Parker Bilal – The Golden Scales

Αγορά από το Book Depository

Σαν ένα λυπητερό τραγούδι για το Κάιρο διαβάζεται αυτό το βιβλίο. Ο συγγραφέας, με αφορμή μια απλή εξαφάνιση ή ίσως μια απαγωγή, μας ταξιδεύει στην προ της επανάστασης πρωτεύουσα της Αιγύπτου και μας περιγράφει μ’ ένα κάπως ανάλαφρο τρόπο, που όμως δεν μπορεί να μεταμφιέσει το ζοφερό τοπίο, την κατάσταση που λίγο πολύ επικρατεί εκεί.
     Μας μιλά λοιπόν για διεφθαρμένους αστυνομικούς και αξιωματούχους του κράτους που έχουν ύποπτα πάρε δώσε με κάποιους επιχειρηματίες, για το νέο χρήμα που εισέρρευσε στη χώρα από την πρώην Σοβιετική Ένωση, και το οποίο επιτρέπει σε ορισμένους ανθρώπους να φτιάχνουν ή να ακολουθούν τους δικούς τους νόμους, για τους φτωχούς της πόλης, που γίνονται όλο και περισσότεροι και που ζουν κάτω από όλο και πιο άθλιες συνθήκες, για τους πλούσιους, που ζουν σε βίλες-φρούρια, αδιαφορώντας για τη γύρω τους πραγματικότητα, για τον τρόμο και το σκοτάδι που κρύβεται πίσω από την εγχώρια σώου μπιζ, για το σεξ και τα ναρκωτικά.
     Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια αστυνομική ιστορία και ένα κοινωνικό σχόλιο την ίδια ώρα, είναι δηλαδή ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι. Στο επίκεντρο δεν είναι τόσο το έγκλημα όσο η κοινωνία στην οποία διαπράχθηκε αυτό. Μια κοινωνία, που όπως και τότε, το 1998, έτσι και τώρα, είναι βαθιά διχασμένη.
     Όλα αρχίζουν όταν κάποιοι μπράβοι καταφθάνουν στη βάρκα όπου διαμένει ο  Μακάνα -πρώην αστυνομικός από το Σουδάν και νυν πολιτικός πρόσφυγας- οι οποίοι του ανακοινώνουν ότι πρέπει να τους ακολουθήσει αφού θέλει να τον συναντήσει το αφεντικό τους. Ο Μακάνα, θέλοντας και μη, το κάνει, κυρίως επειδή χρειάζεται επειγόντως δουλειά. Όπως σύντομα θα ανακαλύψει το εν λόγω αφεντικό δεν είναι άλλος από τον Σαάντ Χανάφι, ένα πάμπλουτο άντρα, στον οποίο ανήκει σύμφωνα με τις φήμες το μεγαλύτερο κομμάτι της αριστοκρατικής συνοικίας της Ηλιούπολης. Όπως γνωρίζει ο Μακάνα ο Χανάφι είναι ένας από εκείνους τους ανθρώπους που «…πουλούν όνειρα», ένα από τα οποία είναι και η ποδοσφαιρική του ομάδα, η πιο δημοφιλής της χώρας. Ο λόγος που τον κάλεσε εκεί είναι για να ανακαλύψει που πήγε και χάθηκε ο Αντίλ Ρομάριο, ο σταρ της ομάδας. Εδώ και δέκα μέρες έχουν χαθεί τα ίχνη του και δεν έχει δώσει πουθενά σημεία ζωής. Ο Μακάνα δέχεται αρχικά επιφυλακτικά την αποστολή, αφού ο Χανάφι θα μπορούσε να προσλάβει οποιοδήποτε στη θέση του και δεν μπορεί να καταλάβει γιατί διάλεξε αυτόν. Αλλά -όπως και να το κάνουμε- τα λεφτά του τα έχει ανάγκη, οπότε δεν θα μπορούσε να πει όχι.
     Αρχίζει λοιπόν σιγά σιγά τις έρευνες. Έρευνες που θα τον φέρουν πολλές φορές πρόσωπο με πρόσωπο με τον κίνδυνο, αλλά και που θα τον ταξιδέψουν σε διάφορες κακόφημες και μη γειτονιές της πόλης, σε καταγώγια και σε παλάτια, και που θα τον οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι τελικά εκείνοι που στ’ αλήθεια νοιάζονταν για τον Ρομάριο ήταν πολύ λίγοι. Για τους περισσότερους μάλιστα ήταν ανεπιθύμητος. Καθώς η υπόθεση θα περιπλέκεται όλο και περισσότερο και ο καλός ντετέκτιβ θα οδηγείται από το ένα αδιέξοδο στο άλλο, θα συμβεί ένα ακόμη γεγονός που θα αναστατώσει πιο πολύ τον ήδη ανήσυχο μέσα του κόσμο: θα γνωρίσει μια γυναίκα από την Αγγλία, που εδώ και δεκαεφτά χρόνια αναζητεί τη χαμένη κόρη της, και η οποία λίγο αργότερα θα ανακαλυφθεί δολοφονημένη. Ποιος βρίσκεται πίσω από τη δολοφονία της και γιατί; Την σκότωσαν άραγε επειδή μετά από τόσα χρόνια βρέθηκε για πρώτη φορά στα ίχνη των απαγωγέων; Να ένα ακόμη μυστήριο που πρέπει να λύσει.
     Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που μας ταξιδεύει σε δρόμους που πολλοί από εμάς ίσως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο περπατήσαμε, μα που ποτέ δεν γνωρίσαμε. Ο συγγραφέας γράφοντας και περιγράφοντας μοιάζει να μας χαρίζει τα ψυχογραφήματα κάποιων ανθρώπων, αλλά και μιας πόλης, να μας μιλά για μια ουσία που σαν ξένοι που είμαστε στις πραγματικότητές της, μας ξεφεύγει. Ένα βιβλίο πραγματικά εξαιρετικό.

Βιβλιο-νέα

Ο σύντροφος Φιδέλ Κάστρο έκανε πρόσφατα μία από τις όλο και πιο σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του στην Αβάνα, θέλοντας να προβάλει το καινούριο του βιβλίο, μια αυτοβιογραφία. Ως συνήθως, και παρά τα γηρατειά, χάρισε ένα εξάωρο... ρεσιτάλ στο κοινό. Το δίτομο έργο, μήκους χιλίων σχεδόν σελίδων, καταγράφει τη ζωή του από την παιδική του ηλικία μέχρι και τον Δεκέμβριο του 1958, παραμονές δηλαδή του θριάμβου της επανάστασης. Με δεδομένα τα πιο πάνω, μάλλον έχουμε να περιμένουμε περισσότερα από αυτόν τον ζωντανό, πλην ξεπερασμένο απ' τους καιρούς, θρύλο.

