Βιβλιο-νέα

Το The Dark Tower, η σάγκα του Στίβεν Κινγκ που έχει φτάσει αισίως τους οκτώ τίτλους, θα γίνει τελικά ταινία. Το σχέδιο έμοιαζε να έχει ναυαγήσει λόγω των ενδοιασμών ενός στούντιο για να το γυρίσει, κάτι που τώρα έχει αναλάβει να κάνει ένα διαφορετικό στούντιο, με την προοπτική, αν όλα πάνε καλά, να γυριστεί και μια τηλεοπτική σειρά στη συνέχεια. Την ταινία θα σκηνοθετήσει ο Ρον Χάουαρντ και στο ρόλο του Πιστολέρο θα είναι, όπως όλα δείχνουν, ο Χαβιέρ Μπαρδέμ.

Στο Λόουελ της Μασαχουσέτης θα κάνει την πρεμιέρα του 55 ολόκληρα χρόνια μετά τη συγγραφή του το θεατρικό έργο του Τζακ Κέρουακ Beat Generation. Το έργο καταπιάνεται με τα γεγονότα μίας και μόνο μέρας στη ζωή του άλτερ έγκο του συγγραφέα, Τζακ Ντουλουόζ και είναι εμπνευσμένο από όλα όσα έχει ζήσει παρέα με τους Νιλ Κάσαντι και Άλεν Γκίνσμπεργκ.

Τη συνέχεια του βιβλίου American Psycho σκέφτεται να γράψει ο Μπρετ Ίστον Έλις, όπως αποκάλυψε σε μια ολονύχτια συνομιλία που είχε με τους "φίλους" του στο Τουίτερ. Ζήτησε μάλιστα και τις ιδέες τους για το μέλλον του αδίστακτου ήρωά του, αν και -όπως τόνισε- αν τύχει και τις υιοθετήσει θα τις πλασάρει σαν δικές του.

Ο Σάλμαν Ρούσντι αυτή την εβδομάδα, τουλάχιστον, δεν φοβάται τους ισλαμιστές που απειλούσαν να τον σκοτώσουν αν εμφανιζόταν στο λογοτεχνικό φεστιβάλ του Τζαϊπούρ στην Ινδία, γι' αυτό και αποφάσισε να επισκεφθεί τη χώρα. Θα μεταβεί στο Νέο Δελχί όπου θα συμμετάσχει σε μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα τους Στίχους της Ελευθερίας.

Μια έκδοση θεσμός για τους βρετανούς φτάνει στο τέλος της μετά από δυόμιση σχεδόν αιώνες ζωής. Πρόκειται για την εγκυκλοπαίδεια Britannica, η οποία όπως ανακοινώθηκε αναστέλλει την έντυπη έκδοσή της, ώστε να επικεντρώσει όλες τις προσπάθειές της στο διαδίκτυο.

Καθώς γράφαμε αυτή την "έκδοση" των Νέων, έφτασε στα χέρια μας η ανακοίνωση του ΕΚΕΜΕΛ, που υπογράφουν όλα τα μέλη του διοικητικού του συμβουλίου και σύμφωνα με την οποία το Κέντρο λαμβάνει τελευταίον ασπασμό. Φυσικά δεν αποκλείεται αύριο να βγει κάποιος από αυτούς και να πει ότι ποτέ δεν υπέγραψε αυτό το κείμενο. Ίδωμεν...

