Jeffery Deaver – Carte Blanche

Αγορά από το Book Depository

Το όνομά του είναι Μποντ. Τζέφρι Μποντ. Ξεκινάμε το κείμενο με μια μικρή υπερβολή, αφού ο καλός συγγραφέας μ’ αυτό το βιβλίο μοιάζει να ξαναφτιάχνει τον γνωστό πράκτορα από την αρχή, να του δίνει ζωή στη νέα εποχή. Σε μια εποχή όπου τα σύνορα είναι αόρατα, η τεχνολογία αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού, και οι διαφορές ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς είναι πια δυσδιάκριτες.
     Όταν έγινε γνωστό ότι οι απόγονοι του Φλέμινγκ ανέθεσαν στον Ντίβερ να γράψει τη νέα περιπέτεια του Τζέιμς Μποντ, εκφράστηκαν αρκετές επιφυλάξεις. Ο συγγραφέας όμως όχι μόνο δεν τους απογοήτευσε, αλλά ίσως και να τους χάρισε το καλύτερο βιβλίο της σειράς, όπως ομολογούν οι ίδιοι οι βρετανοί: «Κανείς δεν έκανε καλύτερη δουλειά απ’ αυτόν», γράφει η Evening Standard, ενώ η Τέλεγκραφ επισημαίνει ότι ο «Ντίβερ είναι καλύτερος στην πλοκή από τον Φλέμινγκ» και «μας αποκαλύπτει έναν Μποντ με περισσότερη Σερλοκική νοημοσύνη από τον πρωτότυπο». Η Sunday Express αρκείται στο να αναφέρει ότι «το πάντρεμα» των δυο τους «μοιάζει να είναι φτιαγμένο στον ουρανό», και να προβλέψει ότι «απ’ αυτό το βιβλίο θα προκύψει μια εξαιρετική ταινία».
     Η περιπέτεια αρχίζει όταν ο Μποντ εμποδίζει την ανατίναξη ενός τρένου με τοξικά κατάλοιπα, το οποίο ταξιδεύει με προορισμό το Νόβι Σαντ στη Σερβία. Πίσω από την ματαιωμένη επίθεση κρύβεται, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, ένας ιρλανδός κακοποιός ονόματι Νίαλ Νταν, ο οποίος διακρίνεται τόσο για το λαμπρό του μυαλό, όσο και για το γεγονός ότι είναι αδίστακτος, αιμοσταγής. Αυτός λοιπόν, προτού αφήσει τον τόπο του εγκλήματος και ξεφύγει μέσα από τα δάχτυλα του Μποντ, θα σπείρει μερικά πτώματα. Ανάμεσά τους θα είναι και αυτό ενός νεαρού αστυνομικού, αδελφού μέλους των μυστικών υπηρεσιών της Σερβίας, κάτι που θα βάλει τον 007 σε μεγάλους μπελάδες, τόσο στην αρχή, αφού αναγκάζεται ν’ αναχωρήσει εσπευσμένα από τη χώρα, όσο και στο μέλλον.
     Επιστρέφοντας στο Λονδίνο, ο έμπειρος πράκτορας, συνεχίζει να ασχολείται με την υπόθεση, η οποία όπως θα ανακαλύψει κρύβει τρομακτικές διαστάσεις καθώς, πίσω από τον Νταν, μοιάζει να κρύβεται ένας μεγαλοεπιχειρηματίας, ονόματι Χάιντ, με σκοτεινά συμφέροντα. Ωστόσο ο Μποντ, σαν πράκτορας της ΜΙ6, δεν έχει τη δυνατότητα να λειτουργήσει με την ίδια ελευθερία που διαθέτει στο εξωτερικό, κι έτσι αναγκάζεται να συνεργαστεί με ένα πράκτορα από την ΜΙ5, ο οποίος διακρίνεται περισσότερο για τον αυτοθαυμασμό παρά για τις επιδόσεις του. