Αυτό είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που μπορούν να σε τρομοκρατήσουν με το μέγεθός τους και μόνο. Κι είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που όταν ξεκινήσεις να τα διαβάζεις πολύ δύσκολα τα παρατάς.
Ο συγγραφέας δημιουργεί για τους σκοπούς της αφήγησης ένα τεράστιο μικρόκοσμο σε μια ακαθόριστη, σύμφωνα με τα δικά μας μέτρα, εποχή. Έναν κόσμο, που αν το καλοσκεφτεί κανείς δεν διαφέρει και πολύ από τον δικό μας, αφού και σε αυτόν γίνονται πόλεμοι, συνάπτονται ευκαιριακές συμμαχίες και οι προδοσίες και τα πισωμαχαιρώματα αποτελούν τον κανόνα. Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος του βιβλίου, που είναι το πρώτο σε μια σειρά μυθιστορημάτων, μέσα από τις σελίδες του βλέπουμε να παίζεται «Το παιχνίδι των θρόνων», ένα παιχνίδι το οποίο, όπως λέει και μία από τις βασικές πρωταγωνίστριες, είτε κερδίζεις... είτε πεθαίνεις.
Όλα αρχίζουν όταν καταφθάνει στο Γουίντερφελ, ο βασιλιάς Ρόμπερτ Μπαράθιον. Σκοπός του ταξιδιού του, του πρώτου μετά από πολλά χρόνια, είναι να ζητήσει από τον γκαρδιακό του φίλο και παλιό συμπολεμιστή, Νεντ Σταρκ, να επιστρέψει μαζί του στην πρωτεύουσα των Εφτά Βασιλείων, το Κινγκς Λάντινγκ, και να γίνει το Δεξί του Χέρι, σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση. Ο άντρας, που έκανε μέχρι τότε αυτή τη δουλειά, ο Τζον Άρρυν, πέθανε κάτω από ύποπτες συνθήκες. Σύμφωνα με την αδελφή της γυναίκας του Σταρκ, Λάισα, δολοφονήθηκε από τη βασίλισσα Σερσέι. Η τελευταία είναι μια αδίστακτη γυναίκα που ανήκει στον αριστοκρατικό οίκο των Λάννιστερ, και είναι αποφασισμένη να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της ώστε να καθίσει κάποια μέρα στο θρόνο ο κακομαθημένος της γιος Τζόφρι. Αρωγό στις προσπάθειές της αυτές έχει ολόκληρη την οικογένειά της, την πιο πλούσια σ’ ολόκληρη τη χώρα, αλλά γνωρίζει πολύ καλά ότι για να μπορέσει κάποια μέρα ο Τζόφρι να κυβερνήσει πρέπει να συνάψει τις απαραίτητες συμμαχίες. Έτσι δίνει τη συγκατάθεσή της στον αρραβώνα του με την κόρη του Σταρκ, Σάνσα. Και τότε ακριβώς είναι που το Παιχνίδι των Θρόνων αρχίζει. Ένα παιχνίδι που αναπόφευκτα κάποια μέρα θα οδηγήσει σε αιματοχυσία.
Αυτά όμως δεν είναι τα μόνο πράγματα που συμβαίνουν στη χώρα, αφού όπως όλα δείχνουν το μακρύ καλοκαίρι που απολάμβαναν μέχρι τώρα οι κάτοικοί της σύντομα θα φτάσει στο τέλος του, κι όλοι είναι σίγουροι ότι ο επερχόμενος -και σύμφωνα με τις προβλέψεις- μακρύς χειμώνας που θα ακολουθήσει, θα φέρει μαζί του κάποιο αδιευκρίνιστο κακό. Έχουν ήδη αρχίσει να φτάνουν στους άρχοντες του τόπου αναφορές ότι κάποιοι είδαν διάφορα παράξενα όντα να τριγυρνούν στα δάση της χώρας, ενώ στο πιο βορινό σημείο της, εκεί όπου βρίσκεται το Τείχος, το οποίο ουσιαστικά προστατεύει τον κόσμο αυτό, από κάποιους αόρατους εχθρούς, συμβαίνουν όλο και πιο παράξενα, όλο και πιο μακάβρια πράγματα. Λες και κάποιος άνοιξε τις πύλες της κόλασης και επέτρεψε στους νεκρούς να επιστρέψουν και πάλι στη γη.
