Tess Gerritsen – Last to Die

Το Last to Die είναι, μπορώ να πω, ένα από εκείνα τα βιβλία που πραγματικά απόλαυσα για περισσότερους από ένα λόγους: η πλοκή είναι εξαιρετική, οι χαρακτήρες μαεστρικά σκιαγραφημένοι, το θέμα σκληρό και απόλυτα ανθρώπινο, και σε ό,τι αφορά τις οικογενειακές σχέσεις, εδώ μιλάμε για τους Ριζόλι, οι καταστάσεις είναι εξωφρενικά χιουμοριστικές.

Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Αυτή είναι η ιστορία τριών παιδιών των οποίων οι ζωές συνδέονται μ’ ένα μοναδικό, πλην τραγικό, τρόπο: οι γονείς και των τριών σκοτώθηκαν χρόνια πριν, ενώ οι θετοί τους γονείς έπεσαν επίσης θύματα δολοφονικών επιθέσεων μόλις πρόσφατα. Αυτή είναι η ιστορία της Κλαιρ, ενός κοριτσιού δεκατριών χρόνων, που δέχτηκε ένα πυροβολισμό στο κεφάλι και επιβίωσε, μα «δεν ξέρει που ανήκει». Κι αυτή είναι η ιστορία του Τέντι, ενός παιδιού που φαντάζει πολύ πολύ παράξενο, αλλά που απλά πάσχει από το σύνδρομο του Άσμπεργκερ. Τέλος είναι η ιστορία του Γουίλ, ενός αγοριού που δεν απολαμβάνει τίποτα περισσότερο στον κόσμο από το να παρατηρεί με το τηλεσκόπιό του τους νυχτερινούς ουρανούς αναζητώντας ν’ ανακαλύψει κάποιο νέο κομήτη, τον οποίο θα ονομάσει Νιλ, προς τιμή του μακαρίτη του πατέρα του.

Αυτά τα τρία παιδιά χτυπήθηκαν αλύπητα από τη μοίρα δυο φορές, αλλά όπως φαίνεται, το άτομο που βρίσκεται πίσω από τις επιθέσεις δεν θα βρει αναπαμό αν δεν τα βγάλει πρώτα κι αυτά από τη μέση. Αλλά, γιατί;

Την απάντηση σ’ αυτό το γρίφο θ’ αναγκαστούν ν’ αναζητήσουν οι δύο καλές φίλες Δρ. Μάουρα Άισλς και ντετέκτιβ Τζέιν Ριζόλι. Η δική τους ανάμιξη στην υπόθεση θα αρχίσει όταν θα κληθούν στην σκηνή ενός μακελειού, που έλαβε χώρα σ’ ένα αρχοντικό, σε μια από τις πιο ακριβές γειτονιές της Βοστώνης. Το ευτύχημα είναι ότι ο δολοφόνος δεν τους σκότωσε όλους. Ο μοναδικός επιβιώσας είναι ένα παιδί – ένα από τα τρία που αναφέραμε πιο πάνω, που κρύφτηκε κάτω από ένα κρεβάτι, και έτσι ξέφυγε της προσοχής του εγκληματία.

Επικεφαλής στη διερεύνηση της υπόθεσης δεν θα τοποθετηθεί η Ριζόλι, αλλά ο ντετέκτιβ Ντάρεν Κρόου, κάποιος που κάθε άλλο παρά συμπαθεί η πρώτη. Είναι πολύ αλαζόνας για τα γούστα της, βιάζεται πάντα να βγάλει συμπεράσματα και είναι σφόδρα ερωτευμένος με τις τηλεοπτικές κάμερες. Βασικά δείχνει να ενδιαφέρεται περισσότερο για την προσωπική του προβολή, παρά για την καταπολέμηση του εγκλήματος.