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται από την πρώτη στιγμή μια αμοιβαία αντιπάθεια, που δεν έχει τόσο να κάνει με τον ανταγωνισμό των υπηρεσιών στις οποίες εργάζονται, όσο με την αντίληψή τους για τη δουλειά. Αρχίζουν λοιπόν να βάζουν ο ένας τρικλοποδιές στον άλλο, κάτι και που δε βοηθά και πολύ στην υπόθεση, που τώρα μοιάζει να κολυμπά στα βαθιά νερά της τρομοκρατίας. Σύντομα ωστόσο ο Μποντ θ’ αναχωρήσει από το Λονδίνο, ακολουθώντας τον Νταν και το αφεντικό του, με προορισμό αρχικά το Ντουμπάι και μετά τη Νότιο Αφρική, όπου θα παιχτεί και η τελευταία πράξη του δράματος. Μέχρι να γίνει φυσικά αυτό, θα πέσουν πολλοί πυροβολισμοί, θα ακουστούν αρκετές εκρήξεις και οι βότκες-μαρτίνι και οι μοιραίες γυναίκες θα έχουν την τιμητική τους, όπως και οι συζητήσεις για τη γεωπολιτική κατάσταση στο σύγχρονο κόσμο. Κάπου μάλιστα, σε μια επίδειξη ίσως γνώσεων, ο συγγραφέας θα κάνει και μια αναφορά στην κλοπή του πτώματος του πρώην κύπριου προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου από τον τάφο του.
     Ο Τζέφρι Ντίβερ παραδίδει για μια ακόμη φορά στους αναγνώστες ένα συναρπαστικό θρίλερ με αρκετές ανατροπές, αλλά με κάπως περιορισμένη, σε σχέση με τα άλλα του βιβλία, δράση. Υιοθετώντας με ιδιαίτερη ευχέρεια το βρετανικό ύφος γραφής, ασχολείται ιδιαίτερα με τους εσωτερικούς κόσμους των ηρώων του, και ο Μποντ που μας αποκαλύπτει θυμίζει λιγότερο αυτόν των ταινιών και περισσότερο τον Τζέισον Μπορν, κάποιον δηλαδή που δεν πατάει τη σκανδάλη δίχως δεύτερη σκέψη. Δίνει επίσης πιο πολύ βάρος στις διανοητικές παρά στις σωματικές ικανότητες του ήρωά του, καθώς η μάχη που αυτός δίνει με τον Νταν μοιάζει μ’ ένα παιχνίδι σκάκι, όπου ο κάθε παίκτης προσπαθεί να προβλέψει ανά πάσα στιγμή την επόμενη κίνηση του αντιπάλου του.
     Το ερώτημα που θέτουν τώρα οι οπαδοί του Φλέμινγκ, αλλά και του 007, είναι: ποιος θα αναλάβει να γράψει το επόμενο βιβλίο; Ο Ντίβερ έχει ξαφνικά ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά και θα είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να τον ξεπεράσει. Πάντως αν η επιλογή ήταν δική μου θα παρέδιδα τη σκυτάλη, δίχως δεύτερη σκέψη, στον Ντέιβιντ Μπαλτάτσι, που και πείρα από Ευρώπη έχει, αλλά και που ξέρει πολύ καλά πως να φτιάχνει μεγάλες περιπέτειες και να σκιαγραφεί βαθιά διαταραγμένους ή μη χαρακτήρες.
     Όπως και να ’χει, αυτή ίσως να είναι η πρώτη φορά που ανυπομονώ να δω τη νέα ταινία του Μποντ. Του Τζέφρι Μποντ…

