Βιβλιο-νέα

Κυκλοφόρησε την περασμένη βδομάδα το νέο μυθιστορήμα του Έλμορ Λέοναρντ, που φέρει τον τίτλο Raylan και το οποίο σύμφωνα με τις πρώτες κριτικές είναι το καλύτερο που έχει εκδώσει ο συγγραφέας στη διάρκεια αυτού του αιώνα. Θα αρχίσω να το διαβάζω εντός της εβδομάδας και θα σας πω τη δική μου άποψη το συντομότερο δυνατόν.

Ένα ακόμη βιβλίο της Στέφενι Μέγερ γίνεται ταινία. Πρόκειται για το The Host το οποίο θα σκηνοθετήσει ο γνωστός μας από το Gattaca Άντριου Νίκολ. Περισσότερα για την ταινία διαβάστε εδώ.

Οι αμερικανοί παραγωγοί του CBS ζήλεψαν απ' ό,τι φαίνεται την επιτυχία που σημειώνει παγκοσμίως ο αναγεννημένος Sherlock του BBC (σύνδεσμοι: εδώ, εδώ και εδώ) γι' αυτό και αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους εκδοχή της σειράς. Οι βρετανοί τους προειδοποιούν με νομικά μέτρα σε περίπτωση που δανειστούν κάποιες από τις ιδέες τους, αλλά αν κρίνουμε από τον τίτλο που επέλεξαν οι πέραν του Ατλαντικού συνάδελφοί τους, μάλλον δεν πρέπει να ανησυχούν. Elementary, αυτός είναι ο προσωρινός τίτλος της σειράς, κάτι που ακούγεται τουλάχιστον ειρωνικό από τη στιγμή που ο Σέρλοκ των βιβλίων δεν είπε ποτέ εκείνο το: "Ουσιώδες, αγαπητέ Ουάτσον". Α, ρε Ντόιλ, τι τους έκανες;

Νέες αφίξεις τίτλων στον υπολογιστή μου: The Thief του γιαπωνέζου Fuminori Nakamura. Ένα βιβλίο που πρωτοκυκλοφόρησε στην Ιαπωνία πριν τρία χρόνια αποσπώντας το βραβείο Όε. Πρόκειται για αστυνομικό μυθιστόρημα που καταπιάνεται με τις περιπέτειες ενός τσαντάκια. Βγαίνει στις ΗΠΑ στις 20 Μαρτίου, οπότε αναμένετε την παρουσίασή του μια βδομάδα πριν. Το Baby's in Black του Arne Bellstorf είναι ένα graphic novel που ασχολείται με τη σχέση του πέμπτου Μπιτλ Στιούαρτ Σάτκλιφ με την Άστριντ Κίρσχερ. Κυκλοφορεί στις 8 Μαΐου.

Οι Διορθώσεις του Τζόναθαν Φράνζεν θα γίνουν τηλεοπτική σειρά από το HBO. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ μέχρι πριν μερικά χρόνια ο συγγραφέας αρνείτο πεισματικά να δώσει τη συγκατάθεσή του, αλλά κάτι οι καιροί που αλλάζουν, κάτι οι εγγυήσεις που πήρε από το κανάλι και το γεγονός ότι θα συμμετάσχει στη συγγραφή κάποιων σεναρίων, τον "ανάγκασαν" να πει το μεγάλο ναι. Η σειρά προγραμματίζεται να έχει διάρκεια τέσσερις σεζόν.

ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΦΡΑΝΖΕΝ: Οι διορθώσεις

Ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε. Αν και απ’ αυτή τη στήλη δεν το συνηθίζουμε να «θάβουμε» βιβλία, σ’ αυτή την περίπτωση θα κάνουμε μια εξαίρεση. Βλέπετε, έχουμε μπουχτίσει. Έχουμε βαρεθεί να πιάνουμε στα χέρια μας πολυδιαφημισμένα και βραβευμένα βιβλία, που στο τέλος αποδεικνύονται… μάπες!

