Wilbur Smith – When the Lion Feeds

 
 Αγορά από το Book Depository

Το μυθιστόρημα αυτό το πρωτοδιάβασα πριν μερικά χρόνια και σαν πρωτάρης που ήμουνα τότε στον κόσμο του Ουίλμπουρ Σμιθ ένιωσα να με συναρπάζει. Τώρα, σαν παλαίμαχος αναγνώστης του εξαιρετικού αυτού συγγραφέα, μπορώ να πω ότι εκείνη η πρώτη αίσθηση ενθουσιασμού που ένιωσα δεν μ’ έχει εγκαταλείψει. Ο Σμιθ γράφει μυθιστορήματα γεμάτα δράση, αγωνία και πολλές ανατροπές, που ξεχωρίζουν τόσο για την αναγνωστική απόλαυση που χαρίζουν, όσο και για τον πλούτο πληροφοριών που τα διατρέχουν απ’ άκρη σ’ άκρη.
Στο παρόν πρωταγωνιστεί ένας από τους αγαπημένους ήρωές του, ο Σον Κόρτνι, αλλά και ο ασθενικός αδελφός του Γκάρικ. Ένα τραγικό ατύχημα στα νεανικά τους χρόνια καθορίζει τη μοίρα και τις σχέσεις των δύο αδελφών. Ο πρώτος πυροβολεί κατά λάθος στο πόδι τον δεύτερο, με αποτέλεσμα να του ακρωτηριάσουν το πόδι, κι από τότε ζει κυνηγημένος απ’ τις ενοχές του. Ενοχές που θα τον αναγκάσουν ξανά και ξανά να υποχωρήσει μπρος στα καπρίτσια του δύστροπου αδελφού, που θα τον κάνουν να του συγχωρεί το ένα μετά το άλλο όλα τα ατοπήματα, που θα τον οδηγήσουν μέχρι και την εξορία. Ο Σον είναι ένας άνθρωπος της τιμής, αλλά και της δράσης, και είναι ικανός για το καλύτερο, αλλά και για το χειρότερο.
Παρακολουθώντας τη διαδρομή του από μάχη σε μάχη, από επιχείρηση σε επιχείρηση, από ταξίδι σε ταξίδι, κι από πτώση σε πτώση, ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με ένα από τους πιο αξιομνημόνευτους χαρακτήρες που πήραν ζωή απ’ τη γραφίδα του Σμιθ (μαζί με τον μάγο Τάιτα των αιγυπτιακών επών), κάποιον που μοιάζει, λες, ικανός να τα βάλει με όλους και με όλα και να βγει θριαμβευτής. Το μόνο που ξανά και ξανά ο θρίαμβός του θα αποδειχτεί εφήμερος, μια νίκη λειψή και πολύ πολύ οδυνηρή.
Όπως όλα τα αφρικανικά μυθιστορήματα του Σμιθ έτσι κι αυτό είναι ένα βιβλίο τόσο για τους ανθρώπους, όσο και για τους τόπους: για την αφρικανική ζούγκλα, για τα ζώα, για τα ορυχεία, για τη γεωγραφία των νέων πόλεων, για τη Νότιο Αφρική των λευκών αποίκων που γεννιέται με αίμα, πόνο και δάκρυ. Ο συγγραφέας δεν χαρίζεται σε κανένα. Λέει τα πράγματα με το όνομά τους και με τον τρόπο του εξηγεί τα γιατί των μεγάλων παθών του πιο μακρινού από εμάς άκρου της τυραννισμένης ηπείρου. Ο μύθος είναι μόνο η αφορμή.
Όσοι λατρεύουν τα μεγάλα συναρπαστικά αναγνώσματα θ’ αγαπήσουν αυτό το μυθιστόρημα που προσφέρεται για ανάγνωση καλοκαίρι και χειμώνα, με ήλιο και βροχή.