Jeffery Deaver – Edge

Αγορά από το Book Depository

Ο καλός συγγραφέας αφήνει για λίγο καιρό εκτός παιχνιδιού τους αγαπημένους του ήρωες, τον τετραπληγικό εγκληματολόγο Λίνκολν Ράιμ και την κινησιολόγο Κάθριν Ντανς, για να καταπιαστεί με τις περιπέτειες του Κόρτ, κάποιου που δουλεύει σε μια υπηρεσία προστασίας μαρτύρων.
     Ο Κορτ αναλαμβάνει την προστασία της οικογένειας του Ράιαν Κέσσλερ, ενός παρασημοφορημένου αστυνομικού που βρίσκεται στο στόχαστρο ενός ακόμη άγνωστου εχθρού, αφού μοιάζει να έχει στην κατοχή του κάποια τρομέρα μυστικά. Ο άνθρωπος που ανέλαβε τον εντοπισμό και ανάκριση του τελευταίου είναι ο Φρανκ Λάβινγκ, παλιός γνώριμος και ορκισμένος εχθρός του Κορτ, αφού λίγα χρόνια πριν είχε σκοτώσει τον μέντορά του.
     Οι δύο άντρες, καθόλη τη διάρκεια της αφήγησης, μοιάζουν να παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Ο καθένας προσπαθεί να μπει στο μυαλό του άλλου και να μαντέψει την επόμενη κίνησή του, με αποτέλεσμα οι ανατροπές ν’ ακολουθούν η μια την άλλη. Ωστόσο ο Λάβινγκ μοιάζει να έχει πάντα το πάνω χέρι, κι ο Κορτ δε διστάζει κρυφά να εκφράσει το θαυμασμό του για τις αναλυτικές του ικανότητες. Ικανότητες τις οποίες έχει αναπτύξει ικανοποιητικά κι ο ίδιος παίζοντας παιχνίδια στρατηγικής.
     Καθώς ο χρόνος κυλά σε βασανιστικά αργούς βαθμούς για την οικογένεια, η δράση γίνεται όλο και πιο καταιγιστική, ενώ πολλά μυστικά και ψέματα βγαίνουν στην επιφάνεια. Όπως αποκαλύπτεται το ένα από τα άτομα που έχει θέσει υπό την προστασία του δεν είναι ακριβώς αυτό που λέει, ενώ τα άλλα δύο με τα καμώματα και τις εμμονές τους κάθε άλλο παρά διευκολύνουν το έργο του, συμπεριφέρονται λες και θέλουν να πεθάνουν. Ο Κορτ λοιπόν επιδίδεται σ’ ένα εξουθενωτικό αγώνα δρόμου, τόσο για να εξουδετερώσει τον Λάβινγκ και να προστατεύσει την οικογένεια, όσο και για να τα βγάλει πέρα με κάποιους που μοιάζουν να το έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους να του ροκανίσουν την καρέκλα. Σ’ αυτό το μοναχικό ουσιαστικά αγώνα θα έχει μοναδικούς του συμμάχους τη νεαρή υψηλής νοημοσύνης συνεργάτιδά του, Ντουμπόις και το αφεντικό του, που παρόλες τις πιέσεις που δέχεται εξακολουθεί να τον στηρίζει.
     Από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή όλα μοιάζουν να κρέμονται από μία κλωστή: η καριέρα του Κορτ, η οικογένεια τον Κέσσλερ, οι ελπίδες για εκδίκηση και εξιλέωση κάποιων από τους ήρωες, η ζωή μίας από αυτούς. Ο συγγραφέας εκτός από το να μας συνεπαίρνει με τις σκηνές δράσης, που διατρέχουν ολόκληρη την αφήγηση, καταπιάνεται και με τον ψυχικό κόσμο των ηρώων του – ένα κόσμο γυάλινο, που από στιγμή σε στιγμή μπορεί να σπάσει και να γίνει κομμάτια. Τα ψυχολογικά πορτρέτα που δημιουργεί είναι καλά δουλεμένα, οι χαρακτήρες του ζωντανεύουν στο χαρτί αβίαστα, με όλα τα λάθη και τα πάθη τους.
     Αυτό ίσως να είναι ένα από τα λίγα βιβλία του Ντίβερ, που αν μεταφέρονταν στη μεγάλη οθόνη θα… ευτυχούσαν. Θυμίζω ότι τα δύο μυθιστορήματά του που έχουν διασκευαστεί μέχρι τώρα, μάλλον ατύχησαν στη μεταφορά τους: Ο «Συλλέκτης οστών» μετριότατος, «σκότωσε» το βιβλίο, ενώ δεν ήταν και πολύ καλύτερο το A Maiden’s Grave, που έγινε ταινία από το HBO.
     Το επόμενο μυθιστόρημά του, που θα καταπιάνεται με τις νέες περιπέτειες του Τζέιμς Μποντ, αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Μάιο.

