβλέψιμο, αλλά καθηλωτικό. Εξάλλου σ’ αυτή την ιστορία εκείνο που μετρά περισσότερο είναι το ταξίδι και το καταβύθισμα στις ψυχές των ηρώων μας. Με τα φλάσμπακ, τα διάφορα επίπεδα αφήγησης και τη συνεχή σχεδόν δράση η «Μητέρα Στάχτη» στα χέρια ενός καλού μάστορα της έβδομης τέχνης, θα μπορούσε να γίνει μια εξαιρετική κινηματογραφική ταινία. Αξίζει να διαβαστεί.

Γαλάτεια Καζαντζάκη - Λίγο πριν δύσει ο ήλιος

Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει δεκατρία διηγήματα. Ιστορίες για ανθρώπους του μόχθου, για γενναίες γυναίκες, για πληγωμένες γυναίκες, για καταπονημένους άντρες. Η κάθε ιστορία θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνη της το θέμα ενός μυθιστορήματος, αφού όλες μιλούν για τον αγώνα και την αγωνία του ανθρώπου, για τα ανεβάσματα και τις πτώσεις του, για τα οδυνηρά του λάθη και τη φλόγα της ζωής που σιγοκαίει στα στήθια του. Ας τις πάρουμε όμως μία μία κι από την αρχή:

Κρίσιμες Στιγμές

Η Ντόρα είναι μια γυναίκα δυστυχισμένη. Παντρεμένη μ’ ένα μονόχνωτο γραφιά, το Δημήτρη Καλλιγέρη, δεν έχει δει άσπρη μέρα εδώ και χρόνια. Κλεισμένη ολημέρα στο σπίτι να υπηρετεί τον άντρα-αφέντη, νιώθει τη ζωή της ένα μαρτύριο. Κι εκεί που νομίζει ότι δεν υπάρχει σωτηρία, ξαφνικά όλα αλλάζουν. Ο άντρας της, χωρίς να της το πει, οργανώνεται στην αντίσταση ενάντια στο γερμανό κατακτητή και μέσα από τον καθημερινό φόβο η ζωή τους αποκτά χρώμα.

Ορτάνς

Μια γαλλίδα φτάνει κάποτε σε μια «μακρινή μικροπολιτεία, μπρος στο λουλακί Λιβυκό πέλαγο» και την αναστατώνει. Παράξενη πολύ φαντάζει στα μάτια των ντόπιων αυτή η φραντζέζα και, και... ανεπιθύμητη. Σιγά σιγά όμως αρχίζουν να τη συμπαθούνε. Κι όταν καταφθάνουν στο νησί οι γερμανοί κατακτητές η όποια επιφύλαξή τους εξαφανίζεται, καθώς το λέει η καρδιά της Ορτάνς και στην ειρήνη και στον πόλεμο! Μια γυναίκα μάνα και πολεμίστης...

1941 – 1944

Καταμεσής της κατοχής ένας εγγλέζος τρυαματίας, κυνηγημένος, χώνεται στο σπίτι μιας καθωσπρέπει μεγαλοαστικής οικογένειας. Όταν το ανακαλύπτουν οι ένοικοι, που τα έχουν κάνει πλακάκια με τους γερμανούς, προσπαθούν αμέσως να τον ξεφορτωθούν. Τελικά τον παίρνει στο δικό της σπίτι μια φτωχή γυναίκα, η Δέσποινα Δασκαλάκη, σώζοντάς του τη ζωή και υπογράφοντας την καταδίκη της.

«Εις Μνήμην»

Αυτή είναι η ιστορία του κύριου Πετράκη και της Ελενίτσας. Παντρεύτηκαν επειδή δεν είχαν επιλογή, για να μη μείνουν στο ράφι. Παρόλα αυτά έχουν τον ίδιο θεό: το συμφέρον και το χρήμα. Και στην προσπάθειά τους να μαζώξουν όσα μπορούν περισσότερα είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα. Από το να στερηθούν την πιο απλή απόλαυση, μέχρι το να εκμεταλλευθούν τον πιο φτωχό άνθρωπο. Ευτυχώς, όμως, που στον κόσμο αυτό υπάρχουν ακόμη κάποιες τίμιες και αγαθές ψυχές, που βρίσκονται εδώ για να σώσουν της ανθρωπότης την παρτίδα.

