Showing posts with label Sara Blaedel. Show all posts
Showing posts with label Sara Blaedel. Show all posts

Friday, June 29, 2012

Sara Blaedel – Only One Life


Οι σκανδιναβοί συγγραφείς εξακολουθούν να με εκπλήσσουν. Όχι τόσο με τις ιστορίες τους όσο με την παντελή σχεδόν αδιαφορία τους σε ό,τι έχει να κάνει με τις προσπάθειες εντυπωσιασμού του αναγνώστη στις οποίες διαπρέπουν τόσο οι αμερικανοί συνάδελφοί τους.

Το Only One Life της Sara Blaedel δεν είναι απλά μια αστυνομική ιστορία, αλλά πρόκειται για μια κοινωνιολογική σχεδόν μελέτη. Η συγγραφέας, που έγινε από την πρώτη στιγμή μια από τις αγαπημένες μου λόγω του καταπληκτικού Call Me Princess (παρουσίαση εδώ), φαίνεται να μη δίνει μία για την πλοκή του μυθιστορήματος. Οι ανατροπές που μας χαρίζει είναι λιγοστές, οι εκπλήξεις ακόμη πιο λίγες.

Σ’ αυτό το βιβλίο εκείνο που μετρά δεν είναι ποιος σκότωσε, ούτε καν το γιατί σκότωσε. Αυτό που αναρωτιέται από την πρώτη κιόλας στιγμή ο αναγνώστης είναι το τι στο διάολο έγινε.

Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι από την Ιορδανία, ονόματι Σάμρα, ανακαλύπτεται νεκρό από κάποιο ψαρά στα νερά γύρω από το Φιόρδ του Χολμπράεκ (δεν υπάρχει ούτε μια πιθανότητα στις χίλιες να το προφέρω σωστά) στη Δανία, από ένα ψαρά. Η καλύτερή της φίλη, Ντίκτα, πιστεύει ότι τη σκότωσε κάποιο από τα μέλη της οικογένειάς της, ότι πρόκειται για ένα έγκλημα τιμής δηλαδή, και προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται και οι έρευνες της αστυνομίας.

Το μόνο που δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο ότι όντως η οικογένεια κρύβεται πίσω από τη δολοφονία. Μήπως το κορίτσι δεν ήταν τόσο αθώο όσο ήθελαν να το περιγράφουν οι δικοί του; Μήπως έκανε κάτι που προκάλεσε την οργή του πιστού στις παραδόσεις της χώρας από όπου κατάγονταν πατέρα της, τον οποίο η μητέρα της είχε στο παρελθόν καταγγείλει για βιαιοπραγία; Ή μήπως κρύβεται κάποιος άλλος πίσω από το έγκλημα; Κάποιος που είναι υπεράνω πάσης υποψίας;

Το έγκλημα, όπως είναι φυσικό, προκαλεί μεγάλη αναταραχή στη μικρή κοινότητα, και όσο περνά ο καιρός μια σιωπηλή στην αρχή οργή και ένα όλο και πιο φανερό στη συνέχεια, -για τους ξένους, και ειδικά τους μουσουλμάνους- μίσος, αρχίζει να βγαίνει στην επιφάνεια.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα όταν η Ντίκτα δολοφονείται εν ψυχρώ στο κέντρο της πόλης. Τώρα η οικογένεια της Σάμρα βρίσκεται για τα καλά στο στόχαστρο και η μητέρα της γίνεται στόχος ρατσιστικών επιθέσεων.

Καθώς συμβαίνουν όλ’ αυτά οι αρχές της πόλης, σε συνεργασία με μια ειδική μονάδα της αστυνομίας και την επιθεωρητή Λουίζ Ρικ, προσπαθούν να βγάλουν άκρη χωρίς να οδηγήσουν την υπόθεση στα άκρα. Σ’ αυτή την προσπάθεια ωστόσο δεν έχουν τη βοήθεια της οικογένειας της Σάμρα, τα μέλη της οποίας επιμένουν αδικαιολόγητα να σιωπούν: λες και ο θάνατος της κοπέλας απειλεί να βγάλει τα άπλυτά τους στη φόρα.