Jeffery Deaver – The Burning Wire

 
Αγορά από το Book Depository

Τελικά ο Λίνκολν Ράιμ είναι ο μυθιστορηματικός ήρωας που δε σώζει τόσο τους άλλους, όσο το δημιουργό του. Το λέω αυτό αφού στο νέο μυθιστόρημα του Τζέφρι Ντίβερ ερχόμαστε πρόσωπο με πρόσωπο με κάτι που μοιάζει με νεκρανάσταση του συγγραφέα, ο οποίος με τα δύο τελευταία του μυθιστορήματα φαίνονταν να έχει πάρει την κάτω βόλτα. Ο Ράιμ μοιάζει να παραδίδει μαθήματα στον Ντίβερ για το πώς γράφεται ένα συναρπαστικό θρίλερ και τα καταφέρνει πολύ καλά μάλιστα. Ναι, ξέρω, κουφό ακούγεται αυτό, αλλά τι σημασία έχει; Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι στο The Burning Wire συναντάμε και πάλι εκείνο τον εξαιρετικό συγγραφέα, που πρωτογνωρίσαμε στις πρώτες περιπέτειες του Ράιμ, αλλά και της… συνταξιούχου πια Ρουν.
Ο τετραπληγικός Ράιμ, που μοιάζει να περνάει μία ακόμη υπαρξιακή κρίση, τον τελευταίο καιρό δεν έχει και πολλά πράγματα να κάνει και απλά πλήττει. «Δώσε με μια υπόθεση να λύσω και πάρε μου την ψυχή», μοιάζει να σκέφτεται. Και ο δημιουργός του δε του χαλά το χατίρι, αφού του δίνει όχι μόνο μία αλλά δύο, εξίσου σημαντικές υποθέσεις. Η μια, που διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, αφορά τις παρανοϊκές πράξεις κάποιου δυσαρεστημένου υπαλλήλου μιας ηλεκτρικής εταιρείας, που βάζει στο στόχαστρο αθώους ανθρώπους σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει το κοινό στους κίνδυνους της υπερκατανάλωσης ενέργειας και η δεύτερη, έχει να κάνει μ’ ένα παλιό γνώριμο του Ράιμ, τον «Ωρολογά», που έχει πάει στο Μεξικό για να δολοφονήσει κάποιον.
Η πρώτη υπόθεση είναι και η πιο σημαντική, αφού όλοι φοβούνται ότι πίσω από τις πράξεις του δολοφόνου, κρύβεται κάποια τρομοκρατική οργάνωση, που σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τον ηλεκτρισμό σαν όπλο μαζικής καταστροφής – ένα όπλο τρομακτικό, αφού στόχος του μπορεί να είναι ο καθένας μια κι ο ηλεκτρισμός υπάρχει σε κάθε σπίτι, σε κάθε υποδομή, στους δρόμους, στις πλατείες, ακόμη και στους υπονόμους. Ο άγνωστος αρχικά δράστης μοιάζει να ενεργεί βάσει σχεδίου, να κινείται σα φαντομάς, δίχως να αφήνει ίχνη πίσω του, κάτι που μαρτυρεί υψηλό δείκτη νοημοσύνης και που αναγκάζει τους διώκτες του να τον πάρουν στα σοβαρά. Ενώ ο Ράιμ προσπαθεί να δέσει τα ανύπαρκτα σχεδόν στοιχεία για να λύσει το γρίφο, ένας παλιός του και παλιός μας γνώριμος, ο ντετέκτιβ Φρεντ Ντελρέι, προσπαθεί να μάθει ό,τι μπορεί απ’ τους πληροφοριοδότες του στο δρόμο, ενώ οι αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες επιχειρούν να ψαρέψουν στοιχεία από το διαδίκτυο. Τίποτα όμως δεν είναι όπως δείχνει κι έτσι η μία ανατροπή θ’ αρχίσει να διαδέχεται την άλλη, μέχρι που τελικά θα δοθεί η απροσδόκητη λύση. Στο μεταξύ ο αναγνώστης θα μάθει ένα σωρό πράγματα για τον ηλεκτρισμό (ίσως περισσότερα απ’ όσα θα ήθελε να ξέρει), θα δει να ξετυλίγονται μπροστά του δράματα και να τίθενται νέα ερωτήματα, τα οποία φέρνουν κάποιους απ’ τους πρωταγωνιστές αντιμέτωπους με τους προσωπικούς τους δαίμονες. Στο μεταξύ στο Μεξικό επίκειται μια μεγάλη καταστροφή, που μόνο το εύστροφο μυαλό του Ράιμ μπορεί να αποτρέψει.
Ο Ντίβερ παίζει πολύ έξυπνα τα χαρτιά του. Ρίχνει υποψίες από δω κι από κει, αφήνει να διαρρεύσουν κάποια μικρά μυστικά για να παρασύρει τις σκέψεις του αναγνώστη αλλού και βασανίζει τους ήρωές του, φέρνοντάς τους πολλές φορές στα όρια της απόγνωσης. Η συνταγή είναι παλιά, δοκιμασμένη και σ’ αυτό το βιβλίο απόλυτα επιτυχημένη. Ένα συναρπαστικό θρίλερ, που μετά τις πρώτες σελίδες, κινείται σε καταιγιστικούς ρυθμούς, λες και οι ήρωες προσπαθούν να προλάβουν κάποια αντίστροφη μέτρηση, προσφέροντας στους φίλους της καλής αστυνομικής λογοτεχνίας ένα απολαυστικό ανάγνωσμα.