Το Goodreads, η καλή ιστοσελίδα για του κόσμου τα βιβλία, τα έσπασε με την Άμαζον. Κι αυτό επειδή, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του, αν και τα δεδομένα που παρέχει η τελευταία είναι δωρεάν, έρχονται με πολλούς περιορισμούς, γεγονός που δεν εξυπηρετεί τους διακηρυγμένους σκοπούς της σελίδας. Στο μεταξύ, με δεδομένο το πιο πάνω κάποιοι καλοί φίλοι του ελληνικού βιβλίου προσπαθούν να μεταφέρουν τα υπάρχοντα δεδομένα της Άμαζον στο Goodreads. Αν είστε μέλη ρίξτε μια ματιά σ' αυτό το σύνδεσμο. Αν όχι καλό θα ήταν να γραφτείτε, αφού πρόκειται για μια εξαιρετικά... ζωντανή κοινότητα, που αγαπά πολύ αυτό που κάνει.

Game Change. Αυτός είναι ο τίτλος ενός βιβλίου από τους John Heilemann και Mark Halperin, το οποίο έχει να κάνει με τη Σάρα Πέιλιν, το φρούτο των Ρεπουπλικάνων, που μπορούσε να δει τη Ρωσία από το παράθυρό της. Το βιβλίο αυτό λοιπόν έχει γίνει ταινία από το HBO, η οποία θα προβληθεί τον Μάρτιο.

Ένα άλλο αμερικανικό κανάλι, στο μεταξύ, το NBC, ανακοίνωσε ότι εισέρχεται στον κόσμο του ηλεκτρονικού βιβλίου. Σύμφωνα με τους ιθύνοντες της πρωτοβουλίας η επιτυχία είναι εγγυημένη, αφού οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στη δημιουργία διαδραστικών βιβλίων, που θα συνδυάζουν δηλαδή κείμενα και βίντεο.

Νέες ανακαλύψεις της βδομάδας: Δύο σελίδες για τους φίλους της ξένης λογοτεχνίας:  Bookforum και Book Riot.

Yasutaka Tsutsui – The Girl Who Leapt Through Time

Αγορά από το Book Depository

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει δύο ιστορίες φαντασίας. Η μία είναι επιστημονικής φαντασίας, η άλλη όχι.
     Ας τις πάρουμε όμως με τη σειρά. Στην ομότιτλη ιστορία διαβάζουμε για την παράξενη ζωή της Καζούκο. Η Καζούκο είναι μια μαθήτρια γυμνασίου, ηλικίας δεκαπέντε χρόνων, στην οποία συμβαίνουν πολύ παράξενα πράγματα. Τη μια ονειρεύεται ένα σεισμό και την επομένη αυτός συμβαίνει. Την άλλη βλέπει μια φωτιά και προτού περάσει και πολύς καιρός αυτή ξεσπάει. Και μετά βρίσκει τον εαυτό της επανειλημμένα πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο, αλλά με κάποιο μυστηριώδη τρόπο καταφέρνει και επιζεί. Τι της συμβαίνει; Και ό,τι συμβαίνει γιατί συμβαίνει σ’ αυτή; Πού και πού νιώθει να χάνει τα λογικά της, πιο πολύ όσο πληθαίνουν τα περίεργα περιστατικά, αλλά όπως θα αποδειχτεί, δεν είναι τρελή. Απλά έχει ιδιαίτερες ικανότητες: μπορεί να δει πράγματα που όλος ο υπόλοιπος κόσμος αγνοεί, ενώ έχει και το χάρισμα της τηλεμεταφοράς. Προσπαθώντας να ανακαλύψει ποιος κρύβεται πίσω απ’ όλ’ αυτά που της συμβαίνουν η Καζούκο θα ξοδέψει πολλή χρόνο περιπλανώμενη σ’ ένα χώρο όπου οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα είναι δυσδιάκριτες, και στον οποίο όλες οι σταθερές του κόσμου της, θέλοντας και μη, είναι καταδικασμένες να καταρρεύσουν. Πώς θα βγει απ’ αυτή τη διαδικασία; Έχει τις δυνάμεις και τη θέληση να πιστέψει και να λειτουργήσει σ’ ένα κόσμο που δεν χωρούσε στη μέχρι τώρα λογική της;
     Αν και επιστημονικής φαντασίας αυτή η ιστορία θα μπορούσε να διαβαστεί από κάθε φίλο της καλής λογοτεχνίας, αφού δεν καταπιάνεται τόσο με τη μελλοντολογία ή τη μεταφυσική, όσο με τον αγώνα και την αγωνία ενός συνηθισμένου ανθρώπου, που προσπαθεί να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα.
     Το The Stuff that Nightmares Are Made of θα λέγαμε ότι είναι μια ιστορία σε στιγμιότυπα – σε πέντε στιγμιότυπα για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Στο πρώτο δύο έφηβοι, η Μασάκο και ο Μπουνίτσι, νιώθουν τρόμο στη θέα και μόνο μιας παράξενης μάσκας. Μετά έχουμε την ιστορία του Γιοσίο, αδελφού της Μασάκο που φοβάται λέει μια γυναίκα που κρύβεται στο μπάνιο. Στη συνέχεια οι δύο πρώτοι ανεβαίνουν στην κορυφή ενός πύργου με σκοπό να κατανικήσουν ένα αίσθημα υψοφοβίας. Ύστερα το κομμένο κεφάλι ενός άντρα κάνει την εμφάνισή του στο πάτωμα ενός σπιτιού και τελικά στο πρόσωπο της Ετσούκο, παλιάς γνώριμης της Μασάκο, βρίσκουμε τη λύση σε όλες τις φοβίες που τυραννούν την τελευταία. Ο Τσουτσούι, όντως σ’ αυτή την ιστορία μας μιλάει για τα πράγματα από τα οποία φτιάχνονται οι εφιάλτες: παλιές αμαρτίες, ανείπωτα κρίματα, κρυφές ενοχές. Το παρελθόν στοιχειώνει τους ήρωές του και μέσα από την αφήγηση μοιάζει να θέλει να μας πει ότι αν δεν αντιμετωπίσουμε τους δαίμονές μας, αν δεν παλέψουμε μ’ αυτούς, δεν θα μας εγκαταλείψουν ποτέ.
     Δυο ιστορίες παράξενες, αλλά που πατούν με το ένα πόδι γερά στην πραγματικότητα – την έξω και τη μέσα μας.

