Βιβλιο-νέα

Λόγω κάποιων καταστάσεων τις τελευταίες βδομάδες το μπλογκ δεν ανανεωνόταν. Ελπίζω σύντομα να μπορέσω και πάλι να πιάσω "ρυθμούς" ώστε να συνεχίσω να σας ενημερώνω για το τι συμβαίνει στο χώρο του βιβλίου, κυρίως, στο εξωτερικό. Πάμε με τα πιο πρόσφατα νέα λοιπόν:

Ο κόσμος της επιστημονικής φαντασίας ειδικότερα και του βιβλίου γενικά από χθες θρηνεί για το θάνατο του διάσημου συγγραφέα Ρέι Μπραντμπέρι. Ο καλός συγγραφέας πέθανε στην Καλιφόρνια σε ηλικία 91 χρόνων και μέχρι την τελευταία στιγμή εξακολουθούσε να γράφει. Διαβάστε το τελευταίο του άρθρο στο New Yorker, το οποίο δημοσιεύτηκε λίγες μόνο μέρες πριν, καθώς κι αυτό το Αφιέρωμα του Γκάρντιαν, μαζί με ένα Άρθρο από τον εξίσου διάσημο Νιλ Γκέιμαν.

Ο πολύς Στίβεν Κινγκ αποφάσισε να μη βγάλει στην κυκλοφορία ταυτόχρονα τις έντυπες και την ηλεκτρονική έκδοση του νέου του βιβλίου που φέρει τον τίτλο Joyland. Ο συγγραφέας, στον οποίο αρέσει πολύ να προηγείται των γεγονότων ή μάλλον να διαμορφώνει τάσεις, ήταν ο πρώτος που είχε κυκλοφορήσει βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή το 2000. Το επόμενό του μυθιστόρημα ωστόσο, το οποίο θα είναι η συνέχεια του διάσημου Shining θα βγει ταυτόχρονα τόσο στα ράφια των βιβλιοπωλείων όσο και στα ηλεκτρονικά. Όπως φαίνεται ο Κινγκ περνάει μια ιδιαίτερα δημιουργική φάση αφού δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από την έκδοση του τελευταίου του βιβλίου The Wind Through the Keyhole, που αποτελεί ένα ένθετο τόμο στη σάγκα του Σκοτεινού Πύργου.

Ο Ίαν Ράνκιν, δεν άντεξε και πολύ μακριά από το αγαπημένο του δημιούργημα, τον ιδιόρρυθμο ντετέκτιβ Τζον Ρέμπους, τον οποίο αποφάσισε να επιστρατεύσει για τις ανάγκες του νέου του μυθιστορήματος με τίτλο Standing in Another Man's Grave, που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Εκεί θα συναντήσει το νέο ήρωα του Ράνκιν, Μάλκολμ Φοξ, με τον οποίο θα βρει το μπελά του.

Ο Χάρι Πότερ δεν πεθαίνει ποτέ. Από τη μια είναι το επιχειρηματικό δαιμόνιο της δημιουργού του, Τζ.Κ. Ρόουλινγκ και από την άλλη το γεγονός ότι έχει μετατραπεί σε ένα μεγάλο "είδωλο" της σύγχρονης ποπ κουλτούρας, που έφτασε στο σημείο να απασχολεί στα σοβαρά ακόμη και κάποιους ακαδημαϊκούς. Έτσι, σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Πανεπιστήμιο του Αγίου Αντρέα στο Εδιμβούργο, μαζεύτηκαν καμιά πενηνταριά καθηγητές, οι οποίοι επιδόθηκαν σε ομιλίες, συζητήσεις και αναλύσεις αυτού του φαινομένου. Στο μεταξύ η δημιουργός του αναζητεί όλο και περισσότερους τρόπους ώστε να κρατήσει το παιδί της στην επικαιρότητα. Πρόσφατα λοιπόν ανακοίνωσε ότι η σύνταξη της εγκυκλοπαίδειας του Χάρι Πότερ συνεχίζεται με εντατικούς ρυθμούς, ενώ σε συνεργασία με τη Sony δημιούργησε ένα διαδραστικό παιχνίδι, το οποίο, αν κατάλαβα καλά, θα περιλαμβάνεται στο PlayStation 3 και που θα φέρει τον τίτλο Book of Spells. Σκέτη μαγεία, ε;