Jeffery Deaver – The Bodies Left Behind

 
 Αγορά από το Book Depository

«Δεν είναι παρά πτώματα, Μπριν. Κάθονται όλη την ώρα, αναστατωμένοι, δήθεν θυμωμένοι για κάτι που είδαν στην τηλεόραση και που προσωπικά δεν τους αφορά καθόλου. Πηγαίνουν στις δουλειές τους, κι επιστρέφουν, και μιλούν για πράγματα που δε γνωρίζουν ή για τα οποία δε νοιάζονται…»
Ο Τζέφρι Ντίβερ, ένας από τους καλύτερους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας κάνει ένα μικρό διάλειμμα από τις περιπέτειες των αγαπημένων του πρωταγωνιστών, Λίνκολν Ράιμ και Κάθριν Ντανς (που όπως διαβάζουμε στην τελευταία σελίδα της ανά χείρα έκδοσης θα επιστρέψουν του χρόνου και… φέτος αντίστοιχα) για να μας προσφέρει μια ιστορία που ξεφεύγει απ’ τις συνηθισμένες του ιστορίες «αστικής καταδίωξης».
Γραμμένο ως συνήθως σε κινηματογραφικούς ρυθμούς, το The Bodies Left Behind διαδραματίζεται στο μεγαλύτερο μέρος του σ’ ένα εθνικό πάρκο. Όλα αρχίζουν όταν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα φτάνει μία κλήση από ένα εξοχικό σπίτι στις όχθες μιας λίμνης, η οποία όμως μένει στη μέση. Ο υπεύθυνος του τμήματος αποφασίζει να στείλει εκεί την Μπριν, την πιο καταξιωμένη αστυνομικό της περιοχής για να αξιολογήσει την κατάσταση. Εκείνη, κάπως διστακτικά είν’ η αλήθεια -αφού αντιμετωπίζει κάποια οικογενειακά προβλήματα- αποφασίζει να υπακούσει, αν και δεν είναι η βάρδια της. Τραγικό λάθος. Κι αυτό επειδή, άθελά της, θα βρεθεί στη μέση ενός κυκλώνα, στην αρχή μιας περιπέτειας που θα τη φέρει τις επόμενες ώρες πολλές φορές πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο. Το συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη σ’ αυτό τον αγώνα επιβίωσης που καλείται να δώσει θα τον βρει στο πρόσωπο της αινιγματικής Μισέλ, κάποιας που επιβίωσε από την επίθεση των δολοφόνων στο σπίτι, από όπου προήλθε η κλήση, και που τώρα καλείται να ξεπεράσει τη θλίψη της και τον εαυτό της, για να μην έχει κι αυτή την τύχη των φίλων που τη φιλοξενούσαν.
Ο Ντίβερ για τα δύο τρίτα περίπου της διαδρομής της ανάγνωσης μας προσφέρει μια συναρπαστική πλην στρωτή περιπέτεια με άφθονη δράση, όπου οι εκπλήξεις είναι λίγο-πολύ οι αναμενόμενες και όπου οι ρόλοι των πρωταγωνιστών είναι ξεκάθαροι: αυτοί είναι οι καλοί, αυτοί οι κακοί, αυτοί είναι οι θύτες, αυτά τα θύματα. Αλλά, πίσω έχει η γάτα την ουρά. Όπως πάντα στα μυθιστορήματα του καλού συγγραφέα, κανείς δεν μπορεί ποτέ να είναι σίγουρος για τίποτα. Έτσι εκεί που πιστεύουμε ότι όλα είναι πια ξεκάθαρα έρχεται να γκρεμίσει τους μύθους που δημιούργησε στις σελίδες και τα… κεφάλια μας. Και τότε όλα τα κενά θα γεμίσουν και οι κουκκίδες θα μπουν στη θέση τους, αφήνοντάς μας στο τέλος με μια αίσθηση ανακούφισης, αφού αυτός ο αγαπημένος γραφιάς δεν έκανε «κοιλιά», και κατάφερε και πάλι να μας εκπλήξει.
Ωστόσο, πρέπει να επισημάνουμε ότι ο Ντίβερ μοιάζει κάπου να αλλάζει, αφού για πρώτη ίσως φορά μας μιλά για τις προβληματικές σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, για τα μυστικά που μας κατατρέχουν μια ζωή, για την ανάγκη μας για ολοκλήρωση. Τα λόγια με τα οποία άνοιξα αυτή την παρουσίαση βγαίνουν από τα χείλη, ή μάλλον από τη σκέψη, του Χαρτ, του βασικού αντίπαλου και διώκτη της Μπριν στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας, του μοναδικού άντρα που ξέροντάς την ελάχιστα την κατάλαβε περισσότερο από κάθε άλλο. Ο Μπριν θα προσπαθήσει να τον διαψεύσει, κάτι που όμως δε θα αποδειχτεί και τόσο εύκολο.
Ένα ακόμη συναρπαστικό μυθιστόρημα από το συγγραφέα του «δολοφονημένου» κατά τη μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη, «Συλλέκτη Οστών».