Όμηρος Αβραμίδης – Το Τρίτο Πρόσωπο

Λένε ότι η επιτυχημένη συνταγή δεν αλλάζει. Ε, λοιπόν, ο Όμηρος Αβραμίδης με το τελευταίο του βιβλίο μοιάζει να μας κλείνει το μάτι και να ρωτάει: Μα γιατί; Γιατί να μην αλλάξει η επιτυχημένη συνταγή; Ειδικά όταν μπορεί να γίνει καλύτερη;
Στο Τρίτο Πρόσωπο αυτό ακριβώς συμβαίνει. Ο συγγραφέας κινούμενος και πάλι στα γνώριμά του από παλιά μονοπάτια της ψυχολογίας του έρωτα και των ανθρωπίνων παθών, αυτή τη φορά κάνει το κάτι παραπάνω, προσθέτοντας στην ιστορία μια μεγάλη δόση μυστηρίου, αρπάζοντας τον αναγνώστη από το λαιμό απ’ την πρώτη σελίδα και μη αφήνοντάς τον να αναπνεύσει μέχρι και την τελευταία.
Ο έρωτας μοιάζει να είναι ο βασικός πρωταγωνιστής και σ’ αυτή την ιστορία: ο έρωτας που είναι λυτρωτικός και δολοφονικός, που είναι πόθος και πάθος, κέρδος κι απώλεια. Ο έρωτας που όταν χάνει το αντικείμενό του μπορεί να χαράξει βαθιά τις ψυχές των ανθρώπων, οδηγώντας τις σε μονοπάτια απάτητα, τρομαχτικά σαν το άγνωστο που πάντα φοβόμαστε, αλλά σπάνια έρχεται.
Όλα αρχίζουν με μια δολοφονία. Ένας άντρας, ο Νικηφόρος, συνέρχεται μετά από μια λιποθυμία για ν’ αντιληφθεί με τρόμο ότι η γυναίκα με την οποία έκανε έρωτα είναι νεκρή, μ’ εκείνον να κρατά στα χέρια του το φονικό όπλο. Μέσα στη δίνη του πανικού εγκαταλείπει βιαστικά τη σκηνή και βρίσκει προσωρινό καταφύγιο στο σπίτι του, όπου προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη τις σκέψεις του, να θυμηθεί τι συνέβη, αλλά δεν μπορεί. Σύντομα θα καταφθάσει η αστυνομία και θα τον συλλάβει για τη δολοφονία της Μαρίας Μαρκαντώνη, μιας επιτυχημένης επιχειρηματία. Τα στοιχεία που υπάρχουν είναι συντριπτικά εναντίον του, κι η πιθανότητες να μπορέσει ν’ αποδείξει την αθωότητά του ισχνές. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη ελπίδα, αφού αναλαμβάνει την υπόθεση ένας φίλος και συνάδελφός του δικηγόρος, ο οποίος είναι αποφασισμένος να φτάσει στα άκρα για να τον σώσει από μια άδικη, όπως ο ίδιος είναι πεπεισμένος, καταδίκη. Σ’ αυτό τον φαινομενικά χαμένο απ’ την αρχή αγώνα, θα βρει κάποιους απροσδόκητους σύμμαχους: την κόρη της εκλιπούσας, έναν αστυνομικό που δεν πολυπιστεύει τα στοιχεία, την ερωμένη, αλλά και τη γυναίκα του κατηγορούμενου, την οποία ο τελευταίος θεωρούσε από χρόνια νεκρή. Καθώς το νήμα της υπόθεσης ξετυλίγεται, τόσο περισσότερο και περιπλέκεται, αφού για κάθε μία απάντηση προκύπτουν δύο νέα ερωτήματα και οι ανατροπές ακολουθούν η μια την άλλη. Ποιος κρύβεται πίσω από τη δολοφονία; Γιατί σκότωσε τη γυναίκα; Ποιος θα ωφελείτο περισσότερο από το θάνατό της;
Ο συγγραφέας πλέκοντας έντεχνα το μύθο του φτιάχνει μια ιστορία για τον έρωτα και το θάνατο, που διαβάζεται απνευστί. Οι κινηματογραφικοί ρυθμοί της αφήγησης, το μυστήριο και τα πάθη των ηρώων, κάνουν το Τρίτο Πρόσωπο ένα απολαυστικό ανάγνωσμα, που σε κάποια σημεία θυμίζει σύγχρονο αστυνομικό αφήγημα, επηρεασμένο από την αμερικανική σχολή. Είπε ποτέ κανείς άλλωστε ότι το ερωτικό και το αστυνομικό δεν μπορούν να συνυπάρξουν στην ίδια ιστορία; Αν ναι, έκανε λάθος μεγάλο. Κι ο Όμηρος Αβραμίδης το αποδεικνύει αυτό.