Κάρολος Ντίκενς - Αφιέρωμα

Ο Κάρολος Ντίκενς χαίρει μεγάλης εκτίμησης κυρίως λόγω της σπουδαίας του συνεισφοράς στην κλασική αγγλική λογοτεχνία. Αποτελούσε την πεμπτουσία του βικτωριανού συγγραφέα. Οι επικές του ιστορίες, οι ολοζώντανοι χαρακτήρες του και η εξουθενωτική απεικόνιση της ζωής της εποχής του παραμένουν χωρίς προηγούμενο.
     Η προσωπική του ιστορία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γνωστού κλισέ: από τη φτώχεια στα πλούτη, ή από τα κουρέλια στη δόξα. Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1812 στο Πόρτσμουθ. Οι γονείς του ήταν οι Τζον και Ελίζαμπεθ Ντίκενς. Οι μοίρες του φέρθηκαν σκληρά από την αρχή. Ενώ είχε την καλή τύχη να σταλθεί στο σχολείο στα εννέα του χρόνια από τους γονείς του, δεν μπόρεσε να παραμείνει εκεί για πολύ, αφού ο πατέρας του, ο οποίος ενέπνευσε το χαρακτήρα του Κύριου Μικόμπερ στο «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ», φυλακίστηκε για τα χρέη του. Έτσι, ολόκληρη η οικογένεια, εξαιρουμένου του Κάρολου, εκτοπίστηκε στο Marshalsea. Ο τελευταίος έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο βαφών του Γουώρρεν, όπου επιβίωσε κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, υποφέροντας τρομερά από μοναξιά και ευρισκόμενος στα όρια της απελπισίας. Τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε και πάλι στο σχολείο, αλλά η εμπειρία του εργοστασίου παρέμεινε βαθιά χαραγμένη στη μνήμη του και θα έπαιρνε μυθοπλαστική μορφή σε δύο από τα πλέον γνωστά του έργα: το «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ» και τις «Μεγάλες Προσδοκίες».
     Όπως πολλοί άλλοι, έτσι κι αυτός, ξεκίνησε τη λογοτεχνική του καριέρα σαν δημοσιογράφος. Ακολουθώντας το παράδειγμα του πατέρα του που επίσης έγινε ρεπόρτερ, έκανε τα πρώτα του βήματα στις περιοδικές εκδόσεις “The Mirror of Parliament” και “The True Sun”. Στη συνέχεια, στα 1833, έγινε ο κοινοβουλευτικός ρεπόρτερ της εφημερίδας “The Morning Chronicle”. Έχοντας πια αποκτήσει επαφές και μια κάποια πρόσβαση στον τύπο άρχισε να δημοσιεύει μια σειρά από δράματα, κάτω από το ψευδώνυμο «Μποζ». Τον Απρίλιο του 1836, παντρεύτηκε την Κάθριν Χόγκαρθ, κόρη του Τζορτζ Χόγκαρθ, που επιμελήθηκε τα «Δράματα του Μποζ». Τον ίδιο μήνα δημοσιεύτηκαν και τα ιδιαίτερα επιτυχημένα «Χαρτιά του Πίκγουικ», και από τότε ο Ντίκενς χάραξε πραγματικά πορεία για τη δόξα.
     Εκτός από ένα μεγάλο αριθμό μυθιστορημάτων δημοσίευσε αυτοβιογραφικά κείμενα, επιμελήθηκε διάφορα εβδομαδιαία περιοδικά, έγραψε μια σειρά από ταξιδιωτικά βιβλία και διεύθυνε κάποιες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Ήταν επίσης φανατικός θεατρόφιλος, γι’ αυτό και έγραψε διάφορα έργα, σε ένα από τα οποία πρωταγωνιστούσε ο ίδιος, και το οποίο παρουσιάστηκε ενώπιον της Βασίλισσας Βικτώριας το 1851. Η ενέργειά του ήταν φαινομενικά ανεξάντλητη, έτσι εκτός όλων των πιο πάνω ξόδεψε και αρκετό χρόνο στο εξωτερικό. Στις ΗΠΑ έδωσε διαλέξεις κατά του δουλεμπορίου, ενώ ήταν στη διάρκεια μιας περιοδείας στην Ιταλία, που ο Γουίλκι Κόλλινς, ένας σύγχρονος του συγγραφέας, του ενέπνευσε την ιστορία πίσω από το «Μυστήριο του Έντουιν Ντρουντ», του τελευταίου και μη ολοκληρωμένου μυθιστορήματός του.
     Ο Ντίκενς βρισκόταν σε διάσταση με τη γυναίκα του από το 1858 και αφού είχαν αποκτήσει δέκα παιδιά, ενώ συνέχισε να διατηρεί σχέσεις με την ερωμένη του, ηθοποιό Έλλεν Τέρναν, μέχρι το θάνατό του από καρδιακή προσβολή το 1870.
     Το 2012, με αφορμή τη συμπλήρωση διακόσιων χρόνων από τη γέννηση του, έχει ανακηρυχθεί χρονιά Ντίκενς για τους βρετανούς. Για να διαβάσετε για τις εκδηλώσεις που προγραμματίζονται για αύριο σε ολόκληρο τον κόσμο, κριτικές των τελευταίων βιβλίων που γράφτηκαν γι’ αυτόν, πιο λεπτομερείς βιογραφίες, αλλά και για κατέβασμα των μυθιστορημάτων του που κυκλοφορούν δωρεάν στο διαδίκτυο ακολουθείστε τους συνδέσμους στο τέλος της ανάρτησης.
     Κλείνοντας αυτό το μικρό αφιέρωμα να πούμε ότι το BBC με αφορμή την επέτειο γύρισε δύο μίνι σειρές, βασισμένες σε έργα του, τα «The Mystery of Edwin Drood» και «Great Expectations», τα οποία δίχασαν κοινό και κριτικούς. Πατήστε στους τίτλους για να πάτε στις επίσημες σελίδες, ενώ για τις κριτικές του imdb κάντε κλικ εδώ και εδώ, αντίστοιχα.

Σύνδεσμοι

Βιογραφία από το Victorian Web
Η βιογραφία και όλα τα έργα του εδώ
Η τελευταία βιογραφία από την Κλερ Τομάλιν
Επιλεγμένες Επιστολές από την Τζένι Χάρτλεϊ
Ο δημοφιλής Σκρουτζ
Μαραθώνιος Ανάγνωσης από το Βρετανικό Συμβούλιο