Κλείνοντας αυτή την πρώτη, μετά από καιρό έκδοση, θα ήθελα να σας συστήσω ένα βιβλίο: το Gone Girl της Gillian Flynn. Είναι με διαφορά το καλύτερο θρίλερ που διάβασα φέτος, και πιστέψτε με διάβασα πολλά. Θα κάνω αναφορά σ' αυτά στο σύντομο μέλλον.

Ian Rankin – The Impossible Dead

Αγορά από το Book Depository

Είναι μερικές φορές ευλογία το να είσαι βρετανός συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας. Κι αυτό επειδή οι βρετανοί εκδότες, σε αντίθεση με τους αμερικανούς, δεν απαιτούν από τους μπεστ-σελερίστες συγγραφείς τους ένα τίτλο κάθε έξη μήνες, αλλά τους αφήνουν να δουλέψουν με την ησυχία τους, και όταν έρθει το βιβλίο καθώς να ορίσει.
     Ο Ίαν Ράνκιν είναι ένας απ’ αυτούς τους «τυχερούς» συγγραφείς, γι’ αυτό και μας παραδίδει για μία ακόμη φορά ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα. Πρωταγωνιστής του είναι ο επιθεωρητής Μάλκολμ Φοξ, τον οποίο πρωτογνωρίσαμε στο The Complaints (παρουσίαση εδώ), ο οποίος καλείται να διερευνήσει κατά πόσο τρία μέλη του αστυνομικού σώματος στο Kirkcaldy διευκόλυναν κατά οποιοδήποτε τρόπο τις ενέργειες ενός συναδέλφου τους, που κρίθηκε ένοχος από το δικαστήριο σε μια υπόθεση απρεπούς συμπεριφοράς. Συγκεκριμένα, ο Πολ Κάρτερ κατηγορείτο ότι ζήτησε σεξουαλικές χάρες από τρεις γυναίκες ώστε να μην τις συλλάβει για διάφορες μικροπαραβάσεις.
     Από την πρώτη στιγμή που καταφθάνουν από το Εδιμβούργο στην πόλη, ο Φοξ και οι συνεργάτες του, Τόνι Κέι και Τζόε Νέισμιθ, νιώθουν να τους τυλίγει ένα πέπλο απέχθειας. Αυτό φυσικά δεν τους ξενίζει, αφού κανένας μπάτσος δεν χωνεύει τα μέλη αυτής της ομάδας, τους προδότες που στρέφονται εναντίον των συναδέλφων τους. Εκείνο που τους τραβάει την προσοχή όμως είναι το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση μοιάζει να έχει πολλές προεκτάσεις. Καταρχήν εκείνος που έκανε την καταγγελία εναντίον του Κάρτερ είναι ο