Jeffery Deaver – The Broken Window

 
 Αγορά από το Book Depository

Ο Τζέφρι Ντίβερ είναι ένας από τους λίγους συγγραφείς των οποίων έχω διαβάσει όλα τα βιβλία. Γράφει αστυνομική λογοτεχνία πρώτης γραμμής, που διαβάζεται μονορούφι και χαρίζει μερικές στιγμές απόλυτης αναγνωστικής απόλαυσης. Το πιο δυνατό του στοιχείο, ωστόσο, είναι οι χαρακτήρες του. Στο ένα βιβλίο μετά από το άλλο, μας παρουσιάζει μερικούς αξιομνημόνευτους κακούς, ενώ η επιμονή του να χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη τους ίδιους ήρωες, τους οποίους πλάθει κάπως διαφορετικούς κάθε φορά, δεν του έχει βγει ακόμη σε κακό. Σ’ αυτό το μυθιστόρημα π.χ. πρωταγωνιστούν και πάλι ο Λίνκολν Ράιμ και η Αμέλια Σας, που πρωτογνωρίσαμε στον «Συλλέκτη οστών». Στο προηγούμενό του το βασικό ρόλο είχε η κινησιολόγος Κάθριν Ντανς, τη γνωριμία της οποίας είχαμε κάνει δυο βιβλία πριν, κι η οποία κάτι μου λέει ότι θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο και στο επόμενο.
Αλλά, ας μιλήσουμε για το παρόν. Ένας ξάδελφος του Ράιμ, ο Άρθουρ, συλλαμβάνεται σαν βασικός ύποπτος σε μια υπόθεση δολοφονίας. Όλα τα αποδεικτικά στοιχεία είναι εναντίον του, κι ας ο ίδιος επιμένει ότι είναι αθώος. Μετά από παράκληση της γυναίκας του τελευταίου ο Ράιμ, αν και πολύ διστακτικά, αναλαμβάνει να διερευνήσει την υπόθεση και σύντομα ανακαλύπτει ότι περιπτώσεις σαν και του ξαδέλφου του, που είχαν οδηγήσει και σε καταδίκες, υπήρξαν και στο παρελθόν. Το κοινό τους σημείο: τα στοιχεία ήταν τόσα πολλά και καταδικαστικά, που ούτε κι αν ο ίδιος ο ύποπτος προσπαθούσε από μόνος του να συλληφθεί, δεν θα τα κατάφερνε τόσο εύκολα. Το ένα βήμα οδηγεί στο άλλο και σύντομα ο Ράιμ φτάνει στο συμπέρασμα ότι έχουν να κάνουν μ’ ένα υψηλής ευφυΐας αντίπαλο, που αλλάζει πρόσωπα και ταυτότητες σαν τα