Τι μύγα μας τσίμπησε; Μα, η μύγα του δικαίου! Οι «Διορθώσεις» του κύριου Φράνζεν τιμήθηκαν με το αμερικανικό National Book Award, δηλαδή ανακηρύχθηκαν το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς στις ΗΠΑ. Διαβάζοντάς το γεννήθηκε στο μυαλό μας μια μεγάλη απορία: «ΓΙΑΤΙ;» Να μας συγχωρούν οι πέρα του Ατλαντικού αναγνώστες, αλλά αν αυτό είναι το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς γι’ αυτούς, τότε η λογοτεχνία τους περνά μια βαθιά κρίση.

Το βιβλίο αυτό είναι κάτι σαν το «Τόλμη και γοητεία» σε γραπτή μορφή με μια ιδέα κοσμοπολιτισμού. Μονάχα αυτό. Όταν διαβάζει κανείς ένα μυθιστόρημα 760 σελίδων που δεν έχει να πει απολύτως τίποτα, πως πρέπει να αντιδράσει; Ε, εγώ πήρα ανάποδες στροφές, οργίστηκα. Οι «Διορθώσεις» είναι μια ιστορία για αμερικανάκια, για την τόσο ιερή και γεμάτη υποκρισία οικογένειά τους. Μια καλογραμμένη ιστορία, δε λέω, αλλά χωρίς λόγο ύπαρξης. Σ’ ό,τι αφορά τον όγκο της μάλλον θα οφείλεται στο περίφημο πια Make it big των αμερικάνων. Δίχως καμία υπερβολή, αν αφαιρούσαμε τα δύο τρία από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, δε θα άλλαζε συνταρακτικά κάτι. Ίσως να γινόταν και πιο ευανάγνωστο.

Καλά, θα μου πείτε, τόσο κακό είναι; Ναι! θα σας απαντούσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ο συγγραφέας απλώς κατασκεύασε ένα ογκώδες πόνημα, χωρίς οικονομία λόγου, χωρίς ουσία. Και στη συνέχεια, όλοι έτρεξαν να χαιρετήσουν αυτό το τίποτα, να το αγοράσουν και στο τέλος να το βραβεύσουν κιόλας. Οι εγχώριοι κριτικοί τι έκαναν; Ακολούθησαν το χαραγμένο δρόμο: Εντόπισαν τις ανύπαρκτες αρετές και χαιρέτισαν το ταλέντο του συγγραφέα. (Αυτό δεν έκαναν;). Αν ταλέντο θεωρείται η περιγραφή της μάχης ενός άρρωστου γέρου με τα… κουράδια του, επί τρεις σελίδες, εγώ τι να πω!

Οι αμερικανοί (και οι αγγλοσάξονες γενικότερα) μας πουλούν για μία ακόμη φορά χάντρες για μαργαριτάρια. Η πλάκα είναι πως όντως πιστεύουν ότι οι χάντρες αυτές είναι μαργαριτάρια. Και για να ρίξω την μπηχτή μου ερωτώ: «Αν αυτό είναι ό,τι καλύτερο έχουν να μας προσφέρουν οι αμερικανοί, γιατί να μην τους στείλουμε τη Σώτη Τριανταφύλλου να τους παραδώσει μερικά μαθήματα δημιουργικής γραφής; Έτσι, κι αλλιώς και τα της Αμερικής καλύτερα απ’ αυτούς τα περιγράφει!»

Μετά την υπερτιμημένη «Εξιλέωση», έφτασαν οι υπερτιμημένες «Διορθώσεις». Τι άλλο θα δουν τα μάτια μας; Προφανώς πολλά. Έτσι, νομίζω πως έφτασε η ώρα ν’ αρχίσουμε να λέμε «Όχι» στις διαφημιστικές σειρήνες των διεθνών μπεστ σέλερ, και να κάνουμε πιο προσεκτικές επιλογές. Ή, ακόμη καλύτερα θα ήταν, αν στρέφαμε το βλέμμα μας στην εγχώρια λογοτεχνική παραγωγή που έχει πολλά να μας προσφέρει, και που παρά τα όποια προβλήματα ή παρατράγουδα τα τελευταία χρόνια περνά μια παρατεταμένη άνοιξη.

Όσο για το συγγραφέα αυτού του βιβλίου θα του λέγαμε: «Κύριε Φράνζεν, το βραβείο (που σας έδωσαν) είναι δικό σας, αλλά χάσατε.» Α, μα πια!

Οι «Διορθώσεις» κυκλοφορούν από την Ωκεανίδα.