Η συγγραφέας με αφορμή αυτά τα εγκλήματα μελετά συστηματικά τα υπόγεια ρεύματα του μίσους και της ξενοφοβίας που επικρατούν στην κοινωνία της χώρας, αλλά και τις ψυχές των ηρώων της. Μας μιλά για τα όνειρα και τους φόβους τους, για τη σημαντική ή άνευ ουσία καθημερινότητά τους, μας τους παρουσιάζει γυμνούς, με όλες τις μικροπρέπειες, τις στιγμές τρέλας και τις αδυναμίες τους.

Σ’ αυτή την ιστορία κανείς δεν είναι τέλειος. Μοιάζουν όλοι σαν παίκτες ή μάλλον σαν πιόνια σε ένα παιχνίδι σκάκι, στο οποίο κανείς ποτέ δεν κερδίζει. Η βασική της ηρωίδα, Λουίζ Ρικ, είναι κατά βάθος μια λυπημένη ψυχή, που προσπαθεί να δώσει αξία στη ζωή της μέσω της δουλειάς και βοηθώντας τους άλλους. Η καλύτερή της φίλη και δημοσιογράφος, Καμίλλα, είναι μια οργισμένη κι απελπισμένη γυναίκα, που έχει δύο μοναχά χαρές στη ζωή: τη δουλειά της και το γιο της Μάρκους, τον οποίο μεγαλώνει μόνη, και που -όσο κι αν δεν το παραδέχεται- δεν πολυκαταλαβαίνει.  Η Σάμρα ήταν μια νέα κοπέλα που προσπαθούσε απελπισμένα να προσαρμοστεί σε ένα κόσμο, όπου ένιωθε απόλυτα ξένη. Η Ντίκτα ζούσε μέσα σε μια τσιχλόφουσκα, κατασκευασμένη από τους πλούσιους γονείς και τη δίχως όρια ελευθερία που της παραχώρησαν.

Γύρω τους περιπλανιόνται και κάποιες άλλες ψυχές, το ίδιο ονειροπόλες, το ίδιο απελπισμένες, που προσπαθούν κι αυτές να κρατηθούν από κάποιον ή από κάτι.

Αυτό το βιβλίο δεν μας μιλά τόσο για το έγκλημα όσο για τους ανθρώπους και τη σύγχρονη καταναλωτική μας κοινωνία που μοιάζει να καταβροχθίζει τις ψυχές και να φτύνει σε αντάλλαγμα παλιές προκαταλήψεις και μοντέρνα κίβδηλα όνειρα. Ένα μυθιστόρημα εξαιρετικό, που ακολουθεί τους κανόνες του αστυνομικού, αλλά δεν περιορίζεται απ’ αυτούς, μα τους προεκτείνει.

Wednesday, June 27, 2012

Βιβλιο-νέα


Μόλις τελείωσα με την ανάγνωση του νέου καταπληκτικού αστυνομικού μυθιστορήματος της Sara Blaedel Only One Life, που κυκλοφορεί από βδομάδας. Πρώτα θα το παρουσιάσω στο Εγκληματικό Στοιχείο και μετά θα το κρίνω εδώ. Μία ακόμη μελέτη των ανθρωπίνων παθών από μια εξαιρετική δανή συγγραφέα.

Έβρεξε ποίηση χθες το βράδυ στο Λονδίνο. Στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας εκατό χιλιάδες ποιήματα, ή μάλλον αντίτυπα ποιημάτων, πραγματοποίησαν ελεύθερη πτώση στις νότιες όχθες του Τάμεση. Τα ποιήματα συνέγραψαν περισσότεροι από τριακόσους ποιητές από 204 χώρες του κόσμου.