Καθώς η Μάουρα ετοιμάζεται να αναχωρήσει για τις ερημιές του Μέιν -όπου διαδραματίζεται ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας- για να συναντήσει τον Τζούλιαν «Ρατ» Άτκινς, ένα αγόρι με το οποίο έζησε μια μεγάλη περιπέτεια ένα χρόνο πριν, η Τζέιν παραμένει στη Βοστώνη και προσπαθεί να διαλευκάνει το έγκλημα, υπό τις οδηγίες του Κρόου, που φαίνεται να πιστεύει ακράδαντα ότι ξέρει ποιος ευθύνεται για το μακελειό, από την πρώτη κιόλας στιγμή.

Τα πράγματα ωστόσο δεν είναι τόσο απλά όσο δείχνουν. Τα στοιχεία μάλλον περιπλέκουν περισσότερο παρά ρίχνουν φως στην υπόθεση, και όπως θα φανεί στην πορεία το στυγερό έγκλημα δεν υπήρξε απλά προϊόν ατυχών συγκυριών. Η υπόθεση φτάνει σχετικά εύκολα στη φαινομενική επίλυσή της, αλλά τόσο η Τζέιν όσο και ο προϊστάμενός της, πιστεύουν ότι πίσω έχει η γάτα την ουρά. Έτσι τώρα εξαρτάται από αυτήν και μονάχα αυτήν η ανακάλυψη της αλήθειας, γεγονός που θα την οδηγήσει ξανά και ξανά μακριά από την πόλη. Μια πόλη την οποία μισά, μα και που της λείπει. Τη μισά επειδή ο άπιστος πατέρας της αποφάσισε να επιστρέψει στη ζωή τους, ανατρέποντας τα πάντα και φέρνοντάς την ίδια και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας στα όρια νευρικής κρίσης. Την αγαπά επειδή εκεί βρίσκεται ο άντρας και η δύο χρόνων κόρη της.

Σ’ αυτό το μυθιστόρημα έχουμε ένα αιμοδιψή εκδικητή, μυστικές εταιρίες, πανέξυπνα παιδιά, βασανισμένες ψυχές, μυστικά και ψέματα και άφθονη δράση, που κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα. Και είναι ακριβώς εκεί, λίγο πριν το τέλος, που τίθεται και το ερώτημα που στη διάρκεια της πορείας αναδύεται ξανά και ξανά στο μυαλό του αναγνώστη: Ποιος θα μας σώσει απ’ τους σωτήρες;

Ένα από τα καλύτερα θρίλερ της χρονιάς.