Stephen King – The Dark Tower: The Gunslinger

Αγορά από το  Book Depository

Πάντα ήμουν της άποψης ότι ο Στίβεν Κινγκ είναι καλύτερος στα μικρότερα παρά στα μεγαλύτερά του κείμενα. Όχι πώς τα έχω διαβάσει όλα, αλλά λέμε τώρα.
     Όπως και να έχει, το ανά χείρας βιβλίο, που είναι ο πρώτος τόμος της σειράς του Σκοτεινού Πύργου, είναι πραγματικά πολύ καλό. Βασικός του πρωταγωνιστής είναι ο Ρόλαντ, ένας πιστολέρο, ο τελευταίος της γενιάς του, που ακολουθεί μέσα από μια ατελείωτη έρημο και παγωμένα βουνά τον θανάσιμο εχθρό του – τον άντρα με τα μαύρα. Τον τελευταίο τυλίγει ένας μύθος: κάποιοι τον θεωρούν μάγο, όλοι τον φοβούνται, κανείς δεν αμφισβητεί τη δύναμή του.
     Στη διάρκεια της περιπλάνησής του ο Ρόλαντ θα γνωρίσει κάποιους ανθρώπους που παραδέρνουν στα όρια της απελπισίας, που προσπαθούν απεγνωσμένα να πιαστούν από κάτι: είτε θρησκεία λέγεται αυτό, είτε μαγεία. Η συνάντησή του ωστόσο μαζί τους δε θα του βγει στ’ αλήθεια σε καλό, αφού δε θα λάβει υπόψη του τη δύναμη του φανατισμού που μπορεί να οδηγήσει τις ψυχές στην τύφλωση. Θα του επιτεθούν λοιπόν κι έτσι θ’ αναγκαστεί κι αυτός όχι μόνο ν’ αμυνθεί, αλλά και να αντεπιτεθεί, με τραγικά αποτελέσματα. Αυτό ακριβώς το κομμάτι από την ιστορία του αφηγείται στον Μπράουν, έναν παράξενο άντρα που συναντά στην έρημο, παρέα με ένα κοράκι που ακούει στο όνομα Ζόλταν. Θα του πει όλα όσα έζησε στην πόλη Ταλ, όλα όσα έκανε, και θα του μιλήσει για τα σχέδιά του, αφού τον συμπαθά και τον εμπιστεύεται, για κάποιο λόγο που δεν μπορεί ακόμη ούτε κι εκείνος ο ίδιος να καταλάβει.
     Αφήνοντας πίσω του τον άντρα και το πιστό του μουλάρι, που πέθανε στη διάρκεια της νύχτας, θα συνεχίσει την αναζήτησή του. Δεκαέξι μέρες μετά θα φτάσει σ’ ένα ερημικό χωριό όπου θα συναντήσει ένα παράξενο αγόρι που ακούει στο όνομα Τζέικ. Παράξενο, επειδή οι του αναμνήσεις από τον κόσμο, δεν έχουν καμία σχέση με τις δικές του. Εκεί όμως θα συναντήσει και ένα φάντασμα, προπομπό αυτών που θα ακολουθήσουν.
     Ο Ρόλαντ θα πάρει το αγόρι μαζί του και σιγά σιγά θ’ αρχίσει να το συμπαθά και να του ανοίγεται. Θα του μιλήσει για τη χαμένη του πατρίδα και για την ιστορία του. Για την αποστολή του. Κι ας μην ξέρει στ’ αλήθεια να του πει ποιος είναι ο άντρας με τα μαύρα. Κι ας μην έχει ιδέα ποιος είναι ο πραγματικός προορισμός του.
     «Αγάπη και θάνατος ήταν η ζωή μου όλη», σκέφτεται, μετά τη συνάντησή του με μια μάντισσα, μια παραισθησιογόνα νύχτα, και το παίρνει απόφαση ότι έτσι του είναι γραφτό να συνεχίσει να πορεύεται: με την αγάπη και την απώλεια. Ο αγώνας του απαιτεί θυσίες και δεν μπορεί παρά να τις κάνει.
     Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να διαβαστεί σαν μια ιστορία δρόμου, με μεγάλες δόσεις μαγείας και μουσική υπόκρουση το τραγούδι των Μπιτλς Hey Jude. Αλλά θα μπορούσε να διαβαστεί και σαν μια παραβολή: για τον κόσμο που καταστρέφουμε μέρα με τη μέρα, μέσω της απληστίας μας. Σε μερικά σημεία το κείμενο γίνεται πολύ σκληρό, αλλά δε θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό κιόλας, αφού αυτά ακριβώς είναι που διαμορφώνουν το χαρακτήρα του ήρωα και καθορίζουν την πορεία του. Μέχρι το επόμενο σταυροδρόμι. Έως την επόμενη μεγάλη απόφαση. Θα διαβάσω με ενδιαφέρον τη συνέχεια…