Λίγο πριν δύσει ο ήλιος

Δημοσιεύουμε ολόκληρη την ιστορία πιο πάνω. Τι άλλο να προσθέσουμε;

Του Κύκλου τα Γυρίσματα

Ο τίτλος τα λέει όλα. Μια ιστορία για του κύκλου τα γυρίσματα. Ένας παντρεμένος άντρας διατηρεί εξωσυζυγική σχέση. Όταν τα φέρνει έτσι η τύχη, δε διστάζει να εγκαταλείψει τη γυναίκα του και να φύγει για το Παρίσι ακολουθώντας την ερωμένη του. Μα, τη μοίρα του κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει, έτσι, χρόνια μετά θα επιστρέψει αναζητώντας την πρώτη με την ουρά στα σκέλια. Όσο για κείνη, θα πάρει μια γλυκιά εκδίκηση.

Η Αγία Οικογένεια

Ένα κορίτσι μεγαλώνει μέσα σε μια ουσιαστικά διαλυμένη οικογένεια. Όλοι είναι δυστυχισμένοι κι ας μην τολμούν να το ομολογήσουν. Η μικρή έχει και μια τρομερή απορία... Είναι αυτός που αποκαλεί «πατέρα» ο αληθινός της πατέρας, ή μήπως είναι ο «νονός» της. Μια τραγική ιστορία για τραγικούς ανθρώπους.

Οι Κόρες της Κυρίας Ρεγγίνας

Η κυρία Ρεγγίνα γέρασε. Ζει με μια από τις κόρες της, αλλά ο άντρας της δεν τη θέλει και προσπαθούν να βρουν τρόπο να την «ξεφορτωθούν». Καμιά από τις άλλες της κόρες δε δέχεται να την πάρει στο σπίτι της, και τελικά, όλες μαζί σκέφτονται και αποφασίζουν, ότι η καλύτερη λύση είναι να της νοικιάσουν μια καμαρούλα στην Κηφισιά, μέσα στη φύση. Η κυρία Ρεγγίνα όμως, με το που φτάνει εκεί πέφτει σε κατάθλιψη.

Παράμερες Ζωές

Μια γυναίκα και δύο άντρες. Ο δικός της κι ο συνέταιρός του. Ζουν στο ίδιο σπίτι. Η γυναίκα, βλέποντας τα μαύρα χάλια που έχουν τα οικονομικά τους, προτίνει να παντρέψουν το φίλο του άντρα της με κάποια γνωστή της που έχει προίκα, σύροντας τελικά και την τελευταία, μια αγνή ψυχή, στην καταστροφή.

Πίσω από τη Βιτρίνα

Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα. Η ιστορία ενός παράνομου έρωτα και ενός καταδικασμένου νέου. Πικρή ιστορία, κόμπος στο λαιμό. Ένα φτωχό κορίτσι ερωτεύεται ένα πλούσιο νέο, υποκύπτει στα θέλγητρά του, αλλά όταν μένει έγκυος η οικογένειά του την ξαποστέλνει με τρόπο. Ο γιος της θα πληρώσει το τίμημα της αμαρτίας.

Φρόσω

Ένα νέο κορίτσι, μια μεγάλη γυναίκα, με πλούσια καρδιά, γίνεται θυσία για τον αδελφό της. Μια ιστορία για τη δίχως εγωισμούς αδελφική αγάπη.

Ο Κόσμος που Έρχεται

Ένας άντρας που πριν από είκοσι χρόνια εγκατέλειψε τη γυναίκα του επιστρέφει, λέει, μετανιωμένος και θέλει να επανορθώσει για το φρικτό του έγκλημα. Πλην όμως η ταλαιπωρημένη γυναίκα, που μεγάλωσε μόνη της ένα παιδί, δε μασάει. Η Καίτη είναι μια γυναίκα-φως που δε δέχεται πίσω το σκοτάδι.

Πολύ αργά...

Ο άντρας της κυρίας Φρόσως πεθαίνει κι εκείνη... ανασταίνεται! Επιτέλους μπορεί να ζήσει. Αρκετά κράτησε ο θάνατος της έγγαμης ζωής που λίγο έλειψε να τη σύρει στη αιώνια λησμονιά!