πουκάμισα, σχεδιάζοντας τα τέλεια εγκλήματα. Πώς το επιτυγχάνει όμως αυτό; Απλά, κλέβοντας τα στοιχεία των μελλοντικών του «θυμάτων» από μια εταιρεία παροχής πληροφοριών, την Strategic Systems Datacorp, η οποία συνεργάζεται, μεταξύ άλλων, και με την αστυνομία. Ο καθηλωμένος στο κρεβάτι τετραπληγικός ντετέκτιβ και η ομάδα του, καταφέρνουν σιγά-σιγά και δημιουργούν ένα ελλιπές προφίλ του κακοποιού 522, όπως τον ονομάζουν, και σύντομα θα βρεθούν στο δρόμο του, εμποδίζοντάς τον από το να επιρρίψει την ευθύνη για ένα ακόμη φόνο, σ’ ένα αθώο άνθρωπο. Ωστόσο τους ξεφεύγει και, καθώς έχει όλη τη δύναμη των πληροφοριών στα χέρια του, σύντομα μαθαίνει ποιοι είναι οι διώκτες του, και είναι αποφασισμένος από κυνηγούς να τους μετατρέψει σε θηράματα. Όπως συνήθως γίνεται στα βιβλία του Ντίβερ, η μια ανατροπή ακολουθεί την άλλη, ο κάθε ένας που θεωρούμε ύποπτος είναι εντελώς αθώος ή παίζει ένα πολύ μικρό ρόλο στην υπόθεση, οι ήρωές του έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τον ύποπτο, αλλά αφού δεν ξέρουν ποιο πρόσωπο είν’ αυτό, απλά τους κοροϊδεύει, μέχρι που το φοβερά αναλυτικό μυαλό του Ράιμ και η ορμή της Αμέλια, δίνουν τη λύση στο κάθε πρόβλημα.
Καθώς ακολουθούμε τ’ αχνάρια αυτού του ντετέκτιβ μέσα από τους τόμους, τον βλέπουμε σιγά-σιγά ν’ αλλάζει, να μαλακώνει, να οργίζεται όπως παλιά, αλλά λίγο πιο ήπια. Λες και μεγαλώνει μαζί με το συγγραφέα του, κι αλλάζει η οπτική του. Ωστόσο, είναι ακόμη κάπως νωρίς για να βγει στη σύνταξη, αφού αν το κάνει η αστυνομική λογοτεχνία θα χάσει ένα απ’ τους αξιομνημόνευτους ήρωές της. Τα βιβλία του Ντίβερ στην Ελλάδα κυκλοφορούν από τις «απαρατήρητες» από τους κριτικούς εκδόσεις Bell, που φέρνουν στα μέρη μας μερικά από τα καλύτερα βιβλία της αγγλοσαξονικής λογοτεχνίας, όπως εκείνα του πρωτομάστορα, Ουίλμπουρ Σμιθ.