Ο γνωστός δημιουργός βιβλίων κόμικς, Άλαν Μουρ, που αποκηρύσσει κάθε ταινία που δημιουργείται βασισμένη στο έργο του, αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Έτσι σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη Mitch Jenkins θα γυρίσει μια σειρά από ταινίες μικρού μήκους, στις οποίες θα παρουσιάζει τη δική του οπτική σε ό,τι αφορά την έβδομη τέχνη.

Η διάσημη συγγραφέας Μάργκαρετ Άτγουντ είναι από τις πλέον ενεργές στο διαδίκτυο. Γράφει συχνά στο τουίτερ, συνομιλεί με τους αναγνώστες ή και συγκρούεται μαζί τους και γενικά κάνει παιχνίδι. Τώρα αποφάσισε να συμμετάσχει σε μια προσπάθεια νέων κατά κύριο λόγω δημιουργών προσφέροντας δωρεάν κάποια διηγήματά της. Ρίξτε μια ματιά στο προφίλ της εδώ.

Ο πατέρας της Amy Winehouse έχει μόλις εκδώσει μια βιογραφία της κόρης του με τίτλο Amy, My Daughter. Όπως είναι φυσικό μιλάμε για ένα σίγουρο μπεστ-σέλερ αν και ο κύριος Μιτς λέει ότι δεν θα βγάλει καθόλου λεφτά από αυτό, αφού όλα τα έσοδα θα διατεθούν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς μέσω του Amy Winehouse Foundation.

Τα βιβλία κάνουν καλό στην υγεία, ή έστω στην ελευθερία, των φυλακισμένων. Έτσι σύμφωνα με ένα πρόγραμμα που άρχισε να εφαρμόζεται στις φυλακές της Βραζιλίας, όσοι φυλακισμένοι διαβάζουν δώδεκα βιβλία το χρόνο και γράφουν ένα κείμενο για το καθένα απ' αυτά, θα ανταμείβονται με μείωση της ποινής τους κατά 48 ημέρες το χρόνο. Δεν μπορούμε παρά να ευχηθούμε το όλο εγχείρημα να σημειώσει επιτυχία.