θείος του, Άλαν, συνταξιούχος αστυνομικός. Μετά είναι οι σχέσεις αυτού του θείου με τον τοπικό υπόκοσμο, αλλά και τα στοιχεία που βγαίνουν στο φως, από το μακρινό χθες της Σκωτίας, το 1985, μια χρονιά ταραχών στην περιοχή, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση. Και ύστερα είναι οι διαταγές που φτάνουν από ψηλά και λένε στον Φοξ και στην ομάδα του να κάνουν πίσω, αφού κάποιοι μάλλον φοβούνται ότι αν συνεχίσουν την έρευνά τους θα ξυπνήσουν κάποια φαντάσματα από το παρελθόν.
     Ο Ράνκιν, με αφορμή μια απλή υπόθεση, μας ταξιδεύει μπρος πίσω στο χρόνο και μας μιλά με άμεσο τρόπο για μια άγνωστη για τους πολλούς, ή μάλλον χαμένη στα μονοπάτια της μνήμης, ιστορία της χώρας του. Μαθαίνουμε για τις φοιτητικές ταραχές της δεκαετίας του ογδόντα και τα εθνικιστικά κινήματα, για τους κομμουνιστές της εποχής και τις ένοπλες ομάδες, για τις επαναστάσεις που δεν έγιναν ποτέ. Και μαθαίνουμε για τη σύγχρονη Σκωτία, αυτήν της φτώχειας και της ανεργίας, του αλκοολισμού, των ναρκωτικών και του εγκλήματος, για τη διαφθορά που μοιάζει να επικρατεί παντού.
     Ο συγγραφέας μας χαρίζει ένα κόσμο ζοφερό, στο χείλος της καταστροφής, που δεν βρίσκεται όμως ακόμη ακριβώς εκεί, αλλά και ένα κόσμο όπου η ελπίδα παραμένει ζωντανή. Ο Φοξ, ο νέος του ήρωας, θυμίζει σε κάποια πράγματα τον Ρέμπους, σε άλλα όχι. Είτε έτσι όμως είτε αλλιώς αποτελεί ένα ήρωα μοναδικό. Κάποιον που δεν πίνει, κι ας έχει αδελφή αλκοολική, που του αρέσει η μοναξιά, κι ας αποζητά σχεδόν απεγνωσμένα τη συντροφιά μιας γυναίκας, και που κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει εκείνους που του κάνουν, ηθελημένα και μη, τη ζωή ποδήλατο. Φυσικά δεν είναι τέλειος, έχει κι αυτός τα ελαττώματά του, αλλά αυτά ακριβώς τα ελαττώματα είναι που τον κάνουν τόσο βαθιά ανθρώπινο.
     Ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία της χρονιάς. Διαβάστε το.