Tess Gerritsen – Freaks

Πρωταγωνίστριες και σ’ αυτό το διήγημα της Τες Γκέριτσεν, που κυκλοφορεί μοναχά σε eBook είναι η ντετέκτιβ Τζέιν Ριζόλι και η -«Βασίλισσα των νεκρών»- ιατροδικαστής Μάουρα Άισλς.
     Τα γεγονότα της υπόθεσης διαδραματίζονται στη διάρκεια ενός παγωμένου χειμώνα στη Βοστώνη, όταν η αστυνομία ανακαλύπτει στο κτήριο μιας εγκαταλειμμένης εκκλησίας το πτώμα μιας νέας γυναίκας. Πρόκειται για τη δεκαεπτάχρονη Κίμπερλι Ράινερ, που μοιάζει υποσιτισμένη, και που σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις στραγγαλίστηκε. Καθώς οι δύο γυναίκες παρατηρούν το θύμα, αλλά και τον περιβάλλοντα χώρο, στον οποίο δεσπόζει ένα ανοικτό φέρετρο, αντιλαμβάνονται ότι πέρα από τους αστυνομικούς, υπάρχει και ένα άλλο πρόσωπο στο χώρο, ένας τρομοκρατημένος νεαρός, ο οποίος σύντομα το βάζει στα πόδια, κυνηγημένος από την Τζέιν. Με το που τον συλλαμβάνει φυσικά μετατρέπεται στο βασικό ύποπτο για τη δολοφονία της κοπέλας, κι ας υποστηρίζει ότι είναι αθώος. Ο Λούκας Χένρι, όπως είναι το όνομά του, επιμένει ότι αγαπούσε την Κίμπερλι, ότι στ’ αλήθεια ήταν αδελφές ψυχές, και πώς έκανε ό,τι μπορούσε για να τη βοηθήσει. Βλέποντας δίπλα δίπλα κανείς τους δύο τους, δεν θα μπορούσε παρά να πιστέψει τα λεγόμενά του, αφού ήταν και οι δύο σχεδόν σκελετωμένοι και χλωμοί, αλλά και επειδή, όπως λέει ο νεαρός ήταν δεδηλωμένοι βρικόλακες. Όχι πώς επιτίθεντο στους ανθρώπους και έπιναν το αίμα τους, αλλά να: τρέφονταν μοναχά με… αέρα και αίμα, που προμηθεύονταν είτε από κάποιο κρεοπώλη ή που τους έφερναν φίλοι και γνωστοί από μια τράπεζα αίματος.
     Η ιστορία του ακούγεται όντως κουφή και παρατραβηγμένη, αλλά η αστυνομία, περά από την παρουσία του στο χώρο του εγκλήματος, δεν έχει κανένα άλλο στοιχείο εναντίον του, έτσι τον αφήνει ελεύθερο. Εξάλλου, η Μάουρα πιστεύει ότι οι δυο τους, η Κίμπερλι και ο Λούκας δηλαδή, έπασχαν από μια διαγεγνωσμένη ασθένεια, που τους προκαλούσε κοινές παραισθήσεις.
     Αν δεν είναι όμως ο τελευταίος αυτός που σκότωσε την κοπέλα, τότε ποιος το έκανε; Καθώς τα γεγονότα παίρνουν μια δραματική τροπή, που θα φέρει την Τζέιν πρόσωπο με πρόσωπο με τον κίνδυνο, η Μάουρα θα βρει, όπως πάντα μέσω της επιστήμης, τη λύση στο γρίφο: μια λύση που κάθε άλλο παρά συνηθισμένη μοιάζει.
     Μια καλογραμμένη ιστορία που σίγουρα θα ικανοποιήσει τους φίλους αυτού του λίγο πολύ αντισυμβατικού διδύμου.