Πηγή γι' αυτό το άρθρο BBC - History

Lisa Gardner – Catch Me

Αγορά από το Book Depository

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της Λίσα Γκάρτνερ που διαβάζω και μπορώ να πω ότι το απόλαυσα πολύ. Η συγγραφέας έχει ένα μοναδικό τρόπο να παρασύρει τον αναγνώστη στους κόσμους που δημιουργεί, να τον ρίχνει σε παγίδες, να τον κάνει να δένεται συναισθηματικά με τους ήρωες, ή μάλλον με τις ηρωίδες της.
     Ναι, οι γυναίκες είναι οι βασικές πρωταγωνίστριες σ’ αυτό το θρίλερ: η σταθερή της, όπως μαθαίνουμε ηρωίδα, ντετέκτιβ D.D. Warren, που είναι ουσιαστικά σε όλους γνωστή με τα αρχικά του ονόματός της, η νεαρή της συνάδελφος, που ασχολείται με τα σεξουαλικά εγκλήματα, ντετέκτιβ Ο και η Σαρλίν Ροσαλίντ Κάρτερ Γκραντ, η οποία πρόκειται να πεθάνει σε τέσσερις ημέρες. Έτσι ακριβώς! Όπως θα πει στην ΝτιΝτι που μέχρι τότε είχε να το λέει ότι τίποτα δεν μπορούσε να της προκαλέσει την έκπληξη, στις οκτώ το βράδυ της 21ης Ιανουαρίου, κάποιος θα τη σκοτώσει, όπως ακριβώς σκότωσε τις δύο προηγούμενες χρονιές τις καλύτερές της φίλες, Ράντι και Τζάκι. Η μέθοδος που θα χρησιμοποιήσει θα είναι ο στραγγαλισμός, και οι αρχές όταν θ’ αρχίσουν τη διερεύνηση της υπόθεσης δεν θα ανακαλύψουν στο πτώμα της ή στο χώρο κάποιο σημάδι αντίστασης.
     Στην αρχή η ΝτιΝτι όταν την προσεγγίζει εκείνη η παράξενη μικροκαμωμένη κοπέλα με το όνομα σιδηρόδρομο, και την παρακαλεί να αναλάβει αυτή την έρευνα της δολοφονίας της, την παίρνει για τρελή, αλλά μια κι έχει ξυπνήσει μέσα της την περιέργεια αποφασίζει να το ψάξει λίγο το θέμα. Και όσο περισσότερο το ψάχνει, τόσο περισσότερο σίγουρη νιώθει ότι η Σαρλίν ίσως να έχει τελικά δίκιο.
     Ωστόσο αυτό δεν είναι η μοναδικό θέμα που την απασχολεί αυτές τις μέρες, κι έτσι δεν μπορεί να του αφιερώσει όσο χρόνο θα ήθελε. Από τη μια διερευνά την υπόθεση ενός κατά συρροή δολοφόνου, που έχει βάλει στο στόχαστρό του κάποιους σεσημασμένους παιδεραστές, ενώ από την άλλη περιμένει από στιγμή σε στιγμή την άφιξη στη Βοστώνη, όπου διαδραματίζονται τα γεγονότα, των γονιών της. Κι η αλήθεια να λέγεται: προτιμά να κυνηγά διεστραμμένους δολοφόνους όλη μέρα από το να κάθεται έστω και για μια ώρα στο ίδιο τραπέζι με τη μάνα της. Όχι πώς η τελευταία της έχει κάνει κάτι, αλλά να, απλά δεν αντέχει τις προσπάθειες που κάνει ώστε να επιβάλει τους δικούς της κανόνες στη ζωή της. Η ΝτιΝτι και ο σύντροφός της έχουν πρόσφατα αποκτήσει παιδί, ένα γκρινιάρικο παιδί που δεν τους αφήνει στιγμή ν’ ανασάνουν, και η μάνα της θεωρεί ότι έχει φτάσει πια η ώρα να παντρευτεί. Εκείνη από τη δική της πλευρά σκέφτεται ότι η σχέση της είναι μια χαρά, οπότε δεν βλέπει το λόγο να ρισκάρει τα πάντα απλά για ένα τυπικό συμβόλαιο.
     Η ιστορία όμως δεν καταπιάνεται όμως μοναχά με τη σχέση της τελευταίας με τη μάνα της, αλλά και μ’ αυτήν της Σαρλίν με τη δική της, η οποία της χάραξε ουσιαστικά τη ζωή. Κι αυτό γιατί η γυναίκα που τη γέννησε ήταν ψυχοπαθής. Κακοποιούσε τόσο αυτή όσο και τα αδέλφια της και τα λίγα χρόνια που έζησε μαζί της έμοιαζαν μ’ ένα φοβερό εφιάλτη. Μ’ ένα εφιάλτη που ακόμη τη στοιχειώνει και που δεκαετίες μετά εξακολουθεί να τις προκαλεί ενοχές: για τα πράγματα που έκανε και για όλ’ αυτά που δεν μπόρεσε να κάνει. Καθώς τώρα δεν έχει παρά μονάχα τέσσερις μέρες για να ζήσει επιστρέφει ξανά και ξανά στο μακρινό παρελθόν και προσπαθεί να βρει εκεί τις απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που την απασχολούν. Και όντως όλες οι απαντήσεις βρίσκονται εκεί, το μόνο που μέχρι και την τελευταία στιγμή δεν θα καταφέρει να τις συναντήσει.
     Η συγγραφέας μας χαρίζει ένα πολύ καλό θρίλερ, με εξαιρετικά δυνατούς και καλά σχεδιασμένους χαρακτήρες. Εισβάλλει με σχετική ευκολία στις ψυχές των ηρωίδων της και περιγράφει με λεπτομέρειες όλα αυτά που τις απασχολούν – αυτά που θα τις οδηγήσουν είτε προς την προσωπική σωτηρία είτε προς την ολοκληρωτική καταστροφή. Αν κάνει κάτι λάθος είναι που αφήνει να αποκαλυφθεί σχετικά νωρίς η ταυτότητα του δολοφόνου, ωστόσο αυτό δεν αφαιρεί από την αναγνωστική απόλαυση. Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όλους τους φίλους της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας.

Βιβλιο-νέα

Ο Πολ Όστερ (φώτο) άνοιξε τους ασκούς του αιόλου στην Τουρκία όταν αρνήθηκε να την επισκεφθεί λόγω της έλλειψης ελευθερίας του λόγου και του εγκλεισμού στις φυλακές της χώρας εκατόν και πλέον συγγραφέων και δημοσιογράφων. Ο πρωθυπουργός της χώρας Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν, αναρωτήθηκε: "Τι είχαμε, τι χάσαμε;" και επιτέθηκε στο συγγραφέα για την άρνησή του να μιλήσει για το όσα συμβαίνουν στις κατεχόμενες από το Ισραήλ περιοχές στην Παλαιστίνη. Εκείνος ανταπάντησε ότι τουλάχιστον στο Ισραήλ υπάρχει ελευθερία του λόγου. Η συνέχεια αναμένεται με ενδιαφέρον.

Στο μεταξύ ένας από τους φυλακισμένους διανοούμενους της γειτονικής χώρας είναι και ο εκδότης Ρατζίπ Ζαρακολού, ο οποίος είχε βγάλει στην κυκλοφορία βιβλία τα οποία μιλούσαν για τη γενοκτονία των αρμενίων στη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Εφτά σουηδοί βουλευτές τον πρότειναν για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.