Άλλα βιβλία του ίδιου συγγραφέα

The Hanging Garden

Beggars Banquet

Hide & Seek

Ian Rankin – The Hanging Garden

 
Αγορά από το Book Depository

Πάνε μήνες από την τελευταία φορά που διάβασα ένα αστυνομικό μυθιστόρημα – πράγμα παράξενο, αφού τα απολαμβάνω όσο άλλο τίποτα. Ο Ίαν Ράνκιν είναι ένας από τους αγαπημένους μου συγγραφείς του είδους και ο ήρωάς του Ρέμπους ή Ρίμπους, που πρόσφατα αφυπηρέτησε, ένας από εκείνους τους ντετέκτιβ που γίνονται «κλασικοί», για τον απλό λόγο ότι είναι αντισυμβατικοί.
Στον «Κήπο του κρεμασμένου» (έτσι μεταφράστηκε στα ελληνικά; Δεν ξέρω) ο συγγραφέας μοιάζει να καταπιάνεται με πολλά θέματα ταυτόχρονα: με το εμπόριο ναρκωτικών και το λαθρεμπόριο σωμάτων, με τον τζόγο, με τα εγκλήματα των ναζί και το οργανωμένο έγκλημα στη Σκωτία. Με βάση πάντα το αγαπημένο του Εδιμβούργο, ο Ρέμπους προσπαθεί να βρει τις λύσεις σε πολλούς γρίφους που ήρθαν να τον βρουν ταυτόχρονα: α) είναι ο συμπαθής καθηγητής Λιντζ εγκληματίας πολέμου; β) τι δουλειές έχουν στη Σκωτία η Γιακούζα κι ένας τσετσένος μαφιόζος; γ) ποιος προσπάθησε να σκοτώσει την κόρη του, κτυπώντας την μ’ ένα αυτοκίνητο και γιατί; δ) τι προσπαθούν να καλύψουν οι προϊστάμενοί του που πηγαινοέρχονται στο Λονδίνο; και, ε) θα τα καταφέρει να τα βγάλει πέρα με όλ’ αυτά τα προβλήματα χωρίς να επιστρέψει στη γλυκιά συνήθεια της μέθης;
Ο Ράνκιν μας παρουσιάζει τον Ρέμπους εδώ, ως συνήθως σκληρό, αλύγιστο και πεισματάρη, αλλά και σα μια τσακισμένη ύπαρξη την ίδια ώρα. Καθώς η κόρη του χαροπαλεύει, εκείνος προσπαθεί να κάνει μια αναδρομή στη ζωή και τα λάθη του, να αντιληφθεί τι οδήγησε τα πράγματα μέχρι εκεί. Μοιάζει να βροντάει και να παραπαίει, ανάμεσα σε εγκληματίες κι αστυνόμους, δίκαιους και άδικους. Και για μια ακόμη φορά, αν και υπόσχεται στον εαυτό του ν’ αλλάξει, δεν μπορεί να το κάνει. Παραδέχεται ότι έφταιξε σε πολλά, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι αυτός που είναι: ένας αμείλικτος κυνηγός του εγκλήματος σε κάθε μορφή, κι ένας μοναχικός γερόλυκος, που μοιάζει να προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει μια ισορροπία στη ζωή του. Μια ισορροπία χωρίς το αγαπημένο του αλκοόλ.
Ο μύθος είναι περίτεχνα μπλεγμένος, γεμάτος αποκαλύψεις και ανατροπές, παγίδες και αποδράσεις, πτώσεις και συνειδητοποιήσεις. Παρά την άφθονη δράση που προσφέρει, αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να διαβαστεί και σαν ένα ψυχολογικό θρίλερ, καθώς στον ίδιο βαθμό που παρακολουθούμε τις δράσεις του Ρέμπους, παρατηρούμε και τις ψυχικές του διακυμάνσεις. Το μέσα του μοιάζει σα μια τεντωμένη χορδή, που κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή να σπάσει, σκοτώνοντας τον ίδιο, αλλά αφήνοντας πίσω της κι αθώα θύματα. Η αλήθεια και το ψέμα εδώ είναι δυσδιάκριτα. Το μόνο πράγμα για το οποίο μπορεί να είναι σίγουρος ο αναγνώστης είναι ότι για τίποτα δεν μπορεί να είναι σίγουρος. Οι κακοποιοί είναι έξυπνοι και αδίστακτοι, οι αστυνομικοί αποφασισμένοι, αλλά όχι και τόσο ατσίδες. Τη λύση τελικά δε θα τη δώσει ένα άτομο, αλλά ένα παζλ. Ένα παζλ που κομμάτι το κομμάτι θα πάρει σχήμα και μορφή, κι από το οποίο θα προβάλει μια εικόνα ξεκάθαρη, αλλά και πάλι αινιγματική, αφού μέχρι και το τέλος κάποια ερωτήματα θα παραμείνουν αναπάντητα.
Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα από έναν αριστοτέχνη συγγραφέα.