Tess Gerritsen – The Silent Girl

Αγορά από το Book Depository

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που παίρνω στα χέρια μου και μπορώ να πω ότι είναι ένα απολαυστικό αστυνομικό ανάγνωσμα.
     Όλα αρχίζουν όταν ένα αγόρι, στη διάρκεια μιας ξενάγησης σε σημεία του Σαν Φρανσίσκο, τα οποία είναι υποτίθεται στοιχειωμένα, ανακαλύπτει το χέρι μιας γυναίκας. Αμέσως σπεύδουν στην περιοχή οι ντετέκτιβ Τζέιν Ριζόλι και Μπάρι Φροστ, μαζί με την ιατροδικαστή Μάουρα Άισλς. Το χέρι έχει βρεθεί στα σκουπίδια, μαζί με ένα όπλο και οι δύο ντετέκτιβ είναι σίγουροι ότι κάπου πολύ κοντά θα βρίσκεται και το υπόλοιπο σώμα του θύματος, που είναι γυναίκα. Αρχίζουν λοιπόν την έρευνα και προτού και περάσει και πολύς χρόνος, βρίσκουν αυτό που αναζητούν, στην ταράτσα του κτηρίου ακριβώς από πάνω. Η γυναίκα είναι αποκεφαλισμένη και σύμφωνα με την αρχική εκτίμηση της ιατροδικαστού, όσο κι αν ακούγεται παράξενο, το όπλο του εγκλήματος είναι ένα σπαθί. Το θύμα δεν φέρει πάνω της ταυτότητα ή άδεια οδηγού έτσι δεν θα είναι και τόσο εύκολο να βρουν ποια είναι. Καθώς βρίσκονται στη Τσάιναταουν όπου οι κάτοικοι είτε δεν μιλούν είτε δεν θέλουν να μιλήσουν αγγλικά οι δύο ντετέκτιβ ζητούν τη βοήθεια ενός συναδέλφου τους με καταγωγή από την Κίνα. Ο Τζόνι Ταμ, όπως θα φανεί, είναι ένας φιλόδοξος νέος αστυνομικός, που έχει βάλει στόχο στη ζωή του να προαχθεί στο τμήμα ανθρωποκτονιών προτού κλείσει τα τριάντα του χρόνια. Και όπως όλα δείχνουν θα τα καταφέρει αφού δουλεύει σκυλίσια, παίρνει πρωτοβουλίες και κάτι ό,τι περνά από το χέρι του για να βοηθήσει τους δύο ντετέκτιβ να λύσουν την υπόθεση.
     Οι τρεις τους λοιπόν θα φτιάξουν μια ιδιότυπη ομάδα που θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για ν’ ανακαλύψει την αλήθεια. Και λέμε ιδιότυπη αφού σαν χαρακτήρες είναι πολύ διαφορετικοί ο ένας από τον άλλο. Η Τζέιν είναι ριψοκίνδυνη, πεισματάρα, ανήμπορη να πιστέψει ότι δεν χωρά στη στρογγυλή λογική της, ενώ ο Μπάρι είναι λυπημένος, αφού χώρισε πρόσφατα, αλλά και καλόκαρδος, γοητευτικός αλλά και ανοιχτόμυαλος. Τέλος ο Τζόνι είναι τουλάχιστον μυστικοπαθής, αλλά περά απ’ αυτό είναι και εύστροφος, εξαιρετικά γυμνασμένος και ακούραστος, με μάτια τα οποία είναι δύσκολο να διαβάσει κανείς.
     Μέσα από την κυρίως τριτοπρόσωπη, αλλά και σε αρκετά σημεία σε πρώτο πρόσωπο, αφήγηση ταξιδεύουμε μπρος πίσω στο χρόνο και σελίδα τη σελίδα συνδέουμε, μαζί με τους ήρωες, τις κουκκίδες που φτιάχνουν το μωσαϊκό αυτής της ιστορίας. Και πρόκειται για ένα μωσαϊκό τεράστιο, που κρύβει πολλά φοβερά μυστικά, αλλά και που μας χαρίζει πού και πού κάποια ψήγματα σοφίας: «Χωρίς τους δεσμούς με τους προγόνους μας, είμαστε σαν μοναχικά σωματίδια σκόνης, που έχουν παρεκκλίνει απ’ την πορεία τους και απλά επιπλέουν, χωρίς καμία στενή σχέση, με τίποτα και με κανένα».
     Η συγγραφέας όμως εκτός από το μυστήριο, μας χαρίζει και μια σύντομη περιήγηση στους μύθους της αρχαίας Κίνας, μας μιλά για την αξιοπρέπεια κάποιων ανθρώπων που αγγίζει την εμμονή σε ό,τι έχει να κάνει με το σωστό και το λάθος και διυλίζει τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη περισσοτέρων από μίας οικογενειών. Ο τρόπος που στήνει την πλοκή είναι περίτεχνος, οι περιγραφές της πού και πού ωμές, αλλά η οπτική της ανθρώπινη. Το θέμα της δικαιοσύνης φαίνεται να την απασχολεί πολύ και μέσα από την αφήγηση αφήνει να εννοηθεί ότι μερικές φορές είναι αναγκαίο να παίρνει κανείς το νόμο στα χέρια του για να την αποδώσει. Τώρα, κατά πόσο αυτό είναι σωστό ή λάθος, εξαρτάται απ’ την οπτική γωνία του καθενός.
     Ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας, από μια αξιόλογη συγγραφέα, το οποίο αξίζει να διαβαστεί από κάθε φίλο του είδους.