Tuesday, August 16, 2011

Sara Blaedel – Call Me Princess

Αγορά από το Book Depository

Με δύο πολύ σημαντικά θέματα της σύγχρονης εποχής καταπιάνεται αυτό το βιβλίο της επιτυχημένης δανής συγγραφέως: τις γνωριμίες μέσω ιστοσελίδων και τους βιασμούς γυναικών.
     Τα γεγονότα της υπόθεσης διαδραματίζονται στην Κοπεγχάγη του σήμερα. Η ντετέκτιβ Λουίζ Ρικ, καθώς ετοιμάζεται να σχολάσει δέχεται μια κλήση που ανατρέπει τα σχέδιά της. Στις πρώτες βοήθειες του νοσοκομείου βρίσκεται μία γυναίκα, που έχει πέσει θύμα βιασμού και πού είναι διατεθειμένη να καταγγείλει την υπόθεση και να υποδείξει τον άνθρωπο που την κακοποίησε. Τα πράγματα ωστόσο δεν είναι και τόσο απλά. Κι αυτό γιατί η γυναίκα, που έχει άγρια ξυλοκοπηθεί, δεν θυμάται ακριβώς το πρόσωπο του άντρα που της επιτέθηκε, ενώ το όνομα που της είπε δεν ήταν πραγματικά το δικό του. Η Σουζάν, που ζει στο ισόγειο ενός διώροφου κτηρίου, στο οποίο κατοικεί και η μητέρα της, μοιάζει να τα έχει χαμένα. Το σοκ που υπέστη είναι ισχυρό, και όσο κι αν θέλει να ξεχάσει αυτό που συνέβηκε και να προχωρήσει με τη ζωή της, ξέρει ότι αν δεν δει εκείνο τον άντρα στη φυλακή δεν θα ησυχάσει. Όπως και δεν θα ησυχάσει αν δεν μπορέσει επιτέλους να ξεφύγει απ’ τη βαριά σκιά της μάνας της. Η Ρικ, που την παρακολουθεί από κοντά, σύντομα αντιλαμβάνεται ότι η μητέρα είναι που προκαλεί τα μεγαλύτερα τραύματα στον ήδη εύθραυστο ψυχισμό της Σουζάν, και είναι αποφασισμένη να κάνει ό,τι μπορεί για να τη βοηθήσει.
     Ενώ όμως συμβαίνουν τα πιο πάνω, ο βιαστής χτυπά ξανά, κι αυτή τη φορά τα πράγματα ξεφεύγουν εντελώς από τον έλεγχό του καθώς το νέο του θύμα, μια γυναίκα που ακούει στο όνομα Κριστίνα, πεθαίνει. Όπως θα αποδειχτεί στη διάρκεια της έρευνας οι δύο γυναίκες είχαν κάτι κοινό: γνώρισαν τον θύτη τους μέσω κάποιων ιστοσελίδων για γνωριμίες. Μέσα σ’ ένα κόσμο όπου οι άνθρωποι μοιάζουν όλο και πιο απομονωμένοι, ιστοσελίδες σαν κι αυτές προσφέρουν ένα διέξοδο σε κάποιους που αναζητούν ακόμη τον ή τη σύντροφο της ζωής τους, αλλά την ίδια ώρα δίνουν την ευκαιρία σε κάποιους άλλους να πραγματοποιήσουν τις όποιες φαντασιώσεις τους – φαντασιώσεις πολλές φορές εγκληματικές.
     Η συγγραφέας όμως δεν καταπιάνεται μόνο με το έγκλημα, αλλά και με την προσωπική ζωή της ηρωίδας της. Η Ρικ είναι μια δυναμική γυναίκα, με πολλές ωστόσο αδυναμίες και ανασφάλειες. Εδώ και μερικούς μήνες συζεί με το φίλο της, κάτι που της αρέσει και δεν της αρέσει την ίδια ώρα, σκέφτεται πού και πού ότι ίσως θα ήταν καλό ν’ αποκτήσει κι αυτή ένα παιδί, ειδικά όταν βρίσκεται με το γιο της καλής της φίλης Καμίλλα, αλλά την τρομοκρατεί κιόλας η ιδέα, και προσπαθεί να αποκτήσει κάποιες σταθερές στην καθημερινότητά της, κάτι που δεν είναι και τόσο εύκολο να συμβεί από τη στιγμή που είναι παντρεμένη με τη δουλειά της.
     Ο κόσμος που αντικρίζουμε εδώ είναι λίγο πολύ ένας κόσμος ζοφερός, αλλά πέρα για πέρα αληθινός. Συναντάμε ανθρώπους κλεισμένους στα κουτάκια τους, αρρωστημένες ψυχές, γυναίκες στα όρια της απελπισίας. Όλοι φαίνονται να προσπαθούν απεγνωσμένα να πιαστούν από κάτι: είτε αυτό είναι ένας εφήμερος έρωτας, είτε μια τυπική οικογένεια, είτε μια απλή σχέση. Το ίντερνετ για πολλούς αποτελεί τη λύση, για άλλους τόσους το πρόβλημα. Αλλά η μοναξιά παραμένει.
     Αυτό το βιβλίο είναι ένα αστυνομικό-κοινωνικό μυθιστόρημα που δεν απευθύνεται μόνο στους φίλους της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας, αλλά στον κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο. Πού πάμε; μοιάζει να μας ρωτά η συγγραφέας. Κι αυτό το ερώτημα παραμένει αναπάντητο μετά και το τέλος του βιβλίου, καθώς ο καθένας οφείλει να ψάξει και να βρει τη λύση μέσα του. Εξαιρετικό.