Ian Rankin – Beggars Banquet

 
Αγορά από το Book Depository

Ο Ίαν Ράνκιν, ο γνωστός δημιουργός του επιθεωρητή Ρέμπους, δεν είναι τόσο καλός διηγηματογράφος όσο μυθιστοριογράφος, αλλά έχει τις καλές στιγμές του.
Το Beggars Banquet είναι μια συλλογή με είκοσι και πλέον διηγήματα, που γράφτηκαν μέσα σε οκτώ ή μάλλον εννιά χρόνια, από το 1992 έως και το 2000, και είναι δύσκολο να πει κανείς ποιο απ’ αυτά είναι το καλύτερο. Ίσως και να είναι θέμα γούστου τελικά.
Εγώ ξεχώρισα το The Hanged Man όπου ένας πληρωμένος δολοφόνος αναλαμβάνει να σκοτώσει μια γυναίκα που δουλεύει σαν «μάντισσα» σε ένα τσίρκο, η οποία στο τέλος όχι μόνο τον αποτρέπει, αλλά του ανοίγει και τα μάτια σε κάποια σκοτεινά μυστικά από το παρελθόν. Εξαιρετικό είναι και το Castle Dangerous όπου ένα υψηλό πρόσωπο της κοινωνίας του Εδιμβούργου με το όνομα σερ Γουώλτερ Σκοτ, βρίσκεται νεκρός στην κορυφή του μνημείου του σερ… Γουώλτερ Σκοτ, και ο Ρέμπους καλείται να δώσει τη λύση στο γρίφο. Απολαυστικό το In the Frame όπου κάποιος προσπαθεί να εκβιάσει ένα εφοριακό, για το αμάρτημα κάποιου άλλου άνθρωπου, που απλά έτυχε να έχουν το ίδιο περίπου όνομα. Ανατρεπτικό το The Confession όπου ένας μυθομανής νεαρός πηγαίνει στην αστυνομία και ομολογεί ένα έγκλημα, που στο τέλος αποδεικνύεται ότι δεν διέπραξε ποτέ. Το Death is Not the End, με το οποίο κλείνει η συλλογή, είναι αυτό που ομοιάζει περισσότερο με τα αστυνομικά μυθιστορήματα του Ράνκιν, ίσως λόγω και της έκτασής του. Εδώ έχουμε δύο διαφορετικές υποθέσεις τις οποίες καλείται να διερευνήσει ο Ρέμπους: την εξαφάνιση του γιου κάποιων παλιών του φίλων και τις παράνομες δραστηριότητες ενός ιδιοκτήτη καζίνο, που ακούει στο όνομα Τόπερ Χάμιλτον. Ως συνήθως ο αγαπημένος ήρωας του Ράνκιν θα παίξει μαεστρικά τα χαρτιά του, θα περάσει ζόρια και θα πιει τα ποτά, αλλά στο τέλος θα κερδίσει το παιχνίδι.
Αλλά, ας ρίξουμε μια ματιά και στις υπόλοιπες ιστορίες:
The Trap: Ο Ρέμπους καλείται να διερευνήσει το θάνατο ενός άρρωστου γέροντα, που σύμφωνα με τη γυναίκα του έπεσε από τα σκαλιά.
Someone Got to Eddie: Κάποιος σκοτώνει έναν άντρα στο ίδιο του το σπίτι και μετά επιστρέφει σαν… αστυνομικός για να διερευνήσει την υπόθεση.
A Deep Hole: Γνωστός τοκογλύφος προσεγγίζει κάποιον που δουλεύει στα Δημόσια Έργα, και ο οποίος του χρωστά χρήματα, ζητώντας του να ξεφορτώνεται διάφορα πτώματα, ρίχνοντάς τα στις τρύπες που ανοίγει.
Natural Selection: Ένας εγκληματίας που καταδικάζεται σε φυλάκιση έξι χρόνων προσλαμβάνει κάποιο «συνάδελφό» του για ν’ ανακαλύψει ποιος τον κάρφωσε.
Facing the Music: Ένας πιτσιρικάς κλέβει ένα μικρής αξίας στερεοφωνικό από ένα μαγαζί, γεγονός που ο ιδιοκτήτης του καταγγέλλει στην αστυνομία. Εκείνο που δεν γνωρίζει είναι ότι πίσω από την κλοπή κρύβεται ο Ρέμπους, ο οποίος τον υποψιάζεται για κάποιες μεγάλες κομπίνες.