Ο πολύς Πάουλο Κοέλιο με μήνυμά του στους αναγνώστες τους καλεί να "κατεβάζουν" πειρατικά τα βιβλία του από το ίντερνετ. Για να δείξει ότι το εννοεί κιόλας έκλεισε συνεργασία με το Pirate Bay. Οι πρώτες αντιδράσεις του κοινού ήταν ενθαρρυντικές και όπως μεταδίδεται πολλοί αναγνώστες έγραψαν για να τον συγχαρούν. Φυσικά όταν είσαι πολυεκατομμυριούχος μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι κάποιοι από τους πολλούς συγγραφείς που με το ζόρι βγάζουν τα προς το ζην θα σπεύσουν να τον μιμηθούν. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω κάτι που δεν είδα να δημοσιεύεται πουθενά στον ελληνικό τύπο: Σύμφωνα λοιπόν με τις έρευνες των αρμοδίων φορέων στις ΗΠΑ, η πειρατεία των βιβλίων κάνει καλό... στην υγεία των αναγνωστών, αλλά και στην τσέπη των συγγραφέων. Σήμερα διαβάζονται περισσότερα βιβλία παρά ποτέ άλλοτε και οι πωλήσεις των λεγόμενων πανόδετων τόμων έχουν πάρει την άνω βόλτα. Οι πωλήσεις των χαρτόδετων είναι πεσμένες, αλλά αυτό οφείλεται απλά στο γεγονός ότι οι συνήθεις αγοραστές τους στράφηκαν προς το ηλεκτρονικό βιβλίο. Ίσως λοιπόν τα βιβλιοπωλεία να μειώνονται, αλλά το βιβλίο δεν πεθαίνει. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δημιουργούνται μονοπωλιακές καταστάσεις και κάποιος πρέπει να βάλει φρένο σ' αυτά τα φαινόμενα προτού να είναι απελπιστικά αργά.

Το στερνό της αντίο είπε προχθές η βραβευμένη με Νόμπελ πολωνή ποιήτρια Wisława Szymborska. Ο λογοτεχνικός τύπος από άκρη σε άκρη της Ευρώπης, αλλά και στην απέναντι άκρη του Ατλαντικού της χάρισε μεγάλα αφιερώματα σαν αποχαιρετισμό.

Ο Τζέιμς Πάτερσον είναι ο συγγραφέας του οποίου τα βιβλία δανείζονται περισσότερο από τις βιβλιοθήκες οι βρετανοί. Ιδού οι πρώτοι δέκα στον σχετικό κατάλογο συγγραφείς:

1. James Patterson
2. Daisy Meadows
3. Nora Roberts
4. Jacqueline Wilson
5. Francesca Simon
6. Danielle Steel
7. Julia Donaldson
8. MC Beaton
9. Mick Inkpen
10. Clive Cussler

George Pelecanos – What It Was

Αγορά από το Book Depository

Αφορμή γι’ αυτή την ιστορία, όπως διαβάζουμε στον πρόλογο, ήταν μια συζήτηση που είχε ο συγγραφέας με τον φίλο και συν-σεναριογράφο του στην τηλεοπτική σειρά The Wire, Εντ Μπερνς. Το βιβλίο γράφτηκε σε πυρετικούς ρυθμούς το καλοκαίρι του 2011 και έτσι, προτού καλά καλά κατακαθίσει ο «πυρετός» από την έκδοση του The Cut, ένα ακόμη έργο του καλού συγγραφέα βρήκε το δρόμο για τα βιβλιοπωλεία.
     Βασικοί πρωταγωνιστές σ’ αυτή την ιστορία, όπως και σε πολλά άλλα μυθιστορήματα του Πελεκάνος, είναι ο ντετέκτιβ Ντέρεκ Στρέιντζ, η πόλη της Ουάσιγκτον και η μουσική. Ένα δευτερεύοντα ρόλο παίζει ο Νικ Στεφάνος, γνωστός κι αυτός από τα παλιά.
     Ο Ντέρεκ και ο Νικ λοιπόν, που είναι συνέταιροι σε γραφείο ιδιωτικών ντετέκτιβ, κάθονται σε ένα φαγάδικο, τρώνε, πίνουν και συζητούν. Και καθώς η μια κουβέντα οδηγεί στην άλλη, ο πρώτος αποφασίζει να αφηγηθεί στο δεύτερο μια ιστορία από τα παλιά. Η χρονιά είναι το 1972 και στην πόλη τότε συμβαίνουν πολλά, αλλά όχι και τόσο παράξενα. Οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και τα ήθη, και μ’ αυτά αλλάζουν και οι εγκληματίες, αποκτούν νέες συνήθειες, γίνονται πιο βίαιοι. Ωστόσο οι εγκληματίες που περιγράφει εδώ ο Ντέρεκ θυμίζουν κάποιους από το μακρινό παρελθόν: τους Μπόνι και Κλάιντ, ένα ζευγάρι που σήμερα οι ψυχολόγοι θα περιέγραφαν σαν κοινωνιοπαθείς. Οι εγκληματίες αυτής της ιστορίας είναι ο Ρόμπερτ Λη Τζόουνς, ένας ψυχάκιας, ο οποίος είναι γνωστός σαν Κόκκινη Οργή, και που πατάει τη σκανδάλη για ψύλλου πήδημα, και η Κόκο Ουάτκινς, μια εντυπωσιακή γυναίκα η οποία διατηρεί οίκο ανοχής.
     Ο Ντέρεκ θα βρεθεί στο δρόμο τους διερευνώντας μια διαφορετική υπόθεση και σύντομα θα αντιληφθεί ότι εκκινώντας από την αναζήτηση ενός αντικειμένου συναισθηματικής φαινομενικά αξίας, κατάφερε να βρει τον εαυτό του στο μέσω ενός μεγάλου κυκλώνα, όπου το ένα έγκλημα διαδέχεται το άλλο, κι όπου τα φονικά αποτελούν πια τον κανόνα. Η ίδια υπόθεση όμως θα τον φέρει σε επαφή και με ένα φίλο από τα παλιά, τον ντετέκτιβ Φρανκ Βον, με τον οποίο μοιράζεται ένα τρομερό μυστικό. Θέλοντας και μη οι δυο τους θα αναγκαστούν να ενώσουν τα μυαλά και τις δυνάμεις τους, για να σταματήσουν τον Τζόουνς, που όπως είναι πια ξεκάθαρο εκείνο που πιότερο τον ενδιαφέρει είναι η καθημερινή δόξα, αλλά και η υστεροφημία του, παρά το να ανέλθει στην ιεραρχία του υπόκοσμου της αμερικανικής πρωτεύουσας. Καθώς η καταδίωξη θα βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, ο συγγραφέας θα κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: θα μας ταξιδέψει μέσα από τις μουσικές και τις περιγραφές των χαρακτήρων που πλάθει στην αγαπημένη του πόλη και σε μια διαφορετική εποχή και θα μας μιλήσει για τους κατοίκους της -ναρκομανείς, πόρνες, τραβεστί- ανθρώπους συνηθισμένους και μη.
     Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που ίσως να μη φτάνει στα ποιοτικά ύψη του προηγούμενού του βιβλίου, το οποίο όμως διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα και που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους πολυπληθείς φίλους του καλού συγγραφέα.