Μια μικρή αναταραχή όμως επικρατεί και στην ανατολή στα μέρη της άγριας φυλής των Ντοθράκι καθώς ο αρχηγός της παντρεύεται την Ντανέρις, που ανήκει στην οικογένεια των Δράκων, τα μέλη της οποίας έχουν συγγενική σχεδόν σχέση με τα μυθικά αυτά όντα. Την κοπέλα παρέδωσε στον Καλ Ντρόγο, ο αδελφός της, Βισέρις, ο οποίος ελπίζει ότι με τη βοήθεια αυτών των άγριων ανθρώπων θα καταφέρει ν’ αποκτήσει και το Στέμμα, το οποίο δικαιωματικά του ανήκει. Ωστόσο το όνειρό του κάθε άλλο παρά εύκολα θα γίνει πραγματικότητα.
Ο συγγραφέας μοιάζει να ζωγραφίζει με δεξιοτεχνία ένα τεράστιο καμβά και να του δίνει ζωή. Τα περιστατικά διαδέχονται το ένα το άλλο, οι προδοσίες είναι στην ημερήσια διάταξη, οι απογοητεύσεις και τα διλήμματα αποτελούν τον κανόνα, ενώ όταν φτάνει η ώρα η δράση κορυφώνεται σχεδόν νωχελικά, αφού τελικά εκείνο που μοιάζει τελικά να έχει περισσότερη σημασία είναι το παρασκήνιο. Ένα παρασκήνιο που οδηγεί σε τετελεσμένα γεγονότα, τα οποία ανατρέπουν συχνά-πυκνά τη μια ή την άλλη βεβαιότητα.
Το μεγάλο ατού του βιβλίου ωστόσο, θα λέγαμε ότι, είναι οι χαρακτήρες του: Η μικρή Αρία, κόρη του Σταρκ, η οποία όπως από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι προορισμένη για τα μεγάλα σαλόνια, αλλά για τα πεδία των μαχών (σε κάποιο σημείο ο πατέρας της τής περιγράφει το μελλοντικό της γάμο μ’ ένα πρίγκιπα, κι αυτή του απαντά ότι δε μιλάει για κείνην, αλλά για την αδελφή της, Σάνσα). Ο Τύριον Λάννιστερ, ο νάνος δίδυμος αδελφός του εκθαμβωτικού και ρωμαλέου Τζέιμι, το μοναδικό μέλος της οικογένειάς του, που μοιάζει να διαθέτει ένα ίχνος ανθρωπιάς μέσα του και που σίγουρα δεν του λείπει ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ («Οι άνθρωποι με φωνάζουν Το Διαβολάκι», λέει κάπου, σε μια πόρνη. «Οι άνθρωποι με φωνάζουν… συχνά», απαντά εκείνη). Η βασίλισσα Σερσέι, ο ορισμός της λέξης σκύλα. Η πεισματάρα και περήφανη Κέιτλιν Τάλι, γυναίκα του Νεντ. Ο ίδιος, ο τίμιος Νεντ, που υποστηρίζει ότι εκείνος που επιβάλλει την ποινή πρέπει και να την εκτελεί. Ο Γιον, ο μπάσταρδος γιος του Νεντ, που οδηγείται εθελοντικά στην άκρη του κόσμου, αφού αναγνωρίζει ότι γι’ αυτόν δεν υπάρχει στον κόσμο όπου μεγάλωσε καμία ελπίδα. Ο χοντρός βασιλιάς Ρόμπερτ, που ξέρει να γελάει δυνατά. Η Ντανέρις, την οποία βλέπουμε να μεταμορφώνεται από ένα άβουλο κορίτσι σε μια πραγματική βασίλισσα. Ο περήφανος Ντρόγο, που παραμένει πιστός στις αρχές και τις δεισιδαιμονίες του, μέχρι που ένα γεγονός φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή του…
«Το παιχνίδι των θρόνων» δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο, αλλά είναι σίγουρα ένα βιβλίο απολαυστικό, μια μεγάλη περιπέτεια από την οποία δεν απουσιάζουν οι λογοτεχνικές αρετές, και που μας ταξιδεύει βήμα το βήμα σ’ ένα κόσμο αλλιώτικο, όπου ζουν αρκετά πλάσματα φτιαγμένα από τη φαντασία του δημιουργού, διαμορφωμένο από γεγονότα που αντανακλούν τη δική μας πραγματικότητα.
Η
τηλεοπτική σειρά μπορώ να πω ότι συνέλαβε απόλυτα το πνεύμα αυτού του έργου, κάτι που σπάνια συμβαίνει. Οι σεναριογράφοι παραμένοντας όσο πιο πολύ γίνονταν πιστοί στα γεγονότα που περιγράφονται, έκαναν ελάχιστες αλλαγές, οι οποίες εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τη ροή της αφήγησης.
Διαβάστε το βιβλίο και δείτε τη σειρά. Αξίζουν και τα δύο τον κόπο.