Principles of Accounts: Κάποιος απαγάγει την κόρη μιας πλούσιας οικογένειας απαιτώντας λύτρα. Όταν εκείνη απελευθερώνεται δίνει στην αστυνομία μια περιγραφή του απαγωγέα, που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, και όλοι αναρωτιούνται το γιατί. Ξέροντας ότι θα «χτυπήσει» ξανά του στήνουν παγίδα, αλλά εκείνος και πάλι τους ξεφεύγει.
The Only True Comedian: Ένας νεαρός αποτυγχάνει ξεπίτηδες στο σχολείο, αφού δεν θέλει να δείξει στους άλλους πόσο έξυπνος είναι. Στο τέλος καταλήγει κωμικός και μέλος μιας συμμορίας. Ωστόσο ένα γύρισμα της τύχης τον μετατρέπει σε φυγά. Ο γκάγκστερ που τον κυνηγά τελικά τον προσλαμβάνει για να δουλέψει σε κάποιο από τα μαγαζιά του αφού, όπως και να το κάνουμε, «ο φόβος είναι ο μόνος αληθινός κωμικός»!
Herbert in Motion: Κάποιοι φτιάχνουν πιστά αντίγραφα των πινάκων κάποιου διάσημου ζωγράφου, με τα οποία αντικαθιστούν τα πρωτότυπα στη συλλογή της τοπικής πινακοθήκης.
Glimmer: Ένα κείμενο γραμμένο στο δεύτερο πρόσωπο, που μοιάζει σαν τριπάκι. Αναφέρεται στην «αμαρτωλή» δεκαετία του εξήντα, τα ναρκωτικά, τους Ρόλινγκ Στόουνς, τους Αγγέλους της Κόλασης, και σ’ ένα συγγραφέα, μάστορα του μαύρου χιούμορ.
Unlucky in Love, Unlucky at Cards: Η ιστορία ενός άντρα που δε χάνει μόνο στην αγάπη, αλλά και στα χαρτιά, ή μάλλον στο καζίνο, για να καταλήξει στο τέλος κατηγορούμενος για ένα φόνο που ποτέ δεν διέπραξε.
Video, Nasty: Ένας καθηγητής συνηθίζει να κάθεται μια φορά τη βδομάδα με τους φίλους του και να παρακολουθεί κάποια ταινία πορνό. Όλα πηγαίνουν μια χαρά, μέχρι που γνωρίζουν από κοντά το «κορίτσι του εξωφύλλου» μιας απ’ αυτές τις ταινίες, και οι ανατροπές αρχίζουν να ακολουθούν η μια την άλλη.
Talk Show: Αυτά συμβαίνουν κι αλλού! Διευθυντής ραδιοφωνικού σταθμού ανεβάζει τη δημοτικότητα των εκπομπών του με στημένα τηλεφωνήματα.
The Wider Scheme: Δικηγόρος σκοτώνει την ερωμένη του και προσπαθεί να φορτώσει το φόνο σ’ ένα μικροεγκληματία. Στο τέλος του τη «φέρνει» η αστυνομία.
Unknown Pleasures: Είναι η παραμονή της χιλιετηρίδας όταν κάποιοι έμποροι ναρκωτικών αποφασίζουν να ξεκαθαρίσουν τους λογαριασμούς τους.
Window of Opportunity: Ένας ειδικός στις αποδράσεις βοηθά τον Ρέμπους να συλλάβει ένα εγκληματία και ύστερα… δραπετεύει!
The Serpent’s Back: Η ιστορία διαδραματίζεται στα 1793-94, όταν κάποιος νεαρός καταφθάνει στο Εδιμβούργο για να σπουδάσει ιατρική. Ζητά τη βοήθεια του Κάλλι, του άνθρωπου για όλες τις δουλειές, μέχρι να σταθεί στα πόδια του. Το μόνο που ο τελευταίος βρίσκεται από τη μια στιγμή στην άλλη μπλεγμένος σε μια σκοτεινή υπόθεση, που θα τον φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με το θάνατο.
No Sanity Clause: Ο Τζόι βγαίνει από τη φυλακή, αλλά βρίσκει τη ζωή έξω από αυτή πολύ δύσκολη. Έτσι αποφασίζει να μεταμφιεστεί Άγιος Βασίλης και να πάει να κλέψει τους καλεσμένους στο πάρτι ενός βουλευτή, τον οποίο έχει προσωπικούς λόγους να αντιπαθεί.