Jeffery Deaver – The Sleeping Doll

 
 Αγορά από το Book Depository

Να που ο Τζέφρι Ντίβερ, σε αντίθεση με τον Μάικλ Κόνελι, δε με απογοήτευσε με το νέο του βιβλίο (το τελευταίο πριν το νέο για να είμαστε ακριβείς, αφού αν δεν κάνω λάθος μόλις κυκλοφόρησε καινούργιο προχθές στην Αμερική).
Πρωταγωνίστρια στο The Sleeping Doll είναι η Κάθριν Ντανς, μια ειδική στην κινησιολογία, την οποία είχαμε πρωτογνωρίσει το μυθιστόρημα Cold Moon, όπου είχε βοηθήσει τον ήρωα-φετίχ του Ντίβερ, τον τετραπληγικό ντετέκτιβ Λίνκολν Ράιμ, στην εξιχνίαση ενός εγκλήματος.
Στο ανά χείρας μυθιστόρημα παρακολουθούμε τις προσπάθειές της να συλλάβει ένα πανέξυπνο εγκληματία, που έχει τη μοναδική ικανότητα να επιβάλλει τη θέλησή του στους ανθρώπους, τον Ντάνιελ Πελ, στον οποίο έχει δοθεί το προσωνύμιο «Ο γιος του Μάνσον», αφού μοιάζει να βαδίζει στ’ αχνάρια του τελευταίου. Για να μπορέσει να μπει στο μυαλό του δολοφόνου και να τον σταματήσει επιστρατεύει τη βοήθεια τριών γυναικών από το παρελθόν του, καθώς κι ενός κοριτσιού που έγινε γνωστό σαν «Η κοιμισμένη κούκλα», το οποίο επιβίωσε μιας σφαγής που διέπραξε ο Πελ.
Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως δείχνουν και η Ντανς θα το αντιληφθεί με φρίκη αυτό καθώς το ανθρωποκυνηγητό βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο Πελ είναι σαν ένα άγριο ζώο, με οξυμένες όλες τις αισθήσεις, και η σύλληψή του κάθε άλλο παρά εύκολη υπόθεση θ’ αποδειχτεί.
Μυστικά και ψέματα, ανατροπές και λουτρά αίματος, αγωνία και προδοσία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της ιστορίας.
Ο Ντίβερ ράβοντας μαστορικά με ψιλοβελονιές τον ιστό της ιστορίας του και σκιαγραφώντας με εξαιρετικό τρόπο τους χαρακτήρες των ηρώων, καταφέρνει να φτιάξει ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα υψηλών προδιαγραφών. Ο Πελ είναι ένας από τους καλύτερους «κακούς» που βγήκαν από το πάνθεον της φαντασίας του, ένας υψηλής νοημοσύνης δολοφόνος που πιστεύει ότι: «Η γνώση είναι καλύτερο όπλο από το μαχαίρι,» κι αυτό το όπλο χρησιμοποιεί ξανά και ξανά για επιβάλει τους δικούς του νόμους.
Ο αναγνώστης διαβάζοντας αυτό το βιβλίο απολαμβάνει περισσότερο από τη δράση τις «διανοητικές μάχες» που έχουν να δώσουν μεταξύ τους οι δύο αντίπαλοι. Η τελική λύση, η κάθαρση, θ’ αποδειχτεί λυτρωτική, αλλά ταυτόχρονα οδυνηρή για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.
Μια από τις καλές στιγμές της αμερικάνικης αστυνομικής λογοτεχνίας.