Βιβλιο-νέα

Το 2012 θα είναι μια πολύ καλή χρόνια σε ό,τι αφορά τις βιογραφίες μουσικών, όπως διαβάζουμε στον ξένο τύπο. Μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η πρόσφατη βιογραφία του Κιθ Ρίτσαρντς των Ρόλινγκ Στόουνς οι εκδότες έσπευσαν να κλείσουν συμφωνίες με κάποια άλλα μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής. Ανάμεσα σ' αυτούς που θα μας χαρίσουν τα απομνημονεύματά τους, αληθινά ή μη, αυτό το χρόνο θα είναι οι Νιλ Γιανγκ (φώτο), Μόρισεϊ, Πιτ Τάουνσεντ, Ροντ Στιούαρντ και Τζον Τέιλορ (Ντουράν Ντουράν).

Απ' ό,τι φαίνεται η Ινδία το έχει πάρει απόφαση -παρά το γεγονός ότι αυτοδιαφημίζεται σαν η μεγαλύτερη δημοκρατία στον κόσμο- πως η λογοκρισία κάνει... καλό στην υγεία. Έτσι μετά την -ουσιαστικά- απαγόρευση της εισόδου στη χώρα του Σάλμαν Ρούσντι για συμμετοχή στο λογοτεχνικό φεστιβάλ του Τζαϊπούρ, λόγω των αντιρρήσεων κάποιου Μουλά, τώρα θέλησε να λογοκρίνει και την αμερικανική εκδοχή της ταινίας "Το κορίτσι με το τατουάζ του δράκου". Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ ωστόσο, δεν δέχτηκε να κόψει σκηνές, κι έτσι η ταινία αποφασίστηκε να μην προβληθεί ποτέ στη χώρα. Και εις ανώτερα, δημοκράτες μου.

Ο πολύς Αλέν ντε Μποτόν, συγγραφέας-γκουρού-ξερόλας, προτίθεται να ξοδέψει ένα κάρο λεφτά για να οικοδομήσει ένα σύχρονο ναού του αθεϊσμού στο Λονδίνο και ο έτερος άθεος Ρίτσαρντ Ντόκινς του την είπε, και με το δίκιο του, αφού οι πόροι αυτοί θα μπορούσαν να διατεθούν για τη δημιουργία σχολείων και άλλους κοινωφελείς σκοπούς. Όταν προσπαθείς να μιμηθείς αυτούς που μια ζωή επικρίνεις, τότε δεν γίνεσαι ένα μ' αυτούς;



Την Πρωταπριλιά αρχίζει η προβολή στις ΗΠΑ του δεύτερου μέρους της εφταλογίας του George R.R. Martin "A Song of Ice and Fire" και το HBO έχει μόλις ρίξει στο ίντερνετ ένα τρέιλερ (δείτε το από πάνω). Το βιβλίο με τον οποίο καταπιάνεται ο νέος κύκλος είναι το A Clash of Kings, την ανάγνωση του οποίου ολοκλήρωσα πριν λίγες μέρες, και το οποίο ελπίζω να παρουσιάσω σύντομα.

Elmore Leonard – Raylan

Αγορά από το Book Depository

Ο Ρέιλαν είναι ο γνωστός ήρωας από την τηλεοπτική σειρά Justified, ο οποίος ξεπήδησε όμως από κάποια προηγούμενα έργα του Έλμορ Λέοναρντ.
     Εδώ, σε αντίθεση με την τηλεοπτική σειρά, που λόγω της φύσης της τον περιορίζει κάπως, ο Ρέιλαν έχει την ευκαιρία να καταπιαστεί με τρεις διαφορετικές υποθέσεις ταυτόχρονα. Η μία αφορά την αφαίρεση των νεφρών από κάποιο γνωστό εγκληματία και τη σχεδόν ταυτόχρονη προσφορά τους για αγορά από τον ίδιο από τους θύτες, η δεύτερη καταπιάνεται με τη δολοφονία ενός άντρα που υπέφερε πολλά στα χέρια μιας μεταλλευτικής εταιρίας, ενώ η τρίτη έχει να κάνει με την εξαφάνιση μιας φοιτήτριας, η οποία έχει μόλις χάσει ένα μεγάλο ποσό χαρτοπαίζοντας και που τώρα κατευθύνεται προς το Λας Βέγκας, ψάχνοντας μια νέα ευκαιρία.
     Δεν είναι ανάγκη να σας πω -αν και προφανώς θα το κάνω- ότι αυτό το βιβλίο ξεχωρίζει για δύο βασικά λόγους: για τους χαρακτήρες που πλάθει ο Λέοναρντ, αλλά και -πάνω απ’ όλα- για τους διαλόγους του. Το Be Cool μοιάζει να είναι το μάντρα του, κι αν ο Ρέιλαν είναι κάτι, αυτό είναι κουλ. Πρόκειται για ένα εφαρμοστή του νόμου που ακολουθεί τους δικούς του κανόνες και ο οποίος δεν διστάζει να στρέψει το βλέμμα αλλού όταν πιστεύει ότι αυτός εφαρμόζεται, έστω και με παράνομο τρόπο. Όταν διερευνά την υπόθεση με τα νεφρά, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να λύσει αυτή και να συλλάβει τους ένοχους, δεν δίνει μία που αυτοί οι ένοχοι τυγχάνουν να είναι τα παιδιά του μεγαλύτερου παραγωγού μαριχουάνας της περιοχής. Όταν προσπαθεί να αποδείξει ότι ο θάνατος του πρώην μεταλλωρύχου δεν υπήρξε προϊόν αυτοάμυνας, αλλά εν ψυχρώ δολοφονία, δεν θα διστάσει να τα χώσει στην προσωρινή εργοδότη του και όταν τελικά αποκαλυφθεί η αλήθεια, η λύση που θα δοθεί, αν και ανορθόδοξη, καθόλου δεν θα τον χαλάσει. Κι όταν θα ανακαλύψει τη φυγόδικη κοπέλα, αντί να σπεύσει να τη συλλάβει, θα της δώσει την ευκαιρία να διορθώσει τα λάθη της. Στον κόσμο του Ρέιλαν, ο σκοπός δικαιώνει τα μέσα. Και στον κόσμο του Ρέιλαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η δικαιοσύνη αποδίδεται.
     Ωστόσο ο Ρέιλαν δεν είναι ο μοναδικός, με τον τρόπο του ξεχωριστός, ήρωας σ’ αυτό το βιβλίο. Οι κακοί είναι το ίδιο, αν όχι περισσότερο ενδιαφέροντες. Ο γέρο Κρόου, που σε πείσμα όλων επιβάλλει τους δικούς του κανόνες. Η Ρίτα, η υπηρέτρια και περιστασιακή του ερωμένη, και το μοναδικό πλάσμα το οποίο εμπιστεύεται… μαζί με τον Ρέιλαν. Μια μοιραία γυναίκα: «Αυτή ήταν μια κουλ γυναίκα, που ήθελε να κάνει το κακό. Το καλύτερο είδος…». Και άλλη μία, που πρόδωσε τα πάντα για το χρήμα και την εξουσία, που πίστευε ό,τι μπορούσε να έχει τα πάντα και που δεν μπορούσε να δεχτεί το όχι σαν απάντηση.
     Οι περιπέτειες του Ρέιλαν μοιάζουν όπως θα έλεγαν και οι αμερικανοί σαν μια βόλτα με τρενάκι του λούνα παρκ. Εντυπωσιάζουν χωρίς να το προσπαθούν. Τις απολαμβάνεις σαν μια μέρα σε πάρκο αναψυχής.
     Συστήνεται ανεπιφύλακτα στους φίλους του συγγραφέα, αλλά και σε όλους όσοι θεωρούν εαυτούς οπαδούς της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας.