Ian Rankin – Hide & Seek

 
 Αγορά από το Book Depository

Πάνε χρόνια από την τελευταία φορά που διάβασα ένα βιβλίο του Ίαν Ράνκιν, το οποίο, αν θυμάμαι καλά ήταν το Dead Souls. Και σ’ εκείνο το μυθιστόρημα, όπως και στο ανά χείρας, πρωταγωνιστής ήταν ο ντετέκτιβ Ρίμπους (ακόμη προσπαθώ να καταλάβω, γιατί έγινε Ρέμπους στα ελληνικά).
Ο Ράνκιν είναι ένας από εκείνους τους συγγραφείς που ασχολούνται εκτεταμένα και κατ’ επανάληψη με την τοιχογραφία μιας πόλης και των κατοίκων της, στην προκειμένη περίπτωση του Εδιμβούργου, που σύμφωνα με τον αφηγητή είναι μια πόλη σκοτεινή, παραδομένη στο ποτό, τα ναρκωτικά, τη διαφθορά και το έγκλημα.
Όλα αρχίζουν με την ανακάλυψη του πτώματος ενός τζάνκι σ’ ένα σκοτεινό και φαινομενικά εγκαταλειμμένο σπίτι. Στην αρχή η αστυνομία πιστεύει ότι πρόκειται για θάνατο από ατύχημα, από υπερβολική δόση ναρκωτικών, αλλά κάτι στο σκηνικό μοιάζει να ανατρέπει αυτή τη θεωρία. Κατ’ αρχήν το σώμα του νεκρού είναι τοποθετημένο σε μια στάση που θυμίζει εκτέλεση σε ιεροτελεστία, ανάμεσα σε δυο κεριά που έχουν πια λιώσει, ενώ στον τοίχο είναι σχεδιασμένο κι ένα σατανιστικό σύμβολο.
Ο Ρίμπους είναι πεπεισμένος ότι σ’ αυτή την υπόθεση υπάρχουν πολλές διαστάσεις, τις οποίες είναι αποφασισμένος να διερευνήσει με τη βοήθεια του συνεργάτη του Μακόλ και του νεαρού αστυνόμου Χολμς. Τελικά, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, θα αποδειχτεί ότι όντως πίσω έχει η γάτα την ουρά, αφού το ένα στοιχείο θα οδηγεί τους ερευνητές στο επόμενο, κι ο ένας θάνατος στον άλλο, φέρνοντας τους βασικούς πρωταγωνιστές πού και πού στα όρια της απόγνωσης.
Ο Ράνκιν με αφορμή την έρευνα για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, μας ταξιδεύει στις γειτονιές, τα μυστικά και ψέματα και τις μεγάλες αλήθειες της πόλης του, της οποίας τη ρομαντική τουριστική εικόνα κατ’ επανάληψη κατεδαφίζει. Όλοι μοιάζουν να έχουν να κρύψουν κάτι, κανείς δεν είναι αυτός που φαίνεται, η πραγματική ζωή διαδραματίζεται σε υπόγειους χώρους και σκοτεινές γωνιές, ο παράνομος έρωτας ανθεί και πίσω από τα μεγάλα σαλόνια κρύβονται τα μεγάλα λαμόγια. Και όλοι, μα όλοι, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, παίζουν κρυφτό: οι αστυνομικοί, η νεολαία, οι πολιτικοί, οι δήθεν ευεργέτες.
Αν είστε συνηθισμένοι στα αμερικάνικα μυθιστορήματα καταδίωξης, τα περίφημα θρίλερ, ίσως και να μη σας αρέσει αυτό το βιβλίο. Αν σας αρέσει ωστόσο να απολαμβάνετε μια καλή αστυνομική ιστορία, που διυλίζει μια κοινωνία αναδεικνύοντάς την σε όλες της τις διαστάσεις, σίγουρα θα το απολαύσετε. Κάτι μου λέει ότι θα ασχοληθώ και πάλι με τον κ. Ράνκιν σύντομα. Προς το παρόν όμως έχει πάρει σειρά η Ρουθ Ρεντέλ.