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα

Οι "Γυναίκες της συγνώμης" στη Λευκωσία

David Baldacci – Divine Justice

 
 Αγορά από το Book Depository

Ο Ντέιβιντ Μπαλτάτσι είναι ένας από εκείνους τους συγγραφείς της αστυνομικής-περιπετειώδους λογοτεχνίας που το όνομά του αποτελεί εγγύηση στο θέμα της αναγνωστικής απόλαυσης. Τα βιβλία του είναι πάντα καλογραμμένα, σε κινηματογραφικούς ρυθμούς, και κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό απ’ την πρώτη σελίδα ως την τελευταία, μέσα από πολλές ανατροπές και καταιγιστική δράση.
Στον ανά χείρας τόμο το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας λαμβάνει χώρα σε μια μικρή μεταλλευτική πόλη στα Απαλάχια Όρη, όπου καταφεύγει ο Όλιβερ Στόουν (ψευδώνυμο του πρώην εκτελεστή της αμερικανικής κυβέρνησης Τζον Καρ), κυνηγημένος από τις αρχές. Όχι, δεν είναι κάποιος αθώος, που τρέχει να σωθεί από τις επιβουλές ενός μοχθηρού κράτους, αλλά ένας αμετανόητος δολοφόνος, που ωστόσο σκότωσε για να απονείμει δικαιοσύνη.
Ο μονόχνοτος, σκληρός και σχεδόν αμίλητος Στόουν, δεν είναι ωστόσο μόνος. Έχει κάποιους φίλους πιστούς -τα υπόλοιπα μέλη του γνωστού από προηγούμενα βιβλία του, Κάμελ Κλαμπ- που είναι πρόθυμοι να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους, ακόμη και να θυσιάσουν τη ζωή τους, για να τον προστατεύσουν. Αλλά κι απ’ αυτούς θέλει να ξεφύγει αφού το γνωρίζει πολύ καλά ότι η φιλία του μαζί τους, τους μετατρέπει αυτόματα σε στόχους.
Καθώς η υπόθεση εξελίσσεται έρχονται στο φως πολλά μυστικά και ψέματα των υπηρεσιών ασφαλείας στις ΗΠΑ, διαβάζουμε για τη διαφθορά που επικρατεί στα υψηλά κλιμάκια της στρατιωτικής ηγεσίας, για εγκλήματα πολέμου, αλλά ρίχνουμε και μια ματιά στις ψυχές ρημαγμένων ανθρώπων, και μαθαίνουμε μέχρι που μπορούν να φτάσουν για να βοηθήσουν κάποιο δικό τους άνθρωπο οι πραγματικοί φίλοι.
Παράλληλα όμως μ’ αυτή την ιστορία καταδίωξης διαδραματίζεται και μια άλλη, που κινείται στα όρια της τραγωδίας, καθώς στην πόλη Ντιβάιν (ειρωνική ονομασία, αφού κάθε άλλο παρά θεϊκή μοιάζει η συγκεκριμένη πόλη), στην οποία βρίσκει καταφύγιο ο Στόουν, συμβαίνουν πράγματα και θαύματα: δολοφονίες που μεταμφιέζονται σε αυτοκτονίες, θάνατοι μεταλλωρύχων, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, διακίνηση ναρκωτικών και άλλα πολλά κι ανήκουστα. Έτσι ο Στόουν, που πάνω απ’ όλα είναι ένας τίμιος άνθρωπος, βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη σε τραγικά δύσκολη θέση, αφού αναγκάζεται να είναι ταυτόχρονα φυγόδικος, αλλά και υπερασπιστής του δικαίου.
Μ’ αυτά κι αυτά ο Μπαλτάτσι κατορθώνει για μια ακόμη φορά να φτιάξει ένα εκρηκτικό μίγμα, που υπόσχεται μεγάλες συγκινήσεις. Όσο για το τοπίο όπου επιλεγεί να τοποθετήσει τη δράση της ιστορίας κάθε άλλο παρά άγνωστο του είναι, αφού σε μια παρόμοια φανταστική πόλη των Απαλάχιων διαδραματιζόταν και το υπέροχο Wish you well, μια ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και του πείσματος για τη ζωή.
Οι φίλοι των θρίλερ θα το αγαπήσουν.