Βιβλιο-νέα

Όπως βλέπετε έχω αρχίσει να κάνω τις αλλαγές που είχα υποσχεθεί στο μπλογκ. Εκτός από τη νέα εμφάνιση, έχω ήδη προσθέσει δύο νέες σελίδες που αφορούν τόσο τα βιβλιοφιλικά νέα όσο και (ξένους) λογοτεχνικούς  συνδέσμους οι οποίοι θα ενημερώνονται συχνά. Επίσης έχω φτιάξει επιτέλους μπλογκ-ρολ για τα  μπλογκς που έχουν να κάνουν με το βιβλίο, ενώ τις επόμενες ημέρες θα προσθέσω όσους περισσότερους ελληνικούς συνδέσμους μπορώ και θα αφαιρέσω όσους υπάρχουν δύο φορές.

Περνώντας τώρα σε ένα θέμα ολίγον τι προσωπικό θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχω αφαιρέσει τα βιβλία που διέθετα προς πώληση από το Lulu, μια και έχω ήδη αρχίσει να τα ξαναγράφω στα αγγλικά. Ένα από αυτά που δεν θα τύχει αυτής της ειδικής μεταχείρισης είναι το Δυο φωνές και μια σιωπή το οποίο μπορείτε τώρα πια να κατεβάσετε δωρεάν από εδώ.

Λόγω αποστάσεων, αλλά και καταστάσεων, αφού οι έλληνες εκδότες φοβούνται να μου στείλουν τους τίτλους τους σε eBook, δεν μπορώ τώρα πια να παρουσιάζω ελληνικά βιβλία. Ωστόσο κάποιοι άλλοι μπορούν και το κάνουν και πολύ καλά μάλιστα. Σήμερα δεν θα σας παραπέμψω σε κάποιον από αυτούς, αλλά στο ελληνικό ηλεκτρονικό περιοδικό Book Press, το οποίο έχει κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στα Πρώτα Βιβλία του 2012.

Κλείνοντας αυτή την έκδοση, θα ήθελα να αναφέρω ότι η εισβολή των σκανδιναβών στις ΗΠΑ συνεχίζεται. Έτσι μετά τη μεγάλη επιτυχία της προβολής του The Girl with the Dragon Tattoo μία ακόμη ταινία που έχει σχέση με τον παγωμένο βορρά βγήκε στη μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για το Contraband το σενάριο του οποίου συνυπογράφει ο Arnaldur Indridason, συγγραφέας που θα δει επίσης να διασκευάζεται για το αμερικανικό κοινό η βασισμένη σε δικό του βιβλίο νορβηγική ταινία City State.

David Perry – The Cyclops Conspiracy

Αγορά από το Book Depository

Αυτό είναι ένα από τα καλύτερα θρίλερ που διάβασα τους τελευταίους μήνες. Γραμμένο με κινηματογραφικούς ρυθμούς παρασύρει τον αναγνώστη σε κόσμους φαινομενικά συνηθισμένους, οι οποίοι ωστόσο κρύβουν πίσω τους πολλά μυστικά – μυστικά σκοτεινά και επικίνδυνα, τα οποία μπορούν να θέσουν και θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές πολλών ανθρώπων.
     Όλα αρχίζουν όταν πεθαίνει ένας άντρας ονόματι Τόμας Πέτιγκρου. Ο Τόμας είναι ένας φαρμακοποιός παλαιάς κοπής και επιτυχημένος επιχειρηματίας και ο θάνατός του μοιάζει να προκαλεί αφόρητη θλίψη σε όλους όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν. Αυτός ωστόσο στέκεται και η αφορμή για να επιστρέψει στην επικράτειά του ο Τζέισον Ρότζερς, κάποιος που θεωρούσε τον μακαρίτη μέντορά του, κι ας κάποτε μια διαφωνία ή μάλλον ένα θλιβερό γεγονός, τους ανάγκασε να πάρουν διαφορετικά μονοπάτια στη ζωή. Ο Τζέισον φτάνοντας στην κηδεία συναντά την κόρη του Τόμας, Κρίσι, παλιά του ερωμένη, και ξυπνούν μέσα του πολλές αναμνήσεις. Ωστόσο συμβαίνει και κάτι άλλο, πολύ παράξενο, που εκείνη τη στιγμή αυτός δεν αντιλαμβάνεται ως τέτοιο: Η Λίλι Ζανς, διευθύντρια τώρα του φαρμακείου του Τόμας, του προσφέρει δουλειά, και εκείνος χωρίς καλά καλά να το σκεφτεί την αποδέχεται. Σκέφτεται πώς έτσι κι αλλιώς χρειάζεται μια αλλαγή, αλλά και ότι χάρη στη νέα του θέση θα έχει τη δυνατότητα να βρεθεί και πάλι στον κύκλο της Κρίσι.
     Στην αρχή όλα πάνε καλά. Η νέα δουλειά του αρέσει, οι σχέσεις του με την κοπέλα πάνε από το καλό στο καλύτερο, ενώ μοιάζει κιόλας να γίνεται το αντικείμενο της λατρείας μιας πανέμορφης γιατρού, της Τζασμίν. Όπως όμως λέει κι ο (θυμο)σοφός λαός: πίσω έχει η γάτα την ουρά. Έτσι προτού περάσει και πολύς καιρός ο Τζέισον θ’ ανακαλύψει ότι κάτι δεν πάει καλά, ή μάλλον βρωμάει πολύ, στον αγγελικά πλασμένο κόσμο του. Πρώτα θα αντιληφθεί ότι υπάρχει μια ανωμαλία σε ό,τι αφορά κάποιες από τις συνταγές, μετά θα βρει τυχαία κάποιες κάμερες στρατηγικά τοποθετημένες σε διάφορα σημεία του φαρμακείου, ενώ θ’ αρχίσει να διακρίνει κιόλας κάποιες κρυμμένες αλήθειες στα λόγια και στις σιωπές των ανθρώπων που τον περιτριγυρίζουν. Σύντομα επίσης θ’ αντιληφθεί ότι κανείς δεν είναι στ’ αλήθεια αυτός που λέει. Καθώς το ένα γεγονός θ’ ακολουθεί το άλλο και η δράση θα κορυφώνεται, ο Τζέισον και η Κρίσι, θα βρουν τους εαυτούς τους στο επίκεντρο μιας δίνης και στις παρυφές μιας συνομωσίας, που απειλεί να τινάξει τον κόσμο τους, και όχι μόνο, στον αέρα. Ποια είναι τα μυστικά που κρύβονται στα σκοτεινά ντουλάπια αυτής της ιστορίας; Ποιοι είναι στ’ αλήθεια αυτοί που κινούν τα νήματα; Και σε ποιον μπορούν να στραφούν για βοήθεια; Ποιον θα μπορούσαν άραγε να εμπιστευτούν;
     Εδώ έχουμε για μια ακόμη φορά μια ιστορία όπου συνηθισμένοι άνθρωποι μπλέκονται σε ασυνήθιστες καταστάσεις και ανακαλύπτουν μέσα τους την αναγκαία ψυχική δύναμη για να αντεπεξέλθουν. Στο δεύτερο μισό του βιβλίου η δράση είναι καταιγιστική, σε σημείο που να θυμίζει κινηματογραφικό σενάριο, κάτι που ωστόσο προσθέτει κάτι αντί να αφαιρεί από την αναγνωστική απόλαυση. Αν είναι κάτι στο οποίο το παρακάνει ο συγγραφέας είναι στις μεταφορές, αλλά τι να κάνουμε: κανείς δεν είναι τέλειος. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι αυτό είναι μόλις το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα, που στο επάγγελμα είναι φαρμακοποιός.
     Αυστηρά για αναγνώστες βιβλίων θρίλερ.
     Κυκλοφορεί αύριο.

