Showing posts with label logicomix. Show all posts
Showing posts with label logicomix. Show all posts
Monday, July 9, 2012
Hermann – Afrika
Αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά από γκράφικ νόβελς ή κόμικς, που θα αρχίσουν από τώρα και στο εξής να κάνουν την εμφάνισή τους εδώ.
Η συγκεκριμένη κατηγορία βιβλίων είναι κατά πολύ υποτιμημένη από τους έλληνες κριτικούς, οι οποίοι ασχολήθηκαν ουσιαστικά σοβαρά μαζί της, για μία και μοναδική φορά, όταν έβγαλε το Logicomix ο Απόστολος Δοξιάδης.
Ο δημιουργός του Afrika, Hermann, κατάγεται από το Βέλγιο και σ’ αυτό το βιβλίο αφηγείται την ιστορία του Ντάριο Φερρέρ, ενός προστάτη άγριων ζώων, που ζει και εργάζεται στην Τανζανία.
Εκεί ακριβώς είναι που τον συναντά η Σαρλότ, μια κάπως αδαής δημοσιογράφος, την οποία του έστειλε «πακέτο» ο κοινός τους γνωστός, Γιαν Λεφόρτ.
Ο Φερρέρ, είναι η αλήθεια, παίρνει ανάποδες όταν τη συναντά, αφού αυτή δεν έχει ιδέα για τις εκεί πραγματικότητες. Στην αρχή μάλιστα του τη λέει για τον τρόπο που χειρίζεται τις διάφορες καταστάσεις.
Όσο περνά ο καιρός όμως τόσο θ’ αρχίσει ν’ αντιλαμβάνεται τις δικές του αλήθειες και ν’ ανακαλύπτει την πραγματικότητα του τόπου που επισκέπτεται. Ενός τόπου όπου η διαφθορά είναι εκτεταμένη, όπου η λαθροθηρία δίνει και παίρνει και όπου οι ντόπιοι αξιωματούχοι ενδιαφέρονται μόνο για τις μπίζνες.
Τελικά ο Φερρέρ είναι ο μοναδικός που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην εξολόθρευση ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού των άγριων ζώων. Και όπως θα αποδειχτεί στη συνέχεια είναι και ο μόνος που μπορεί να τη σώσει, καθώς οι εχθροί θα στείλουν στο κατόπι τους ένα επαγγελματία δολοφόνο, που θα τους κάνει τη ζωή ποδήλατο.
Ο Χέρμαν μας παραδίδει ένα μικρό μα γνωστικό τόμο για τις τραγικές συνέπειες της λαθροθηρίας στην Αφρική, αλλά και ένα εξαιρετικά δημιουργημένο ήρωα. Ο Φερρέρ έχει τις αξίες και τα πιστεύω του και είναι πρόθυμος να πολεμήσει και να πεθάνει γι’ αυτά. Πιο χαρντκόρ δεν γίνεται. Ωστόσο δεν είναι υπερήρωας, έχει κι αυτός τις αδυναμίες του, κι αυτές ακριβώς είναι που τον κάνουν κάπως πιο ανθρώπινο.
Στην τελευταία σκηνή του βιβλίου τον παρακολουθούμε καθώς συνεχίζει απτόητος το έργο του κάπου αλλού και μυστικά ευχόμαστε να υπήρχαν στ’ αλήθεια ήρωες σαν κι αυτόν. Μπορεί να είναι βίαιος, αλλά αυτό δεν πάει να πει ότι δεν είναι δίκαιος.
Οι περίφημες ζωγραφιές, οι διάλογοι και οι σιωπές, όλα λειτουργούν σωστά και συμπληρώνουν το ένα το άλλο σ’ αυτό τον τόμο. Εξαιρετικό.
Saturday, October 3, 2009
Logicomix
Δεν το συνηθίζω να ανεβάζω εδώ κείμενα για βιβλία που δε διάβασα προσωπικά και που δεν έγραψα ο ίδιος, αλλά αυτή τη φορά είπα να κάνω μία εξαίρεση αφού δε συμβαίνει πολύ συχνά ένας έλληνας συγγραφέας να κατακτά με τη δουλειά του την παγκόσμια αναγνώριση. Η πιο κάτω παρουσίαση είναι από τη σημερινή έκδοση του Γκάρντιαν:
Bertrand Russell's Principia Mathematica (which he co-wrote with Alfred North Whitehead) is probably the most impenetrable book ever written by a winner of the Nobel prize for literature. In it, the authors famously take 362 pages to prove 1 + 1 = 2, using a method so arcane that Cambridge University Press could not find anyone to evaluate the manuscript and Russell and Whitehead were made to pay for the printing themselves.
For this reason, the Principia is not an obvious subject for a mainstream popular science book. Yet the intellectual and emotional journey that Russell took while writing it has been turned into a graphic novel by Apostolos Doxiadis and Christos Papadimitriou that is both a thrilling adventure and a serious history of the philosophy of mathematics.
Logicomix's main narrative is Russell's quest for the truth, which in his case is the truth about the foundations of mathematics. His adventure is portrayed as if the fate of the world depends on it and our tortured superhero must battle his inner demons to achieve the task. The authors tell the story with a humour and lightness of touch that pokes fun at the philosophers and mathematicians involved, but never trivialises the philosophy or the mathematics. When Russell declares: "I was now ready to battle against my own enemy . . . Irrationality, in its highest form", it is both tongue-in-cheek and profound.
Συνεχίστε στην πηγή
Subscribe to:
Posts (Atom)