Michael Connelly – The Brass Verdict

 
 Αγορά από το Book Depository

Όταν κυκλοφόρησε το Outlook άρχισα να αναρωτιέμαι αν ο Μάικλ Κόνελι, ένας από τους αγαπημένους μου αμερικανούς συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, έχασε το «άγγιγμά» του. Το Brass Verdict ήρθε για να μου πει πώς «όχι, το διατηρεί ακόμη!»
Σ’ αυτό το χορταστικό μυθιστόρημα έχουμε τη συνάντηση για πρώτη φορά των δύο αγαπημένων κατά συρροή... ηρώων του Κόνελι: του «δικηγόρου της Λίνκολν» Μάικλ Χάλλερ και του σκληροτράχηλου ντετέκτιβ Χάρι Μπος.
Όλα αρχίζουν με τη δολοφονία ενός δικηγόρου, φίλου του Χάλλερ, που καταφέρνει απ’ τη μια στιγμή στην άλλη να ξαναβάλει στο παιχνίδι των μεγάλων δικών τον τελευταίο, που για ένα ολόκληρο χρόνο δεν πάτησε το πόδι του στο δικαστήριο, σε μια προσπάθεια να απεξαρτηθεί από διάφορες ουσίες, όπως τα χάπια και το αλκοόλ. Ανάμεσα στις υποθέσεις που κληρονομεί από τον μακαρίτη είναι κι αυτή ενός μεγαλοπαραγωγού του χόλιγουντ, που κατηγορείται ότι δολοφόνησε εν ψυχρώ τη γυναίκα του και τον εραστή της. Αυτή είναι η υπόθεση που θα τον απασχολήσει περισσότερο από κάθε άλλη, καθώς θα στρέψει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο με θετικό όσο και με αρνητικό τρόπο, καθώς θα θέσει σε κίνδυνο και την ίδια τη ζωή του.
Το βιβλίο ξεχειλίζει από μυστικά και ψέματα, μικρές και μεγάλες ανατροπές, ενώ στο τέλος του κρύβει και μια μεγάλη έκπληξη. Ο Κόνελι καταφέρνει με μαεστρικό τρόπο να συνδέσει τις ζωές και τα πάθη των φαινομενικά διαμετρικά διαφορετικών ηρώων του, χαρίζοντάς μας μερικές απολαυστικές στιγμές ανάγνωσης.
Η διαφθορά στο αστυνομικό και το δικαστικό σώμα, η ματαιοδοξία των ανθρώπων του χόλιγουντ, τα τερτίπια των δικηγόρων υπεράσπισης και των εισαγγελέων, είναι μερικά από τα θέματα με τα οποία καταπιάνεται μ’ επιτυχία ο συγγραφέας, σ’ αυτή ιστορία που μπορεί να μην ξεχειλίζει από δράση, αλλά ωστόσο διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα.
Ένα καλό βιβλίο της αστυνομικής/δικηγορικής λογοτεχνίας.