Vilmos Kondor – Budapest Noir

Αγορά από το Book Depository

Υποθέτω ότι ο τίτλος τα λέει όλα: Εδώ όντως έχουμε ένα νουάρ από τη Βουδαπέστη. Όχι ωστόσο ένα σύγχρονο νουάρ, αφού τα γεγονότα που περιγράφει διαδραματίζονται στην πόλη το 1936 λίγο μετά το θάνατο ενός ηγέτη που ήθελε να εγκαθιδρύσει ένα φασιστικό κράτος.
     Ο γεννημένος το 1954 Ούγγρος συγγραφέας μας περιγράφει μια πόλη σκοτεινή, που παραπαίει ανάμεσα στο όνειρο και την απελπισία. Από τη μια είναι οι πολιτικοί με τα μεγάλα τους λόγια και τα μικρά τους έργα, από την άλλη είναι οι ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον και τέλος είναι η σκληρή πραγματικότητα που χαρίζει στους ανθρώπους λίγα χαμόγελα, μα περισσότερες λύπες και φόβους.
     Σ’ αυτήν ακριβώς την πόλη τριγυρνά κυνηγώντας τις μεγάλες ιστορίες, αυτές που κάνουν τη διαφορά, τα λαβράκια δηλαδή, ο δημοσιογράφος Zsigmond Gordon. Ο Γκόρντον είναι ένας από εκείνους τους γραφιάδες που τους αρέσει να χώνουν τη μύτη τους παντού, που έχουν συχνά πάρε δώσε με την αστυνομία, αλλά που όταν πιστεύουν σε μια ιστορία θα κάνουν ό,τι μπορούν για να τη φέρουν στο φως – ακόμη κι αν χρειαστεί να βάλουν σε κίνδυνο τις ίδιες τους τις ζωές. Κι αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Βλαδιμίρ Γκελέρτ, επιθεωρητής της αστυνομίας, και περιστασιακός φίλος του δημοσιογράφου. Γι’ αυτό και του πασάρει, με τον τρόπο του μια ιστορία – μια ιστορία που κρύβει πολλές και σκοτεινές προεκτάσεις.
     Όλα αρχίζουν όταν το πτώμα μιας νεαρής και όμορφης γυναίκας ανακαλύπτεται σε μια από τις πιο επικίνδυνες γειτονιές της πόλης. Η γυναίκα δεν φέρει πάνω της κάποιο έγγραφο που να υποδεικνύει την ταυτότητά της και το μοναδικό πράγμα που ανακαλύπτουν στη τσάντα της είναι ένα βιβλίο με εβραϊκές προσευχές.
     Ο Γκόρντον περισσότερο περίεργος παρά ποτέ είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει πως μια τόσο όμορφη, όπως όλα δείχνουν μορφωμένη, αλλά και θρήσκα γυναίκα κατέληξε νεκρή σ’ ένα τέτοιο κακόφημο μέρος. Θ’ αρχίσει λοιπόν να περιφέρεται από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη -με τραμ, ταξί και οποιοδήποτε άλλο μέσο μπορεί- κάνοντας ερωτήσεις, παίρνοντας μισές απαντήσεις, και προκαλώντας με τις ενέργειές του τις αντιδράσεις κάποιων ισχυρών ανδρών της πόλης. Και όταν μιλάμε για ισχυρούς εννοούμε τους πολιτικούς, τα μέλη της μαφίας, τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ακόμη και κάποια μέλη των σωμάτων ασφαλείας.
     Παρόλες τις προσπάθειές του ωστόσο οι έρευνες μοιάζουν να οδηγούν από το ένα αδιέξοδο στο άλλο, ενώ κάθε φορά που φαίνεται να φτάνει σε μιαν άκρη, κάτι συμβαίνει που του κόβει τα φτερά. Ποιος, τέλος πάντων, κρύβεται πίσω από το έγκλημα; Και γιατί είναι όλοι αποφασισμένοι να μην τον αφήσουν να φτάσει στην άκρη του νήματος;
     Ο συγγραφέας με αφορμή αυτό το έγκλημα μας ταξιδεύει σε μια ξεχωριστή εποχή στην ιστορία της κεντρικής Ευρώπης, ζωγραφίζει για μας με ζοφερά χρώματα μια πόλη που σήμερα φαντάζει ονειρική στα μάτια του ταξιδιώτη, μιλά για το οργανωμένο έγκλημα και την πορνεία, για τα καμώματα των πολιτικών και τις ανίερες συμμαχίες και για κάποιους ανθρώπους που είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα, να προδώσουν ακόμη και τα πιστεύω τους, να κάνουν θυσίες αποτρόπαιες στο βωμό μιας βρώμικης ευημερίας.
     Ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί σαν θρίλερ, σαν χρονικό, αλλά και σαν κοινωνικό σχόλιο, και το οποίο σίγουρα θα ικανοποιήσει τους φίλους της καλής λογοτεχνίας – αστυνομικής και μη.